patrickvandervorst.com

Kunsthandelaar Patrick Van der Vorst wordt priester: "Hij zal hard moeten investeren in het gebedsleven"

Kunsthandelaar Patrick Van der Vorst, bekend van het VIER-programma "Stukken van mensen", kiest voor een verder leven als priester. Dat maakte hij bekend in een interview aan Kerknet. Die late carrièreswitch is opvallend, maar niet uniek: ook Andreas Willems, Pater Norbertijn in Averbode, werd op late leeftijd priester. "Een goede raad is om de vorming au sérieux te nemen en hard te investeren in het eigen gebedsleven", zegt de Norbertijn.

Van der Vorst legt momenteel de laatste loodjes aan het VIER-programma "Stukken van mensen", maar in september vertrekt hij voor vier jaar naar Rome om er te studeren als seminarist. "Ik wens hem veel succes", zegt de 75-jarige Andreas Willems, die ook ooit zijn beroep inruilde voor het priesterschap. "Hij zal moeten investeren in zijn eigen gebedsleven om het geroepen zijn volledig uit te zuiveren. Die vorming is zeker geen daad van een dag, daar werk je jaren aan."

Van schooldirecteur naar Norbertijn

Willems heeft dan wel niet in Rome gestudeerd, ook hij besloot om de rest van zijn leven aan God te wijden. "Toen ik weduwnaar werd, begon ik me af te vragen wat ik met mijn verdere leven zou doen. Ik was directeur van een belangrijk college in Boechout, steeds fel betrokken bij de parochie en bij alle kerkelijke activiteiten op school. Vandaar was de keuze snel gemaakt."

Ik heb gekozen voor een mengeling van het echte abdijleven en de pastorale inzet. Het contact met mensen behouden was erg belangrijk
Andreas Willems, Norbertijn in Averbode

Willems was 58 toen hij de beslissing nam, 10 jaar ouder dan Van der Vorst. "Daarmee was ik heel wat ouder dan sommige andere mensen die op late leeftijd hun roeping vonden. Ik dacht eerst dat ze me misschien niet meer zouden willen. Uiteindelijk kwam ik bij de abdij van Averbode, waar ik vroeger naar school ging. Ik kende de paters er ook goed."

De keuze voor het paterleven, betekende voor Willems niet dat hij zich volledig zou afzonderen van de buitenwereld. "Ik heb gekozen voor een mengeling van het echte abdijleven en de pastorale inzet naar de buitenwereld toe. Er worden bepaalde activiteiten op de abdij georganiseerd, en soms ga ik ook naar buiten. Het contact met mensen behouden was erg belangrijk."

Van schoolmeester tot student

Toen Willems aan zijn opleiding Theologie begon, herkende hij meteen enkele bekende gezichten onder de docenten. Als directeur van een college waren enkele docenten nog oud-leerlingen van hem. "Nu waren de rollen omgekeerd", lacht Willems. "Ik zat met jongelui van 20 jaar in de les, terwijl we les kregen van oud-leerlingen. Maar dat was geen probleem, ik was gemotiveerd genoeg."

De familiefeestjes houden we bij mijn jongste zoon, die worden niet in de abdij gehouden

Als pater is de familieband die Willems nog heeft ook eerder uniek. "Ik ben de enige priester met kinderen. Toen ik die beslissing maakte, waren ze eerst erg verbaasd, maar uiteindelijk begrepen ze mijn keuze volledig. Mijn kleinkinderen hebben me nooit anders gekend. De familiefeestjes houden we bij mijn jongste zoon, die worden niet in de abdij gehouden", lacht hij.