Willem doet een vakantiejob bij de begrafenisondernemer: "De eerste keer leken de overledenen te slapen"

De zomervakantie is volop bezig en dat betekent dat heel wat studenten een vakantiejob uitvoeren. Willem Vangunderbeeck bevindt zich tijdens de zomer in een bijzondere omgeving, want hij werkt als begrafenisondernemer.

"Op mijn zestiende ben ik begonnen als begrafenisondernemer", vertelt Vangunderbeeck. "Vier jaar geleden vroeg mijn leider tijdens een chirokamp of ik wilde komen werken als jobstudent bij Begrafenissen Pues waar hij vast werkt. Ik was toen wel op zoek naar vakantiewerk en ik ben dan gaan solliciteren na het kamp. Meteen na mijn sollicitatie mocht ik met mijn eerste diensten beginnen." 

Onbekend terrein

Vangunderbeeck wist totaal niet waar hij zou belanden: "Ik wist wel wat een begrafenis is, maar ik had geen idee hoe het er achter de schermen aan toe zou gaan. Vandaar leek het me wel interessant om daar te gaan solliciteren en mijn brood te gaan verdienen." 

Groot takenpakket

"Ik ben begonnen als drager", zegt Vangunderbeeck. "Eerst moet je dan controleren of alles in de ceremoniewagen zit. We komen een uur op voorhand aan bij de ceremonie en dan zetten we alles klaar zoals de kist en de bloemen. Op dat moment komt ook de familie toe en wat later ontvangen wij ook de andere mensen. Naarmate dat ik hier werkte, kreeg ik meer verantwoordelijkheid, omdat ik ondertussen ook mijn rijbewijs behaalde. Zo mag ik nu ook rijden met de ceremoniewagen. Na een dienst rijd ik bijvoorbeeld naar het crematorium en dan wacht ik tot de persoon gecremeerd is. Daarna rijd ik naar het kerkhof waar de familie ook toegekomen is na de koffietafel. Vervolgens neem ik ze mee naar de urne of de strooiweide en dan lees ik een tekstje voor. Tot slot kan de familie dan nog afscheid nemen en nadien vertrek ik terug naar ons bedrijf."  

Eerste contact met een lijk

Vangunderbeeck herinnert zich zijn eerste ontmoeting met een lijk nog goed: "Ik weet niet meer hoe die persoon eruit zag, maar ik weet wel nog hoe ik me toen voelde. Toen ik naar binnenging, voelde ik die koude op mij komen. Maar eigenlijk was ik niet hard geschrokken, want het leek gewoon alsof die overledenen aan het slapen waren. Het is dus geen negatief beeld dat me zal bijblijven."