Only the good die young

Louis van Dievel, schrijver en journalist, kijkt elke week met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit. Vandaag: Collega's die er bij wijze van spreken gisteren nog waren en er dan ineens voor altijd nooit meer zouden zijn. 

opinie
Louis van Dievel
Louis van Dievel is schrijver en journalist. Hij was journalist bij VRT NWS.

Ik kende Christophe Lambrecht maar oppervlakkig. Van een hallo in de gang en een goeiedag aan de koffieautomaat. Van op de radio, van de zeldzame keren dat ik nog naar StuBru luisterde, in de auto. Ik behoor allang niet meer tot het doelpubliek. 

Hoe doet hij het, vroeg ik mij altijd met een glimlach af, hoe houdt hij zich staande tussen al dat jonge geweld? Moeiteloos, zo leek en zo bleek. Andere collega's van hem verkasten naar Radio 1 of Radio 2, zenders die beter bij hun grijzende haar pasten. Zo niet Lambrecht. Hij bleef bij StuBru. Christophe Lambrecht hoorde bij de meubelen, om het oneerbiedig uit te drukken. Vandaar het tomeloze verdriet dat van alle reacties op zijn overlijden spat. Want plots is daar - inderdaad - die lege stoel.

Ik heb het zelf te dikwijls meegemaakt op de redacties waar ik werkte. Collega's die er bij wijze van spreken gisteren nog waren en er dan ineens voor altijd nooit meer zouden zijn. 

Plots is daar - inderdaad - die lege stoel

Filip Decock, een naam die u allicht weinig zegt, was in de jaren tachtig een jonge journalist bij de radionieuwsdienst. Hij stierf aan multiple sclerose. Ik zie nog altijd zijn verbaasde en lachende ogen, toen hij uit het provinciale Deinze tussen ons, rouwdouwers, op de redactie in Brussel terechtkwam. Ik zie hem nog altijd liggen in dat gespecialiseerde ziekenhuis, hulpeloos en machteloos. MS is een smerige, ongenadige ziekte.

Danny Huwé werd met Kerstmis 1989 doodgeschoten in Boekarest, tijdens de opstand tegen het regime van Ceaucescu. Huwé en ik werkten toen bij de piepjonge zender VTM. Hij hield de nieuwsredactie recht als eindredacteur, presenteerde zelfs het korte nieuws om kwart voor zes. En hij wilde ook nog wel eens op reportage gaan, om te laten zien dat hij dat na al die jaren op een stoel nog kon. Ik was dagenlang fysiek onwel van verdriet, het was het ellendigste jaareinde dat ik ooit heb meegemaakt. Er gaat nog altijd een steek door mijn hart als ik aan Danny denk, en het is bijna dertig jaar geleden. 

Het was het ellendigste jaareinde dat ik ooit heb meegemaakt

Bruno Huygebaert overleed in 2011, ook al met kerst. Twee dagen eerder had ik hem nog aangesproken, ik wilde graag een bijdrage voor wat toen nog deredactie.be heette. Hij had geen tijd, zei hij, hij had nog zoveel te doen. Ik voelde me schuldig dat ik hem lastig had gevallen. Op de afscheids­plechtigheid rouwden kopstukken van ACV, ABVV en N-VA zij aan zij om Bruno. Dat beeld zal ik nooit vergeten. En ook die lege stoel van hem op de redactie, dat bureau vol papieren en kranten, staan me nog altijd haarscherp voor de geest.

Rudy Dufour stierf na jaren in de goot te hebben geleefd in oktober 2013. Dat is ook alweer bijna zes jaar geleden. We waren erg close, privé en als collega’s, eerst bij de radionieuwsdienst, daarna bij VTM en dan opnieuw bij de VRT-televisie. We raakten elkaar kwijt en daar heb ik nog altijd spijt van. Ik heb nooit een gedrevener journalist gekend. Ik heb na Rudy nooit nog iemand zo bulderend horen lachen. Niemand wist meer over Bob Dylan. Niemand kon morsiger sigaretten rollen.

Mensen sterven, dat is nu eenmaal zo. Maar we voelen ons geschokt, als verlamd als iemand die we kennen, hoogachten, liefhebben “voor zijn tijd” sterft, zoals dat wordt gezegd. Als een onvoltooid leven plots wordt beëindigd. Het hakt er twee keer zo hard in.

Only the good die young”, zong Billy Joël al in 1977. Het liedje gaat over iets helemaal anders maar de titel beklijft wel. 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.