Domein van kasteel van Beauvoorde is nu ook een schrijversresidentie

Het domein van het kasteel van Beauvoorde is voortaan ook een schrijversresidentie. Anne Provoost heeft er als eerste haar intrek in genomen.

Het kasteel van Beauvoorde wordt voortaan meer dan een gebouw en een domein om te bezoeken. Schrijvers zullen er hun intrek kunnen nemen om te werken aan een boek. Anne Provoost, die opgegroeid is in de streek, bijt de spits af. De residentie is in het vroegere schooltje bij het domein.

Niet haar eerste residentie

Anne Provoost heeft iets met residenties. Het moet zowat haar vijftiende zijn, binnenlands en buitenlands. Het begon toen haar drie kinderen nog jong waren en ze rust zocht om te schrijven. Het huis bij het kasteel van Beauvoorde vindt ze uniek, omdat ze midden het verhaal zit dat ze wil schrijven.

Alles nagelnieuw

"Het ruikt nog naar het nieuwe", zegt Provoost, terwijl ze keukenhanddoeken uit de verpakking haalt. Het is lekker warm in huis. In haar schrijfkamer staan computers en ook een grote flatscreen waarop ze foto's in detail kan bestuderen.

Inspiratie door het venster

Het unieke van het huis is dat Provoost vanuit haar vensters en via haar voordeur al inspiratie krijgt. Via de badkamer ziet ze het kasteel waarin koning Albert I verbleef op het eind van de oorlog. Door het venster van haar schrijfkamer ziet ze het kerkhof waar familieleden begraven liggen. Haar romanpersonages zijn er op gebaseerd: de broer van haar grootmoeder was getrouwd met de zus van haar grootvader (dubbele familie, zo ging dat toen in de Westhoek).

graf van familieleden van Anne Provoost

Kinderen van de IJzer

De roman waaraan ze naar eigen zeggen nog jaren werk zal hebben, heet "Kinderen van de IJzer". Dit aspect van de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog heeft tot nu toe weinig aandacht gekregen. Zo'n 11.000 kinderen zijn weggehaald uit de frontstreek, omdat hun leven in gevaar was en omdat "verbeesting" dreigde.

Contact met soldaten en oorlog kon tot verruwing van de zeden leiden. Ze werden op "kolonie" gestuurd naar Parijs of Normandië, mét Vlaamse religieuzen, zodat ze toch hun Vlaamse taal niet zouden vergeten.

Meer informatie over de schrijversresidentie vind je op de website van vzw Herita, die het domein beheert.

Meest gelezen