Stemmen uit Brussel-Noord: de uitzichtloosheid groeit en niemand lijkt echte oplossingen te hebben

De toestand met de transmigranten aan het Brusselse Noordstation blijkt weer te ontsporen. Ondanks alle maatregelen die in het verleden zijn aangekondigd hangen er weer 600 à 700 haveloze migranten rond. Initiatieven om de ergste nood te lenigen lijken nog meer migranten aan te trekken. De verschillende overheden lijken weg of naar elkaar te kijken, terwijl van een oplossing op lange termijn totaal geen sprake is. Radiocollega Marieke Van Cauwenberghe tekende vandaag enkele schrijnende getuigenissen op.

"Wij geven hier elke middag eten aan vluchtelingen en daklozen", zegt een vrijwilliger van de hulporganisatie "Deux euro cinquante". 2,50 euro is de prijs van een maaltijd voor één persoon. "Er komen hier ongeveer 600 à 700 mensen", zegt ze. "Veel uit Soedan, Eritrea, Egypte en Ethiopië. Ik denk dat ze naar hier komen vanuit Calais en Libië." 

"Ik denk niet dat dit houdbaar is", zegt de vrijwilliger nog. "Maar zolang mensen honger hebben, zullen we voortdoen."

Echt onveilig voel ik me hier niet, maar ik denk dat vooral vrouwen zich onveilig kunnen voelen

Een buschauffeur

Het was een stakingsaanzegging door de chauffeurs van De Lijn die het transmigrantenprobleem aan Brussel-Noord weer onder de aandacht bracht. Het busstation onder het Communicatiecentrum Noord (CCN) is getransformeerd tot slaapplaats voor enkele honderden mensen, wat bij gebrek aan voldoende sanitair tot hygiëneproblemen leidt.

"Ik kom hier 5 à 6 keer per week", zegt een chauffeur van De Lijn die zijn pauze neemt. "Echt onveilig voel ik me hier niet, maar ik denk dat vooral vrouwen zich onveilig kunnen voelen. Er wordt al eens een portemonnee gestolen, er is al eens een vechtpartij en er wordt overal geplast."

Een oplossing? "Misschien een kamp buiten de stad voor de mensen, zodat ze daar kunnen blijven om te eten of om het toilet te gebruiken. Maar hier, zo in het openbaar... dit is niet leuk, voor niemand."

Waar ik naartoe wil? Ik weet het niet. Ik zou wel in België willen blijven, maar hoe raak je aan papieren?

Een gestrande migrant

"Ik slaap hier, op deze plek", zegt een migrant uit Soedan. "Ik heb geen andere keuze." Vier maanden is hij hier. "Ik heb mijn land 8 jaar geleden verlaten. Waar ik naartoe wil? Ik weet het niet. Ik zou wel in België willen blijven, maar hoe raak je aan papieren?" 

"Acht maanden ben ik hier al", vertelt een migrant uit Eritrea. "Ik slaap hier 's nachts. Ja, het is koud."

We zoeken oplossingen en we doen wat we kunnen, maar op lange termijn weten we het niet

Een verantwoordelijke van het CCN

Veel migranten overnachten in een min of meer afgesloten ruimte in het busstation, tussen de perrons waar de bussen van De Lijn en de MIVB halt houden. "De ruimte is voorbehouden voor mensen die het nodig hebben, in de hoop de problemen onder controle te krijgen", zegt een verantwoordelijke van het CCN-gebouw. "We staan hier voor een uitzonderlijk probleem."

"Dat er meer mensen zijn, betekent ook meer problemen", zegt de man. "We bekijken wat we als verantwoordelijke voor het gebouw kunnen doen, maar voor alles wat met veiligheid en netheid te maken heeft, hangen we vanzelfsprekend af van de hogere overheid." Volgens hem hebben alle betrokken partijen - het Brussels Gewest, de politie, de NMBS, De Lijn en de MIVB - in februari beslist om de ruimte in het busstation voor gestrande migranten voor te behouden. "We zoeken oplossingen en we doen wat we kunnen, maar op lange termijn weten we het niet."

Hij vindt dat er meer politie moet zijn om de veiligheid te garanderen en dat er meer geld nodig is om het gebouw net te houden. "Elke dag wordt er schoongemaakt, maar het is niet genoeg."

Beluister hieronder het gesprek met Marieke Van Cauwenberghe in "De wereld vandaag":