Video player inladen...

2 regeringen, 6 vrouwen, 7 mannen: dit zijn de nieuwe ministers in het zuiden van het land

110 dagen na de verkiezingen hebben de Waalse regering en de Franse Gemeenschapsregering de eed afgelegd. Welke ministers zullen de komende 5 jaar Wallonië en de Franse Gemeenschap besturen? We stellen ze kort aan u voor.

Anders dan in Vlaanderen, waar de bevoegdheden van het Vlaams Gewest en de Vlaamse Gemeenschap in één regering samengebracht worden, zijn er in het zuiden van het land nog twee regeringen actief: de Waalse Gewestregering en de Franse Gemeenschapsregering (die de belangen behartigt van zowel de Franstaligen in Wallonië als die in Brussel). 

Beginnen doen we met de Waalse regering. Een paars-groene coalitie van de socialistische PS, de liberale MR en het groene Ecolo. Aan het hoofd ervan PS'er Elio Di Rupo. De PS levert naast de minister-president nog twee ministers, de MR heeft er drie, Ecolo twee.

Elio Di Rupo (PS), politieke duizendpoot

Minister-president
Moet Elio Di Rupo eigenlijk nog worden voorgesteld? De 68-jarige Henegouwenaar is al meer dan 35 jaar politiek actief en heeft al heel wat watertjes doorzwommen. Met als persoonlijk hoogtepunt allicht het premierschap (2011-2014). Di Rupo mag zich ontegensprekelijk een van de belangrijkste Waalse politici van de laatste 25 jaar noemen. Klik hier voor een uitgebreider portret.

Di Rupo legde vanmorgen eerst de eed af in het Waals Parlement, samen met de andere ministers. Nadien trok hij naar de koning om daar nog eens de eed af te leggen (foto onder).

Christie Morreale (PS), in het spoor van Onkelinx

Viceminister-president, minister van Werk, Sociale Zaken, Gezondheid en Gelijke Kansen
De 42-jarige Christie Morreale, van Italiaanse afkomst en criminologe van opleiding, is een rijzende ster binnen de Luikse PS. Ze start haar politieke carrière onder de vleugels van Laurette Onkelinx en werkt op haar kabinet op het moment dat Onkelinx federaal minister van Werk en later Justitie is, waar ze vooral met gelijke kansen bezig is. Later werkt Morreale ook op Waalse PS-kabinetten.

PS-voorzitter Elio Di Rupo merkt Morreale al snel op. In 2003 wordt ze onder Di Rupo een van de ondervoorzitters van de partij. Voor het grote publiek is ze dan nog een nobele onbekende. In 2011 komt ze voor het eerst in de Senaat. In 2014 volgen het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. Ze specialiseert zich daar in onderwijs. Bij de jongste verkiezingen trekt ze samen met Jean-Claude Marcourt de lijst in Luik. Ze haalt een goede score, wat haar interne positie nog versterkt.

Pierre-Yves Dermagne (PS), regionalist

Minister van Lokale Besturen en Wonen
Pierre-Yves Dermagne (38) was al eens enkele maanden minister in de Waalse regering van Paul Magnette. Net als toen wordt Dermagne bevoegd voor het toezicht op de gemeenten en de intercommunales en wordt hij minister van Wonen.

Pierre-Yves Dermagne is een jurist die zijn politieke carrière begon als parlementair medewerker en later werkte op de kabinetten van de Waalse PS-ministers Philippe Courard en Eliane Tillieux. Zelf werd hij in 2012 gedeputeerde voor de provincie Namen en vanaf 2014 Waals Parlementslid. Sinds begin dit jaar is hij burgemeester van Rochefort.

Pierre-Yves Dermagne uitte zich in het verleden als een regionalist. In 2015 hield hij samen met zijn partijgenoten Nicolas Martin en Christophe Collignon een opmerkelijk pleidooi voor de overdracht van bevoegdheden van de Franse Gemeenschap naar de gewesten.

Willy Borsus (MR), de vorige onverwachte minister-president

Viceminister-president, minister van Economie, Buitenlandse Handel, Ruimtelijke Ordening en Landbouw
Di Rupo's voorganger. Twee jaar lang is Willy Borsus (57) namelijk minister-president van de Waalse regering geweest. Nadat CDH de coalitie met de PS heeft opgeblazen, na de affaire rond de Luikse intercommunale Publifin.

Borsus begint zijn politieke carrière in de gemeenteraad van Somme-Leuze, in de provincie Namen, waar hij later ook burgemeester wordt. Vandaar gaat het naar de provincieraad, via het ondervoorzitterschap van de toenmalige PRL en kabinetswerk, naar het Waals Parlement waar hij in 2009 fractieleider wordt.

Borsus maakt deel uit van de zogenoemde Renaissance-groep, de groep rond Charles Michel die destijds het interne verzet tegen voorzitter Didier Reynders aanvuurt. Eind 2009 wordt hij opnieuw ondervoorzitter en groeit zijn macht binnen de partij. In de Zweedse coalitie onder premier Michel wordt Borsus minister van Middenstand, Kmo's, Landbouw en Sociale Integratie. Tot zijn overstap naar de Waalse regering in 2017.     

