Volgende Dichter des Vaderlands Carl Norac gaat door België varen

De Franstalige dichter Carl Norac wordt de nieuwe Dichter des Vaderlands. Dat is bekendgemaakt op de Internationale Dag van het Boek. Met onder meer een langzame bootreis door België wil hij dat lezers en schrijvers elkaar in vele talen besnuffelen.

België heeft sinds 2014 een Dichter des Vaderlands, zoals die ook in andere landen bestaat. Een dichter die op gezette tijden over "de stand van het land" schrijft. In België, een land met drie officiële talen, is dat net iets complexer dan elders, maar tegelijk ook rijker. De Dichter schrijft in zijn/haar moedertaal en er zijn tegelijk vertalingen in het Frans, Nederlands of Duits beschikbaar. Zes gedichten per jaar, twee jaar lang: dat is de afspraak.

De eerste Dichter des Vaderlands was de Vlaming Charles Ducal. Hij werd opgevolgd door de Franstalige Brusselse Laurence Vielle. Nu is de Vlaamse Els Moors aan de beurt, nog tot begin volgend jaar. En zij geeft het stokje door aan de Franstalige Carl Norac vanaf 2020. 

Naar Oostende

Carl Norac (60) is een grote naam in de Franstalige letteren. Hij is geboren in Bergen, woonde een tijd in Canada en keert na 20 jaar Frankrijk nu terug naar België. “Naar Oostende, en dat had ik al beslist voor ze me vroegen als Dichter des Vaderlands.” Norac houdt van de zee en van schrijven op café. En hij heeft al een Oostendse boekhandelaar gevonden die hem beter Nederlands wil leren, aan de hand van boeken.

Carl Norac schrijft poëzie voor kinderen, jongeren en volwassen en “houdt er niet van om dat allemaal in aparte laatjes te stoppen”, vertelt de auteur aan VRT NWS, “want zodra je poëzie probeert te definiëren, glipt het woord weg.” Zijn vaak bekroonde oeuvre telt meer dan 80 bundels, vertaald in niet minder dan 47 talen, ook in het Nederlands natuurlijk. 

Bart Moeyaert, wie is dat? vroegen mijn vrienden. Dat mag niet meer gebeuren

Met Vlaanderen heeft Norac, die zich naar eigen zeggen wat verwant voelt met Tijl Uilenspiegel, een bijzondere band. Hij was goed bevriend met Hugo Claus, werkt samen met Vlaamse illustratoren als Ingrid Godon, Gerda Dendooven en Carll Cneut, en was ook al op Vlaamse podia te zien in de Saint Amour-tournee. 

“Ik ben boos op al die zichtbare en onzichtbare grenzen, en op de moeilijkheid om elkaar te leren kennen”, zegt Carl Norac. Toen Bart Moeyaert recent de Astrid Lindgren Memorial Award kreeg, de “Nobelprijs voor jeugdliteratuur”, wisten zijn Franstalige collega’s nauwelijks wie hij was. “Er is dus nog veel werk aan de winkel”.

Trage poëtische boottocht

Als geëngageerde toekomstige Dichter des Vaderlands wil hij de poëzie weer op straat brengen. Of beter gezegd: in de boot. Een van zijn projecten wordt een reis van een maand per binnenschip doorheen de Belgische wateren, “met die wellustige traagheid van de vaart op kanalen en rivieren, want we weten dat naar elkaar toe komen tijd vergt.” Op die bootreis wil hij lezers en schrijvers in alle talen met elkaar in contact brengen.

Een kind zei me ooit: leuk je te ontmoeten, ik dacht dat je dood was

Carl Norac wil ook veel met en voor kinderen schrijven, en alle scholen betrekken, “want te veel kinderen denken dat dichters altijd dode dichters moeten zijn.” In Parijs had Norac een project met kinderen met als titel: “Papa, maman, j’ ai rencontré un poète vivant”. En met een scholier ruilde hij ooit een bundel gedichten voor een appel, “een faire deal, want poëzie moet je proeven en smaken”.

Beluister Carl Norac hier, over zijn kersverse aanstelling: