Replica's van de drie keizerlijke regalia. Foto: PawelMM.

Het geschenk van de zonnegodin: de drie kroonjuwelen van de Japanse keizer

De kroning van de Japanse kroonprins Naruhito tot keizer is volledig als hij de drie oude kroonjuwelen in ontvangst neemt. Die zijn voor de gelegenheid uit hun schrijnen elders in Japan gehaald. De laatste keer dat die nog samen waren, was bij de kroning van de keizer die nu aftreedt, keizer Akihito, in 1989.

De drie "goddelijke" voorwerpen worden vandaag plechtig aan Naruhito overhandigd tijdens de ceremonie in de troonzaal van het keizerlijke paleis in de hoofdstad Tokio. Niet dat u ze zal zien, want ze worden ingepakt in gekleurde stof omdat alleen de keizer zelf en hoge shinto-priesters de kroonjuwelen mogen aanschouwen, maar wij verklappen u wat erin zit.

Het gaat om drie oude voorwerpen die elk een deugd symboliseren: het zwaard (symbool van macht), een spiegel (symbool van wijsheid) en een kommavormig jaden juweel (symbool van goedheid). Elk van hen heeft zijn eigen verhaal en twee van hen een eigen bewaarplaats, ver weg van Tokio, maar ze vormen de basis van het duizenden jaren oude keizerschap in Japan en worden alleen gebruikt bij de troonsbestijging van een nieuwe keizer. Historisch zou dat alleszins al sinds de zevende eeuw het geval zijn.

Het jaden juweel, wellicht enig origineel

Yasakani no Magatama is wellicht het enige origineel uit die periode en is een jaden juweel in de vorm van een komma of halve maan. Dat juweel zou al meer dan tweeduizend jaar oud zijn en staat symbool voor goedheid. In oude tombes van heersers in Japan zijn al veel oudere zogenoemde "magatama" gevonden. Mogelijk stelt het juweel een foetus als symbool van leven voor, maar zeker is dat niet.

Dit juweel wordt bewaard in het belangrijkste heiligdom van de godin Amaterasu in het keizerlijke paleis in Tokio, dus dicht bij de keizer zelf.

De spiegel van wijsheid

De heilige spiegel Yata no Kagami komt alleen voor de troonsbestijging naar Tokio en wordt bewaard in de tempel van de godin Amaterasu in Ise, het belangrijkste heiligdom van het shinto in het zuiden van Japan. Die tempel wordt beheerd door een hogepriesteres en dat is altijd iemand uit de keizerlijke familie. Nu is dat Sayako Kuroda, de oudste dochter van ex-keizer Akihito.

Over hoe oud de spiegel is, lopen de meningen uiteen van de 4e eeuw voor tot de 3e eeuw na Christus, maar vermoed wordt dat het gaat om een replica uit de 11e eeuw. Onderzoek is uiteraard erg moeilijk.

Het zwaard van de macht

Het zwaard Kusanagi no Tsurugi komt alleen voor de troonsbestijging naar Tokio en zou de kracht over de wind bevatten. Het wordt bewaard in de Atsuta-tempel in de buurt van Nagoya, die 1.900 jaar geleden gebouwd zou zijn om het zwaard te huisvesten.

Dit zwaard is vrijwel zeker een replica. Het origineel zou door de Taira-familie samen met keizer Antoku in zee zijn geworpen na hun nederlaag tegen de Minamoto-clan in de zeeslag van Dan-no Ura in 1185. Die slag is erg bekend door "Het epos van Heike" uit de 13e eeuw, een van de belangrijkste werken uit de Japanse literatuur. (Lees verder onder de foto).

De zonnegodin Amaterasu, stammoeder van de keizersdynastie, verlaat haar grot. Foto: Amcaja.

Goddelijke afstamming van de keizers

De drie voorwerpen zouden afkomstig zijn van de zonnegodin Amaterasu ("zij die aan de hemel schijnt"), de belangrijkste godheid in het shintoïsme (de oorspronkelijke godsdienst van Japan) en de stammoeder van de Yamato, de enige keizersdynastie in Japan. Die godin zou zich na een ruzie met haar broer verborgen hebben in een grot, waardoor het donker werd in het universum. Ze kwam pas opnieuw buiten om te schijnen nadat haar broer haar een spiegel en een jaden juweel had aangeboden en nadien kreeg ze van hem nog een zwaard.

Later zou ze haar kleinzoon Ninigi-no Mikoto met die drie juwelen naar de aarde hebben gezonden om er de rijstteelt te brengen, en evenwicht en harmonie te vestigen. De achterkleinzoon van die Ninigi, Jimmu, zou volgens een andere mythe in 660 voor Christus de eerste keizer van Japan worden en sindsdien zouden de voorwerpen steeds aan de volgende keizer worden overhandigd. De oorsprong van de kroonjuwelen is net zoals die van het keizerschap in Japan dus in de nevelen van de tijd gehuld.