Nicolas Maeterlinck

Van de regering-Michel naar de regering-Wilmès: een komen en gaan van ministers

Bent u nog mee met wie er in de federale regering zit? Nog geen jaar geleden zag die ploeg er namelijk helemaal anders uit dan nu. Maar in december stapte de N-VA uit de federale regering die daardoor haar meerderheid in het parlement verloor.  En op 26 mei trokken we naar de stembus, wat opnieuw een verschuiving met zich meebracht. 

De federale regering onder leiding van eerste minister Charles Michel (MR) legde op 11 oktober 2014 de eed af. De ploeg telde 13 ministers en 4 staatssecretarissen. Tot december vorig jaar bleef dat het geval. Al waren er toen al een aantal ministers vervangen sinds de aftrap 4 jaar eerder. Vooral de Franstalige liberalen van de MR hadden al een aantal wissels moeten doorvoeren.

Groepsfoto regering-Michel kort na de vorming in 2014:

Zo werd Sophie Wilmès (MR) in 2015 minister, ter vervanging van haar partijgenoot Hervé Jamar die als provinciegouverneur van Luik aan de slag ging. Een jaar later moest MR-minister van Mobiliteit Jacqueline Galant ontslag nemen, zij werd vervangen door François Bellot. In datzelfde jaar 2016 ging Bart Tommelein (Open VLD) naar de Vlaamse regering en nam Philippe De Backer zijn taken over.

Een jaar later, in 2017, vertrok minister van Landbouw Willy Borsus (MR) naar Wallonië om daar minister-president te worden. Denis Ducarme verving hem. In dat jaar verdween ook N-VA-staatssecretaris Elke Sleurs uit de federale regering, om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Gent van het jaar erna. Zij werd vervangen door Zuhal Demir.

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018 ten slotte werd minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) burgemeester van Hasselt. In de regering kwam Sander Loones in zijn plaats. En dus zag de regering-Michel er in december vorig jaar al een stuk anders uit dan bij de start in 2014.

VN-Migratiepact

Maar toen kwam december 2018. We waren enkele weken na de gemeenteraadsverkiezingen waarbij Vlaams Belang er duidelijk op was vooruitgegaan. 

De N-VA zag zich genoodzaakt om zich (nog) scherper op te stellen rond migratie. Het VN-Migratiepact kon voor de Vlaams nationalisten niet passeren, hoewel premier Michel in september dat jaar nog voor de Algemene Vergadering van de VN in New York had verklaard dat België het pact zou onderschrijven.

De kwestie leidde tot een zware regeringscrisis. De N-VA verliet uiteindelijk de regering. Charles Michel bood het ontslag van zijn regering aan, maar nieuwe verkiezingen kwamen er niet. De bevoegdheden van de N-VA-regeringsleden werden doorgeschoven naar andere leden van de regering.

De impact van 26 mei

Na het vertrek van de N-VA kregen we dus een regering in lopende zaken en zónder meerderheid in het parlement. Het was onder die samenstelling dat de regeringspartijen naar de kiezer trokken voor de Europese, federale en regionale verkiezingen van 26 mei. Door die verkiezingen kregen we opnieuw verschuivingen in de ploeg van premier Michel.

Om te beginnen: minister van Werk en vicepremier Kris Peeters (CD&V). Hij raakte verkozen als Europees Parlementslid en verliet daarom de federale regering. Daar werd hij vervangen door zijn partijvoorzitter Wouter Beke. Enkele maanden later kreeg de Vlaamse regering vorm en kreeg Beke daar een ministerportefeuille. Hij werd op zijn beurt federaal vervangen door Nathalie Muylle. Het vicepremierschap ging naar Koen Geens.

In juli werd premier Charles Michel dan weer aangeduid als voorzitter van de Europese Raad, in de volksmond beter bekend als Europees president. Een functie die hij vanaf 1 december zal opnemen. Michel zou dus zeker verdwijnen als premier, wat afgelopen weekend gebeurde. Zijn partijgenote en minister van Begroting Sophie Wilmès neemt zijn taak over en is zo de eerste vrouwelijke premier van België. Haar ministerportefeuille gaat naar David Clarinval.

En dan is er nog Didier Reynders, vicepremier minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Defensie. Hij wordt later dit jaar Europees Commissaris en gaat dus binnenkort ook vertrekken. Zijn bevoegdheid van Europese Zaken gaat alvast naar minister van Justitie Koen Geens (CD&V), de andere bevoegdheden zijn nog niet toegewezen. 

Onthoofd

En dus hebben we vandaag een federale regering die er in vergelijking met nog geen jaar geleden fundamenteel anders uitziet: zonder de N-VA, met gewisselde vicepremiers en een andere premier.