Metalfestival Graspop opnieuw uitverkocht: wie zijn de fans en wat maakt het festival zo populair? 

Het metalfestival Graspop is weer uitverkocht, tienduizenden zullen dit weekend ouwe getrouwen als Slayer, Kiss, Slipknot of Anthrax zien optreden, maar wie zijn die festivalgangers? Zijn tattoo's, zwarte T-shirts en -voor de mannen- lange baarden verplicht? Of zit er vernieuwing in het genre? Metalliefhebbers Tom Naegels, Alex Agnew en Vincent Van Quickenborne schetsen een portret van het festival. 

Graspop Metal Meeting (GMM) is een metalfestival in Dessel dat jaarlijks zo'n 135.000 bezoekers lokt. Bezoekers die er meestal niet echt lief uitzien. Veel zwart, leer, spikes, en haast iedereen heeft een pint in de hand. Veel festivalgangers zijn de leeftijd van 50 voorbij, en dat is ook logisch, zeggen fervente metalliefhebbers. "Het zijn overlevenden van de Heavy Metalsubcultuur uit de jaren 80", zegt Tom Naegels, (schrijver). Hij gaat elk jaar naar Graspop.

De jaren 80 waren de bloeiperiode voor metal, jaren waarin groepen als AC/DC, Metallica en Kiss massa's schermtijd kregen op muziekzenders en voortdurend zendtijd kregen op de radio. Metalbands werden supergroepen, en bouwden een heel trouwe fanbasis op. Fans die tot nu geen concert willen missen van hun muziekhelden. De oude metalgroepen zijn steeds vaker aan afscheidtournees bezig, vorig jaar Black Sabbath en Aerosmith, dit jaar Slayer en Kiss. Andere groepen, Def Leppard bijvoorbeeld, of Iron Maiden (video onder), blijven al 40 jaar springlevend.

Lees verder onder de video:

Beetje metaalmoeheid, maar nieuw bloed in aantocht

"De trouwe metalfan vindt het niet erg dat het oude knarren zijn", zegt Naegels, "Slayer is al eindeloos bezig aan een afscheidstournee, maar blijft altijd goed." Dat vindt ook Alex Agnew. "Die oudere bands hebben ook visueel veel mee, Kiss of Iron Maiden zijn altijd de moeite om te zien."

En toch vernieuwt het genre, vooral in de subgenres. Death metal, hardcore, blackmetal. En die boren een nieuw publiek aan. Jonge (en oudere) mensen die uit zijn op altijd nieuwe geluiden. Festivals als Graspop en Alcatraz spelen daarop in, en programmeren in de breedte. "Ik wil zeker The Hu niet missen", zegt Naegels, "die combineren Mongoolse keelklanken met folkinstrumenten en metal (zie video onder). Of zware techno, bij Carpenter Brut."

Lees verder onder de video:

Stand-upcomedian én metalzanger Alex Agnew ziet de nichegroepen graag komen, maar denkt dat ze niet gemakkelijk zullen evolueren tot superbands. "De muziek wordt niet gedraaid, er is geen platform. En dat blijft belangrijk, als je ziet dat een groep als Ghost wel wordt opgepikt door Studio Brussel. Zij slagen er wel in om grote zalen te vullen." Maar hij is optimistisch, ruige muziek zal in de toekomst weer een plaatsje krijgen op de radio, "binnen twee jaar zijn we al die murmelende hiphoppers beu". 

Binnen twee jaar zijn we die murmelende hiphoppers allemaal beu

Alex Agnew, metalzanger

Naast de liefde voor de metalhelden, is er de liefde voor het bier dat de festivalgangers bindt. "Het is een stevig bierdrinkend publiek. Als ik zie hoeveel liters bier, containers bier op Alcatraz worden aangevoerd... wie tuk is op gin-tonic en cocktails zal zich er niet thuisvoelen", zegt Vincent Van Quickenborne, metalliefhebber sinds zijn tienerjaren. "Toch is metal mainstream geworden, zie maar hoe groepen als Metallica (video onder) en Rammstein stadion na stadion uitverkopen."

Lees verder onder de video:

En over een ding zijn de metalliefhebbers het eens: wie naar een metalfestival komt, doet dat voor de optredens. "Op Graspop vind je geen groepjes hangers, het zijn mensen die écht gaan voor de muziek", zegt Agnew.

U bent dus niet verplicht om een zwart T-shirt aan te schaffen en liters bier te hijsen, ook in een felgekleurd T-shirt en met een mocktail in de hand blijft u meer dan welkom, zolang u een dubbele basdrum en een V-gitaar weet te appreciëren.