Slachtoffers vulkaanuitbarsting Nieuw-Zeeland krijgen huid uit VS, maar hoe zit het met de "huid­voorraad" bij ons? 

Na de vulkaanuitbarsting in Nieuw-Zeeland zijn nog altijd 8 mensen vermist. Naast 8 doden zijn er ook tientallen gewonden. En om hun brandwonden te behandelen, is er 1,2 miljoen vierkante centimeter huid besteld in de Verenigde Staten. Maar hoe werkt dat precies? En van waar komt deze huid? Reporter Martijn zoekt het uit in "Spits".

Reporter Martijn trok naar topdokter Thomas Rose, hij werkt voor de huidbank van het brandwondencentrum in Neder-Over-Heembeek. “De huid die hier ligt is kant-en-klaar voor gebruik. Deze kan geplaatst worden op een verbrande persoon. We bewaren de huid in een vloeistof. We behandelen kleine en grote wonden. Bij grote wonden nemen we verschillende potjes huid.”
 

Tijdelijke huidlaag

“Wij worden opgeroepen om de huid van een donor op te halen en te transporteren. We gaan die huid er ter plaatse afnemen. Daarna komen de laboratorium-techniekers, zij bewerken de huid. Na het knippen en verpakken, gaat het weefsel voor drie weken in quarantaine. Via een soort van lijm wordt die op de wonde gekleefd. Het is geen definitieve huidtransplantatie, dat gaat alleen van eigen huid naar eigen huid. Het is een soort van tijdelijk laagje.”

Universele donorhuid?

Kan zo een donorhuid voor iedereen gebruikt worden? “Ja! Het zou perfect kunnen dat een zwart kindje, een blanke donorhuid krijgt of omgekeerd. We hebben hier ongeveer 30.000 vierkante centimeter aan huid liggen. Maar dat is niet veel: als we twee patiënten krijgen die meer dan 60 procent verbrand zijn, dan is het op.”