Hof van beroep draait beslissing repatriëring kinderen van IS-strijdster terug, maar in praktijk verandert er niets 

Het Brusselse hof van beroep heeft de beslissing herroepen die de Belgische staat verplichtte om reisdocumenten af te leveren voor twee kinderen van een Belgische IS-strijdster die in Turkije in de cel zit. Volgens het hof is de vordering van de familie van de kinderen ongegrond. In de praktijk verandert er weinig, want de kinderen werden inmiddels al gerepatrieerd naar ons land en verblijven nu bij hun grootmoeder.

Eind vorig jaar besliste een rechter in kortgeding dat ons land de twee dochters van een IS-strijder moet terughalen. De meisjes van 2 en 4 jaar oud verbleven in afwachting van de beslissing in Turkije. Hun moeder trok meer dan zes jaar geleden naar Syrië, waar ze zwanger werd. Momenteel zit zij nog in de cel in Turkije, waar ze veroordeeld is tot 10 jaar gevangenisstraf voor terrorisme. Hun vader, een Belgische IS-strijder, zou omgekomen zijn in Syrië. 

Aan het terughalen van de kinderen ging een heuse juridische strijd vooraf. Aangezien de meisjes geen geboorteakte of identiteitsdocumenten hadden, moest eerst hun afstamming bewezen worden. Uit een DNA-analyse werd de familieband met de grootmoeder vastgesteld, waarop de rechter dan besliste dat de kinderen reisdocumenten moesten krijgen. Na die beslissing werden de kinderen onder begeleiding overgevlogen naar België, waar hun Limburgse grootmoeder klaarstond om hen op te vangen.

Hoewel de kinderen nu dus in België zijn, ging de Belgische staat toch in beroep tegen de beslissing. 

Het hof van beroep volgt de Belgische staat nu. "Het hof heeft geoordeeld dat de urgentie in dit dossier gecreëerd was door de familie van de kinderen", zegt de advocaat van de Belgische staat. "Zij hebben getalmd met de procedure die de afstamming vaststelt. Hadden zij tijdig de nodige maatregelen genomen, dan hadden ze alle hulp gekregen van de regering om die kinderen naar hier te brengen. In de praktijk verandert dit weinig, want de kinderen verblijven inmiddels al in ons land."

In de praktijk verandert dit weinig, want de kinderen verblijven inmiddels al in ons land