Video player inladen...

Groen 2014-2019: Vurig in de oppositie, meer dan ooit brandend van ambitie

Met 8,5 procent ging Groen erop vooruit in 2014. Toch zat regeringsdeelname er niet in. Meyrem Almaci werd niet veel later de nieuwe voorzitter, onder haar leiding voerde de partij vijf jaar keihard oppositie. De Antwerpse machtsgreep van Wouter Van Besien lukte niet, maar de band met de Franstalige zusterpartij Ecolo werd al die tijd alleen maar sterker. Gesteund door de klimaatbeweging lijkt de ambitie om na 16 jaar opnieuw mee te mogen besturen groter dan ooit. 

De ontgoocheling was groot bij Groen toen ze na de verkiezingen van 2014 moesten toekijken hoe de CD&V mee stapte in het centrumrechtse regeringsproject en zo de kansen op een progressieve coalitie zo in rook op gingen. Dat weerhield de groenen er niet van om vrijwel meteen opnieuw met veel overtuiging hun rol in de oppositie op te nemen. 

Vurige oppositie

Onder aanvoering van de steeds vurige spreekbuizen Meyrem Almaci en Kristof Calvo ontpopt de partij zich zo tot een zeer kritische spiegel voor de Vlaamse en federale regering. Vooral inzake migratie ijvert de partij voor een menselijkere aanpak, weg van het ‘ontmenselijkende’ discours van Theo Francken en co.  Ondertussen laten ze ook geen kans onbetuigd om de nauwe banden met de Franstalige zusterpartij Ecolo – met wie ze één fractie vormen in de Kamer – te benadrukken en verder uit te bouwen.

Een keer komt het ook intern tot een duidelijke botsing. Vlaams Parlementslid Hermes Sanctorum wil geen compromis sluiten over het verbod op onverdoofd slachten, maar zijn partij kiest voor overleg. Sanctorum breekt daarop de banden met de partij en gaat verder als onafhankelijke. Hij hekelt naar eigen zeggen vooral de constante zoektocht naar stemmengewin binnen de formatie. 

Lees verder onder de foto. 

Nicolas Maeterlinck

Lokale groei, geen bekroning

Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 in Antwerpen lijkt Groen, dat onder de noemer ‘Samen’ opkomt in kartel met de SP.A, een volwaardige uitdager te gaan worden voor De Wever en N-VA. Maar het kartel spat nog voor de verkiezingen uiteen. Op eigen kracht haalt Antwerps boegbeeld Wouter Van Besien een goede score, maar samenwerken met de N-VA blijkt achteraf een brug te ver. Op die manier wordt de partij ook hier opnieuw veroordeeld tot een rol aan de zijlijn.

In Gent ziet er even naar uit dat Filip Watteeuw de eerste groene burgemeester in een Vlaamse centrumstad kan worden, maar de sjerp gaat uiteindelijk naar de liberaal Mathias de Clercq. Watteeuw wordt eerste schepen. 

Lees verder onder de foto.

Nicolas Maeterlinck

Klimaatjongeren

Begin dit jaar zorgen de klimaatspijbelaars ervoor dat het hoogste prioriteitsthema van de partij zeer hoog op de politieke agenda komt te staan. Groen grijpt het momentum en komt – als enige partij in dit land – met een becijferd klimaatplan. Dat ‘PaKt 2030’ wil de zeer doorgedreven klimaatambitie naar eigen zeggen verzoenen met een verhoging van de koopkracht.

Het plan wordt door de aanhangers toegejuicht, maar oogst ook veel kritiek. Critici benadrukken in de eerste plaats de grote hoeveelheid extra belastingen die erin vervat zitten. Hierdoor dreigen de zwakkeren uit de boot te vallen in de klimaatkwestie.

Het voorstel om nog voor de verkiezingen de basis te leggen voor een dwingende klimaatwet blijkt ondertussen een brug te ver in een institutioneel complex land als België.

2019 wordt het jaar waar we als groenen de handen in elkaar slaan om een klimaatregering te vormen

Meyrem Almaci, partijvoorzitter Groen

Groene familie

Toch lijkt het enthousiasme bij Groen de jongste weken en maanden naar nieuwe hoogtes te klimmen. Peilingen wijzen erop dat de partij mag hopen op een verdubbeling van de score van 2014. Bovendien hopen de troepen van Almaci mee te kunnen profiteren van de steeds dominantere positie van Ecolo in Wallonië. De kans dat de groene partijen na 26 mei de grootse politieke familie van het land zijn lijkt zo plots erg reëel.

Na 16 jaar in de oppositie opnieuw meebesturen is zo meer dan ooit de ambitie. "2019 wordt het jaar waar we als groenen de handen in elkaar slaan om een klimaatregering te vormen", aldus Almaci.