Ook witte konijnen eindigen in de pan

Louis van Dievel, schrijver en journalist, kijkt elke week met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit. Vandaag: bekende gezichten die de stembusslag niet hebben overleefd.

opinie
Louis Van Dievel
Louis van Dievel is schrijver en journalist. Hij was journalist bij VRT NWS.

Siegfried Bracke is daags na de verkiezingen ontvangen door de koning. Een verplicht nummer, voor allebei de heren. Toen ik de foto van de handdruk zag, viel mijn nikkel. Het is het einde van een tijdperk(je), het tijdperk waarin journalisten zich in de politiek wilden wagen. Want niet alleen Siegfried Bracke moet naar een toekomst buiten de "grote" politiek uitkijken (hij zetelt nog in de Gentse gemeenteraad). Het geldt ook voor mijn oud-collega's Ivo Belet, Veli Yüksel, Mark Demesmaeker en zelfs voor Lynn Wesenbeeck die op een blauwe maandag het kleine nieuws presenteerde op VTM. Geen van allen zijn ze afgelopen zondag verkozen of herverkozen. De truc met de witte konijnen lijkt uitgewerkt.

Tuur en Hugo

De eerste grote vis die de toenmalige BRT inruilde voor de politiek was wijlen Tuur Van Wallendael. Van journalist in de Wetstraat via het kabinet van oud-minister Willy Claes naar de functie van ombudsman van de stad Antwerpen. En van daaruit in 1995 Vlaams parlementslid voor de SP.A en vanaf 2001 schepen van de stad Antwerpen. Hugo Van Dienderen was hem voorgegaan, in 1987 al, maar werkte bij het radionieuws en was dus niet zo bekend bij het grote publiek. Van Dienderen zetelde wel dertien jaar in de Kamer voor Agalev/Groen.

Schermgezichten

Dirk Sterckx was de volgende die de grote stap waagde. Het schermgezicht van Journaal en Terzake werd in juni 1999 verkozen tot Europees parlementslid voor Open VLD en zou dat 12 jaar blijven, tot aan zijn pensionering. Hij stond afgelopen zondag nog wel als opvolger "in steun" op de liberale Kamerlijst. En is inmiddels binnen zijn partij een eminence grise.

Ook Ivo Belet koos in 2004 voor de politiek. De ideale schoonzoon werd met ruim 100.000 stemmen verkozen tot Europees parlementslid voor de christendemocraten, weliswaar in het kielzog van ook al wijlen Jean-Luc Dehaene. 

Het dient gezegd: zowel Sterckx als Belet hebben veel gedaan (en konden dank zij hun bekende koppen veel doen) om het abstracte Europa bekender en concreter te maken bij de doorsnee burger. Ze waren vaak te gast in de duidingsprogramma's van de openbare omroep, aan de andere kant van de tafel.

Ik werkte zelf bij VTM toen nieuwsanker en Groene Vinger Mark Demesmaeker zijn overstap naar de politiek aankondigde, naar de N-VA. Hij werd in 2004 op de kartellijst met CD&V verkozen tot Vlaams parlementslid. In 2013 stapte hij over naar Europa. Ik zag hem in deze campagne nog prominent rondlopen op de N-VA-advertenties, maar een herverkiezing zat er door het verlies van zijn partij niet in. 

Veli Yüksel was helemaal geen bekend gezicht bij de VRT-nieuwsdienst maar werd bij de verkiezingen van 2009 probleemloos verkozen tot Vlaams parlementslid voor CD&V. In 2014 deed hij dat over op de Kamerlijst. Na de gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar raakte hij in Gent in onmin met zijn partij. Drie maanden geleden kondigde hij zijn transfer naar Open VLD aan. Maar dat is dus faliekant afgelopen. 

En Siegfried Bracke was dus (voorlopig) de laatste in de rij van VRT-journalisten die het aan de overkant wilden wagen. Tien jaar in de Kamer, waarvan vijf als voorzitter en dus eerste burger van het land, het is niet min.

Welk leven na de politiek?

Ik heb eens naar de geboortedata gekeken. Bracke is een leeftijdsgenoot van mij en kan dus gewoon met pensioen. Belet en Demesmaeker zijn 60 en hebben in theorie nog wat werkjaren voor de boeg. Veli Yüksel is nog maar 48, hij heeft nog een heel leven voor zich. Hoe ziet dat eruit, vraag ik mij af, een leven na de "grote politiek"? Is er een vangnet? Draag je een stigma? Deug je nog wel voor iets anders? En hoe ziet dat "anders" er uit?

Maar vooral: wat doet zo'n electorale nederlaag met je ego? Want daar is misschien alles wel mee begonnen: met een gestreeld ego.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.