De illusie van onze achtertuin waar niets in de wereld foutloopt, is onhoudbaar

Auteur Kolet Janssen vraagt zich af waarom mensen emotioneel reageren als er "in hun achtertuin" een asielcentrum of een windmolenpark wordt gepland. 

opinie
Kolet Janssen
Kolet Janssen is auteur, oud-lerares, (pleeg)moeder en oma

Protest tegen een asielcentrum, verzet tegen een windmolenpark, het gebeurt aan de lopende band. Waarom zijn logische en nodige maatregelen zo moeilijk over te brengen bij de bevolking?

Een tuin is veel meer dan een lap grond die bij je huis hoort. Het is de plek waar je op overzichtelijke schaal je dromen en illusies vorm kunt geven. Dat verklaart de wildgroei aan imposante beelden, overgeproportioneerde zwembaden, designerige tuinmeubelen en luxe barbecues in onze tuinen. Of de tijd die mensen besteden aan een gladgeschoren gazon, een in vorm geknipte buxus of een afgeborstelde rotspartij. In je tuin kun je je diepste verlangens de vrije loop laten. Je kunt er je eigen wereld creëren en alle problemen buitensluiten. Of zo lijkt het toch.

De tuin als paradijs

Want in de praktijk dringen die problemen natuurlijk ook je achtertuin binnen. De buxusmot verandert je trotse buxusbol in een grijze schim van zichzelf. De vrolijk fluitende merels worden ziek en verdwijnen. Er zijn steeds minder vlinders en bijen. En de luchtvervuiling stopt niet aan de haag. Toch proberen we met de moed der wanhoop in onze tuin een paradijsje te scheppen.

Not in my backyard

Misschien is het daarom dat mensen zo emotioneel reageren als er ‘in hun achtertuin’ een asielcentrum of een windmolenpark wordt gepland. Ook mensen die bezorgd zijn om het milieu of oprecht inzitten met vluchtelingen, zetten zich schrap als dat allemaal opeens erg dichtbij komt. In hun eigen gemeente of buurt, in het landschap waar ze op uitkijken.

Ze vinden moeiteloos spitsvondige argumenten die duidelijk maken waarom het echt geen goed idee is dat het geplande asielcentrum uitgerekend in hun gemeente komt. Of waarom de windmolens beter wat verderop gaan draaien. Waarom het in hun geval perfect verdedigbaar is om een eind buiten ‘de bewoonde wereld’ te gaan wonen. En waarom zij dus echt wel een bedrijfswagen nodig hebben. Enzovoort.

Onze eigen kleine oase

Want onze eigen achtertuin willen we vrijwaren van problemen en gedoe. We hebben blijkbaar zo’n ruimte nodig om onszelf even de illusie te gunnen dat er in de wereld niets fout loopt. Dat alles altijd zo verder kan gaan. Dat we ons niet hoeven aan te passen aan het veranderende klimaat of moeten rekening houden met nieuwe Belgen. 

Onze achtertuin is de plek waar we onze ogen sluiten voor wat op ons af komt. Ook al weten we dat het niet zal helpen.

Daarom wens ik ons allemaal dit jaar een open achtertuin. Met veel frisse moed om regelmatig iets nieuws te planten. Met genoeg fijn burencontact om er samen tegenaan te gaan. En met hier en daar een beschut hoekje om even in de zon te liggen met onze ogen dicht. Zodat we de tijd krijgen om te wennen aan de veranderde horizon.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.

Meest gelezen