foto Startribune.com

Regisseur Peter Brook wint de prestigieuze Prinses van Asturiëprijs

Voor velen is Peter Brook de belangrijkste toneelregisseur van de 20e eeuw. Op zijn 94e blijft Brook actief. En hij krijgt een van de belangrijkste Spaanse cultuurprijzen. De carrière van Brook speelt zich vooral af in Groot-Brittannië en Frankrijk. "Why", het volgende stuk van de levende theaterlegende, gaat in juni in première in zijn eigen kleine schouwburg in Parijs.  

"Peter Brook heeft nieuwe horizonten geopend voor de hedendaagse dramaturgie, door op beslissende wijze bij te dragen tot de uitwisseling van kennis tussen verschillende culturen van Europa, Azië en Afrika", zegt de jury van de Prinses van Asturiëprijs. Er zijn 8 laureaten, in oktober ontvangen ze in Oviedo uit handen van de Spaanse koning en koningin 50.000 euro en een beeld van Joan Miro. Brook is de laureaat in de categorie kunsten. Eerder wonnen onder meer Martin Scorcese, Woody Allen, Francis Coppola en Pedro Almodovar de prijs.   

foto Douglas Jeffery, copyright vam.ac.uk

Londenaar Peter Brook, zoon van Russische immigranten, debuteerde als regisseur in 1945 in Birmingham. Hij was toen 20 en werd snel het wonderkind van het Britse theater, vooral met zijn frisse versies van Shakespeare. In 1962 kwam hij uit de Verenigde Staten weer naar Engeland om zich aan te sluiten bij de vernieuwe Royal Shakespeare Company in Stratford-upon-Avon. Hij maakte er grensverleggende producties.

Brook zocht het publiek zelf op, niet zelden bracht hij zijn stukken naar ziekenhuizen, scholen en gevangenissen. Liefst werkt hij zonder decor. Zijn creaties zijn de ene keer acrobatisch en spectaculair, dan kaal en schraal. Acteurs en toeschouwers zitten in dezelfde bij voorkeur niet erg comfortabele ruimte.  

Omdat Peter Brook beelden in het geheugen van de toneelliefhebber heeft gebrand zal hij voortleven als een van Europa's meest begaafde regisseurs ooit  

Johan Thielemans

Ook als filmregisseur was hij actief. Hij leidde de opnames van onder meer enkele Shakespeareverfilmingen en van "Lord of the Flies" en "The Mahabharata". In die laatste film, gebaseerd op een Indiaas epos, kon hij voluit zijn passie voor rituelen en mythen uitleven. De toneelversie was in 1985 een van de sensaties in Avignon.