Jean-Luc Crucke (MR), tweetalige Ronsenaar

Minister van Financiën en Begroting
Jean-Luc Crucke (56) was ook in de vorige regering minister en behoudt zijn bevoegdheden Financiën en Begroting. Crucke is geboren in Ronse, op de taalgrens, en is perfect tweetalig. Hij is ondervoorzitter van de MR en profileert zich als iemand die economie en ecologie wil verzoenen.

Tijdens zijn studies rechten aan de universiteit van Luik kwam Crucke in contact met Jean Gol, een van toonaangevende historische figuren bij de Franstalige liberalen. Crucke wordt actief bij de jongerenafdeling van de PRL, waarvan hij in 1990 ook voorzitter wordt. Crucke is ook gemeenteraadslid geweest en burgemeester van Frasnes-lez-Avaing, in Henegouwen. Later zit hij ook in de Kamer, het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap.

Als energiek spreker ontpopt Crucke zich tussen 2009 en 2014 als een van de meest opvallende criticasters van de toenmalige Waalse regenboogcoalitie (PS, CDH, Ecolo). Na de verkiezingen van 2014 wordt hij al snel beschouwd als een van de kanshebbers op een ministerpost in de federale regering van Charles Michel. Hij moet echter nog drie jaar wachten tot de zomer van 2017, wanneer het CDH de Waalse regering opblaast en de PS inruilt voor de MR.

Valérie De Bue (MR), puinruimer na Publifin-schandaal

Minister van Ambtenarenzaken, Administratieve Vereenvoudiging, Kinderbijslag, Toerisme, Erfgoed en Verkeersveiligheid
De 53-jarige Valérie De Bue komt uit Nijvel in Waals-Brabant, waar ze twaalf jaar schepen is geweest. De Bue, een economiste met een diploma ruimtelijke ordening en stedenbouw, werkt tien jaar voor een intercommunale wanneer ze in 2000 gaat werken op het kabinet van Charles Michel, de toen piepjonge Waalse minister van Binnenlands Bestuur.

Nadien verhuist ze voor elf jaar naar de Kamer, waar ze zich vooral op mobiliteit toelegt. Ook De Bue is geen nieuw gezicht in de Waalse regering. Net als Crucke en Borsus wordt ze minister wanneer het CDH de Waalse coalitie met de PS opblaast. Ze mag na de affaire-Publifin meteen het puin opruimen door nieuwe regels rond goed bestuur uit te vaardigen.

Philippe Henry (Ecolo), studentenleider

Minister van Klimaat, Mobiliteit, Infrastructuur en Energie
Voor de tweede keer mag Philippe Henry (48) zich Waals minister noemen. Hij wordt klimaatminister, maar krijgt er met de bevoegdheden mobiliteit, energie en infrastructuur serieuze hefbomen bij om een doorgedreven klimaatbeleid te voeren.

Henry werd geboren in Charleroi, maar studeerde in Luik voor burgerlijk ingenieur. In zijn studentenjaren, in de jaren 1990, was hij studentenleider. In 1997 sluit hij zich aan bij Ecolo. Twee jaar later wordt hij verkozen in het Waals Parlement. In 2007 wordt hij verkozen in de federale Kamer, waar hij vooral rond energie en mobiliteit werkt.

In 2009 wordt hij minister van Ruimtelijke Ordening, Leefmilieu en Mobiliteit in de Waalse olijfboomregering van Rudy Demotte. Vijf jaar later belandt zijn partij in de oppositie.

Céline Tellier (Ecolo), verrassing uit het middenveld

Minister van Leefmilieu, Natuur, Rurale Renovatie en Dierenwelzijn
Céline Tellier wordt in Wallonië als de verrassing in deze regering omschreven. Ze heeft vooral naam gemaakt als secretaris-generaal van de milieukoepel Inter-Environnement Wallonie (IEW), een organisatie waarvoor ze al sinds 2011 werkt.

Tellier is doctor in de politieke en sociale wetenschappen. Ze zou pas vorige week gecontacteerd zijn door Ecolo-covoorzitter Jean-Marc Nollet, met de vraag om minister te worden.

Ook de Franse Gemeenschapsregering is een paars-groene coalitie, met aan het hoofd de liberaal Pierre Yves Jeholet. MR levert nog een minister. Daarnaast maken nog twee PS'ers en een Ecolo-minister deel uit van de Franse Gemeenschapsregering. De bekendste in Vlaanderen is wellicht Frédéric Daerden, zoon van.

Pierre-Yves Jeholet (MR), van de sportjournalistiek naar de politiek

Minister-president van de Franse Gemeenschap
Vijftien jaar na Hervé Hasquin komt er nog eens een liberaal aan het hoofd van de Franse Gemeenschap: de 50-jarige Pierre-Yves Jeholet, geboren in Verviers, in de provincie Luik. Hij begint zijn carrière als sportjournalist, maar gaat in 1995 werken bij Didier Reynders, toen Kamerfractieleider van de Franstalige liberale partij PRL. Hij blijft voor Reynders werken wanneer die in 1999 minister van Financiën wordt in de paarsgroene regering.

