Laat me nu toch niet alleen: een tocht langs vergeten verkiezingsborden

Je hebt ze vast ook al gezien langs de kant van de weg: de vergeten borden van de verkiezingskandidaten. Twee weken na zondag 26 mei zijn er nog flink wat achterblijvertjes, in de berm, op een wei, of zelfs in de gracht. Onze collega Thomas, die dagelijks van Herne naar Gent rijdt, telde op zijn weg nog ruim 20 borden.

Mijn dagelijkse rit begint in Herne en gaat via de N495 naar Geraardsbergen. Daar neem ik de N42 naar Wetteren om dan via de E40 de redactie in Gent te bereiken. In Vlaams-Brabant waren alle borden vrij snel uit het decor verdwenen. Maar in Oost-Vlaanderen is het een ander verhaal. Het begint al in Viane, net voor Geraardsbergen. Daar dingt Els Cosyns, tiende opvolger voor de Kamer voor Open VLD, nog altijd naar de gunst van de kiezer. Mevrouw Cosyns woont in Denderleeuw, leert Google me. Dat is misschien wat ver om in Viane een bord te komen halen.

verkiezingsbord Els Cosyns

Een halve kilometer verder is het alweer prijs. Twee mannen van CD&V kijken me aan vanop een bord in de berm. Jef van der Mynsbrugge en Paul Pardon delen er een houten bord.

verkiezingsbord Viane

Tussen Viane en Geraardsbergen heb ik opnieuw prijs. Het zijn opnieuw dames deze keer. Ilse Roggeman, Sarah Smeyers en Anneleen Van Bossuyt danken hun kiezers, in beide rijrichtingen nota bene.

verkiezingsbord N-VAverkiezingsbord Kenneth Taylor

Een paar meter verderop heeft een andere kandidaat van Open VLD, Kenneth Taylor, minder geluk. Zijn bord heeft de windstoten van de afgelopen dagen niet goed verteerd en ligt in de gracht. Kenneth Taylor zal ik onderweg naar Gent trouwens nog enkele keren tegenkomen. Maar daar heeft hij een goeie reden voor. "Ik heb voor deze campagne zowat 100 borden geplaatst in heel de provincie. Daarvan zijn de meeste al opgeruimd, maar in de omgeving van Geraardsbergen, Ninove en Zottegem moet dat nog gebeuren. Zodra ik terug ben uit vakantie, trommel ik de nodige vrijwilligers op om dat te doen."

Ik ben de N42 nog niet goed op of ik kom een bord tegen met maar liefst zes kandidaten op van Groen. Toegegeven, ze hebben het bescheiden gehouden. En nergens anders kom ik nog een bord van hen tegen. Misschien toch maar één van de zes even bellen...

verkiezingsbord Groen

Even verderop, in het dorpje Hemelveerdegem, kom ik zowaar een bekende Vlaming van Open VLD tegen: Marijn Devalck! Hallo Marijn? "Voor de gemeenteraadsverkiezingen ga ik altijd zelf op pad met de plakploeg. En dan weet ik heel goed waar mijn borden staan. Maar voor deze campagne heeft de partij al het werk gedaan. Maar ik zal het zeker laten opruimen", belooft hij.

verkiezingsbord Marijn Devalck

Net voor ik Sint-Lievens-Esse bereik, lacht Veerle Baeyens van de N-VA me toe. Mooie foto, maar ze heeft intussen al wat kleur verloren. Veerle Baeyens, die burgemeester is van Haaltert, weet dat er nog borden staan. "Ik heb mijn borden nog even laten staan om mijn kiezers te bedanken. En ik wilde mijn ploegen ook wat vrijaf geven na de drukke periode. Daarom zijn we pas na het Hemelvaartweekend in actie geschoten. Ik schat dat ik nog 60 borden moet laten wegnemen."

verkiezingsbord Veerle Baeyens

En zo gaat het nog een tijdje door, beste lezer. Ik zoef Pieter de Crem en Joke Schauvliege voorbij, en ook vader en zoon De Croo die hun kiezers bedanken. Jean-Jacques de Gucht kijkt me streng aan als een soort politieman. Toegegeven, zijn bord kon niet beter staan dan op het bochtige traject door Sint-Lievens-Esse waar je maar 50 km/u mag rijden.

In totaal tel ik ruim 20 borden over een afstand van ongeveer 50 kilometer. Veel liberalen nog, gevolgd door de N-VA. Het lijkt erop dat partijen als de SP.A, Vlaams Belang en PVDA alles al netjes hebben opgeruimd. En ik geef toe dat de meeste al binnen de week na de verkiezingen zijn weggehaald. En als ik de politici die ik belde mag geloven, zullen er de komende dagen dus nog verdwijnen. Wie dan nog blijft staan, die krijgt een telefoontje van mij. Beloofd.