Harold Versteeg

Door e-bikes is het voor de modale fietser bij momenten bijzonder "angstig" de weg opgaan

Begin deze week is uit onderzoek van VRT NWS gebleken dat e-bikes vaak illegaal worden opgedreven. Benedikte van Eeghem legt dagelijks gemiddeld 15 kilometer af voor woon-werkverkeer, met een gewone fiets. Ze is dagelijks getuige van de opmars van de e-bike en van de enorme snelheden die sommigen -vaak illegaal- halen. Ze vraagt dan ook een wettelijk kader en scholing voor e-bikers.

opinie
Benedikte Van Eeghem
Benedikte Van Eeghem is communicatiemedewerker bij OCMW Brugge, copywriter, tekstredacteur en blogger. Ze schrijft over de actualiteit, opvoeding, sociale thema's en de dingen die haar 'positief' wakker houden.

Je zou het zonder blikken of blozen de nieuwe nationale sport kunnen noemen: elektrische fietsen opdrijven. Begin deze week kwam die illegale en wijdverspreide praktijk uitgebreid in het nieuws. Controle en bestraffing van het fenomeen is nodig, verklaarde uittredend minister Pieter De Crem (CD&V) prompt. Maar tot die doorgedreven aanpak er komt, is het voor de modale fietser - comme moi - bij momenten bijzonder “angstig” de weg opgaan.

Even een doordeweekse dag schetsen. Daarop vertrek ik rond 7.45 uur richting binnenstad, per fiets, om zoonlief aan school af te zetten. Een traject van 2 kilometer. Daarna doe ik er nog eens dik 5 kilometer bovenop, richting werk. ‘s Avonds is het scenario hetzelfde, in de omgekeerde richting. Gedurende die trajecten trappen we ons een weg door woelig stadsverkeer, louter op spierkracht.

Als "gewone" fietser, word je geregeld belaagd door de o zo populaire e-bikes

Goed voor de gezondheid, zegt u? Uiteraard. Voor het milieu evenzeer. Maar ons veiligheidsgevoel schiet er onderweg steeds vaker bij in. Net omdat je als gewone fietser, om het poëtisch te zeggen – geregeld belaagd wordt door de o zo populaire e-bikes. Ze zijn een zegen voor wie zonder emmers te zweten, hellingen en tegenwind wil trotseren: met een e-bike is fietsen een fluitje van een cent. 

Heb ik daar iets op tegen? Absoluut niet. Maar de groep elektrische fietsers die met een opgedreven rijwiel dagelijks achteloos mijn weg (en die van anderen) kruist, ben ik minder genegen. In "Het Journaal" van 29 april bleek dat die opgedreven exemplaren ook in bijzonder groten getale rondrijden. Waar de maximumsnelheid van een standaard e-bike zo’n 25 kilometer per uur bedraagt, halen “gepimpte” versies makkelijk het dubbel. Hoewel verkopers weten dat dat opdrijven - door aanpassing van een chip - illegaal is, promoten ze het bijzonder graag en geregeld bij klanten die er interesse in hebben. 

Fietspaden en openbare wegen worden steeds meer bevolkt door roekeloze snelheidsduivels. Op een fiets.

Gevolg? Fietspaden en openbare wegen worden steeds meer bevolkt door roekeloze snelheidsduivels. Op een fiets. Ze scheren rakelings langs de gewone fietser, snijden hem al eens ongegeneerd de pas af en houden zelden rekening met de impact van hun rijgedrag. Het verraderlijke is bovendien dat je e-bikes niet hoort aankomen, in tegenstelling tot de lichte bromfietsen die datzelfde fietspad gebruiken. Wie niet op batterijen rijdt, wordt dus te pas en te onpas verrast of discreet weggeblazen. Voor zover het niet door vinnige snorfietsen gebeurt, dan wel door een nieuwe categorie "zwakke weggebruikers", getekend: e-bike.

Elektrische tweewielers kunnen perfect deel uitmaken van het verkeer, maar een correct wettelijk kader en controles moeten er komen

Voor alle duidelijkheid: een pleidooi tegen elektrische fietsen voeren, doe ik hier niet. De uitvinding is een zegen voor wie een tik minder mobiel is en toch graag in beweging blijft. Met een e-bike kan dat vlot en comfortabel: hulde daarvoor. Elektrische tweewielers kunnen dus perfect deel uitmaken van het verkeer, maar een correct wettelijk kader en controle op de uitwassen moet er komen. Liever vandaag nog dan morgen. Net omdat de veiligheid van al wie zich wél aan de (fiets)regels houdt, aardig in gevaar is. 

Als een minister aankondigt dat het uitlezen van de chips in e-bikes en het bestraffen van elke overtreder makkelijk kan, kun je je oprecht afvragen hoe lang het moet duren voor het effectief gebeurt. Wachten op een zwaar ongeval om dan te schreeuwen dat het zo niet langer kan, zou nogal onkies zijn. De maatregelen ter zake mogen er wat mij betreft dus meteen komen.

Wie "ongeschoold" e-biket, is een potentieel gevaar op de weg

Daarbovenop, nu we toch bezig zijn: waarom geen bescheiden rijexamen voor wie zich met een fonkelnieuwe e-bike in het verkeer begeeft? We spreken over een vervoersmiddel dat het vermogen van gemotoriseerd verkeer benadert. Het feit dat mensen er zonder veel poeha de weg mee op mogen, is een beetje absurd. Ze zijn in bepaalde gevallen totaal niet vertrouwd met hoe een e-bike reageert, noch met de impact van de versnelling en vertraging van hun aankoop. Wie "ongeschoold" e-biket en negeert dat hij dezelfde verantwoordelijkheid en kwetsbaarheid als de modale fietser heeft, is een potentieel gevaar op de weg.  

Scholing kan het verschil maken, stimuleren van de verantwoordelijkheid evenzeer. Want ook daar wringt het schoentje. Zo hoorde ik een trotse gepensioneerde bezitter van een e-bike onlangs zeggen "dat het fantastisch is, in drie kwartier van Brugge naar Oostende fietsen!". In de wetenschap dat die afstand 23 kilometer bedraagt, had de man het aan een gemiddelde snelheid van 30 kilometer per uur gedaan. Ik hoop oprecht dat ik hem nooit kruis, wanneer ik voor dag en dauw weer eens de rit naar de binnenstad aanvat.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.