Later wordt hij zelf parlementslid, afwisselend in de Kamer en het Waals Parlement. In 2012 wordt hij ook burgemeester van Herve. Na de verkiezingen van 2014 wordt Jeholet MR-fractieleider in het Waals Parlement en dus de belangrijkste oppositieleider tegen de Waalse regering van PS en CDH. Tot die laatste de coalitie opblaast en met de MR in zee gaat. Jeholet wordt in die nieuwe regering Waals minister van Economie, Werk en Vorming.

Valérie Glatigny (MR), nieuw liberaal bloed

Minister van Hoger Onderwijs, Wetenschappelijk Onderzoek, Jeugd en Sport
In de Franse Gemeenschapsregering wordt de bevoegdheid onderwijs al jaren opgesplitst. Hoger onderwijs gaat deze keer naar Valérie Glatigny, een nobele onbekende in deze regering. Ze werkte als raadgeefster bij de voorzitter van het Europees Parlement en was bij de verkiezingen van 26 mei eerste opvolger op de Europese lijst van de MR.

Caroline Désir (PS), onderwijsspecialiste

Minister van Leerplichtonderwijs
Caroline Désir (42) komt uit de Brusselse gemeente Elsene, waar ze schepen is geweest. Désir geldt als een van de onderwijsspecialisten binnen haar partij. Ze komt uit een politieke familie. Haar grootvader Georges Désir was een bekende presentator bij de RTBF die later een politieke carrière maakte bij het FDF. Hij werd burgemeester van Sint-Lambrechts-Woluwe en Brussels minister.

Caroline Désir studeerde rechten en ging werken bij Brussels minister-president Charles Picqué. In 2009 werd ze zelf verkozen voor het Brussels Parlement. Daardoor kwam ze ook in het parlement van de Franse Gemeenschap. Daar legde ze zich toe op onderwijs. De ster van Désir binnen de Brusselse PS is al lang rijzende. Ze is acht jaar ondervoorzitter van de Brusselse PS-federatie en was lang schepen in Elsene. In het Brussels Parlement was ze tot aan de verkiezingen fractieleider. BIj de jongste verkiezingen werd ze verkozen voor de Kamer.

Frédéric Daerden (PS), zoon van legendarische minister van Pensioenen Michel Daerden

Minister van Begroting en Ambtenarenzaken
De naam die in Vlaanderen wellicht het meest een belletje doet rinkelen, is die van Frédéric Daerden. Zoon van de legendarische minister van Pensioenen Michel Daerden, intussen overleden. Wie Frédéric Daerden (49) hoort praten, denkt aan zijn vader Michel, al praat de zoon minder traag. Zoon Daerden deelt ook de liefde voor cijfers met zijn vader, die als een rekenwonder geboekstaafd stond.

Frédéric Daerden neemt in 1999 het revisorenkantoor van zijn vader over. Later wordt hij op de vingers getikt wegens mogelijke belangenvermengingen. Het kantoor controleert immers de rekening van overheidsinstellingen waar zijn vader of hijzelf - als schepen of burgemeester - deel van uitmaakt. Daerden zal de revisorenbranche in 2011 vaarwel zeggen.

Maar Daerden trekt stemmen, zowel in zijn gemeente Herstal als in de bredere Luikse regio. Sinds 1999 werd hij verkozen in het Waals Parlement, later in het Europees Parlement. Vijf jaar geleden kwam hij voor het eerst in de Kamer, waar hij zich, als zoon van een gewezen minister van Pensioenen, hevig mengde in de debatten rond de pensioenhervorming.

Bénédicte Linard (Ecolo), van de klas naar de regering

De 43-jarige Bénédicte Linard studeerde Romaanse filologie en gaf een tijdlang Frans op een middelbare school in Anderlecht.

In 2009 gaat ze aan de slag op het kabinet van Jean-Marc Nollet, Ecolo-minister in de Waalse regering. Later wordt ze schepen in Edingen. Na de verkiezingen van 26 mei werd Linard fractieleider in het Parlement van de Franse Gemeenschap. Ze onderhandelde mee over het paars-groene regeerakkoord.  

En ten slotte, het Waals Parlement en het Parlement van de Franstalige Gemeenschap hebben ook een nieuwe voorzitter. Beiden PS'ers. Jean-Claude Marcourt, in een vorig leven nog Waals minister van Economie, zal het Waals Parlement voorzitten. Marcourt zal ook samen met Elio Di Rupo en Paul Magnette de federale onderhandelingen voeren. Rudy Demotte wordt voorzitter van het Parlement van de Franstalige Gemeenschap. Demotte was vroeger onder meer Waals minister-president (2007-2014) en federaal minister van Sociale Zaken en Gezondheid. 

Jean-Claude Marcourt (l) en Rudy Demotte (r)

Bekijk hieronder de reportage (en een woordje uitleg van onze reporter Pieterjan De Smedt) in "Terzake":

Video player inladen...