AFP or licensors

De regenboogpin is niet neutraal, maar herbergt een ideologische visie

Antwerpse loketbedienden mogen voortaan geen regenboogspeld meer dragen om de neutraliteit van de dienstverlening niet in het gedrang te brengen. In een opiniestuk stelt Jonathan Lambaerts dat de stad zo het standpunt inneemt dat het LGBT+-verhaal een ideologische kwestie is, wat volgens hem niet klopt. Michaël Maerten zegt dat Lambaerts op dat punt fout zit.  

opinie
Michaël Maerten
Michaël Maerten is socioloog en auteur van het boek "De Schaduw van het Feest: een kritische bezinning op de Gay Pride" (Brave New Books, 2018).

Jonathan Lambaerts slaat de plank flink mis als hij beweert dat de regenboogpin geen ideologische visie herbergt. Zijn bewering is niet alleen onjuist, ze getuigt ook van een gevaarlijk dogmatisch denken dat op gespannen voet staat met de democratie.

In wezen staat de regenboogvlag, ongeacht of ze op een pin of een T-shirt wordt afgebeeld, niet voor homoseksualiteit an sich; ze is het symbool van de LGBT+-beweging. Deze beweging formuleert eisen waarmee men het eens of oneens kan zijn. Ze is derhalve niet “neutraal”. Integendeel, ze is door en door ideologisch. Laat ik, nota bene als “lid” van de zogenaamde holebigemeenschap, alvast duidelijk maken dat ik het niet eens ben met een deel van haar eisenpakket. 

Ik sta bijvoorbeeld nadrukkelijk niét achter de transgenderagenda. Deze agenda vertrekt van de aanname dat de begrippen "jongen" en "meisje" niet langer gebaseerd moeten worden op een objectief gegeven (iemands geslacht), maar op een subjectief element (iemands zogenaamde genderidentiteit). Deze verschuiving is een ideologische keuze, waar ik eerder al meerdere vraagtekens bij heb geplaatst. 

Ik ben ook sceptisch over adoptie door homokoppels. Ik zou de Pride Parades in hun huidige vorm het liefst afgeschaft willen zien. Ik vind niet dat "homofobie" een verzwarend element behoort te zijn bij een geweldsdelict. Sowieso zie ik begrippen als "homofobie" en "transfobie" vooral als ietwat vileine etiketjes waarmee de holebibeweging andersdenken – ook andersdenkende holebi’s - van de debattafel wil weren. Kortom, de agenda die schuilgaat achter de regenboogvlag – en die ik als links-libertijns zou beschouwen - is (ten dele) niet de mijne. Je zult mij dan ook niet zo gauw met een regenboogvlag door de straten van mijn stad zien paraderen.

Lambaerts probeert de democratie verdere zeggenschap over onze culturele omgang met seksualiteit te ontzeggen

Lambaerts past eigenlijk een klassieke truc toe om zijn eigen ideologie door te drukken. Die bestaat erin de ideologische inslag van zijn discours te verdoezelen. De auteur gaat zelfs nog een stapje verder. Hij wil het voorstellen alsof de seksualiteitsbeleving verheven kan zijn boven elk cultureel arrangement. In de antropologische literatuur vind je nochtans honderden voorbeelden van manieren waarop seksualiteit in een samenleving wordt gereguleerd: een wondere mix van geboden en verboden. Er is geen ontsnappen aan: ook de keuze om seksualiteit niét of minimaal te reguleren is een culturele optie.

Het enige wat de LGBT+-beweging probeert te bereiken is de kwestie uit het intellectuele, ideologische en culturele debat te lichten, in de hoop bepaalde verworven rechten voor eeuwig te betonneren en nog niet verworven doelstellingen te beladen met een aura van onvermijdelijkheid en “neutraliteit”. Lambaerts beroept zich daarbij nogal roekeloos op “fundamentele mensenrechten”. Nochtans volgt uit bijvoorbeeld het recht om te huwen (art. 12 van het EVRM) niet ipso facto het recht om met eender wie in het huwelijksbootje te stappen. Het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens spreekt zich immers niet uit over de specifieke culturele invulling die het begrip "huwelijk" in een land kan hebben. Die invulling kan en moet voorwerp blijven van een vrije deliberatie tussen burgers van uiteenlopende gezindte.

Met zijn demarche probeert Lambaerts de democratie verdere zeggenschap over onze culturele omgang met seksualiteit te ontzeggen en plaatst hij zich in een autoritaire traditie die hij beweert te willen bevechten. Dat hij daarbij het waardevolle begrip “neutraliteit” instrumentaliseert voor eigen doeleinden, pleit niet bepaald in zijn voordeel.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.