De voorbije weken vluchtten burgers weg voor de opmars van Assad uit Ma'arat al-Numan.
Copyright 2019 The Associated Press. All rights reserved.

Syrische regeringsleger herovert een van de laatste bolwerken van het verzet in Idlib

In het noordwesten van Syrië zijn de troepen van Bashar al-Assad de stad Ma'arat al-Numan binnengetrokken. Dat is een belangrijk knooppunt van wegen in Idlib, de laatste opstandige provincie in Syrië. In die streek zijn de overgebleven Syrische rebellengroepen bijeengedreven.

Gesteund door Russische luchtaanvallen zijn de troepen van president Bashar al-Assad vanochtend Ma'arat al-Numan binnengetrokken. Er zou daar nog worden gevochten met een achterhoede van Syrische rebellen. 

Ma'arat al-Numan is na Idlib zelf de grootste stad van de provincie Idlib in het noordwesten van Syrië. Daar zijn de laatste belangrijke rebellengroepen tegen het regime van Assad bijeengedreven. Het gaat dan vooral om islamitische groepen die soms banden hebben met het terreurnetwerk Al Qaeda. 

Assad wil nu ook dat laatste bolwerk van de rebellen uitgeschakelen. Ma'arat al-Numan is een knooppunt van belangrijke wegen tussen de noordelijke grootste Aleppo (al heroverd door het regime) en de hoofdstad Damascus. Het is ook de belangrijkste struikelblok op de weg naar de provinciehoofdstad Idlib zelf. 

Het probleem is dat veel van de rebellengroepen in Idlib geen kant meer uit kunnen als ze daar worden verdreven. Een ander probleem vormen de Turkse militaire observatieposten in Idlib. Turkije dreigt met weerwraak als het Syrische regeringsleger die posten zou aanvallen.  (Lees verder onder de foto).

Bekijk hier beelden van de Syrische televisie over de gevechten in Ma'arat al-Numan:

Video player inladen...
Een archieffoto van Syrische rebellen bij de gevechten in Ma'arat al-Numan.

Oord van "kannibalisme van kruisvaarders"

Ma'arat al-Numan geniet al veel langer van een lugubere reputatie. Tijdens de Eerste Kruistocht werd de stad in 1098 belegerd en ingenomen door de kruisvaarders. Daarbij zou een groot deel van de verdedigers en de inwoners -in tegenspraak van eerdere akkoorden- vermoord zijn en daarna zouden ze opgegeten zijn door de kruisvaarders die te kort hadden aan voedsel. 

Opvallend is dat de berichten over kannibalisme door kruisvaarders niet enkel kwamen van hun islamitische vijanden, maar bevestigd worden door Europese geschiedschrijvers zoals Fulco van Chartres. Hoe dan ook, de kruisvaarders trokken daarna verder en veroverden het volgende jaar Jeruzalem, het doelwit van hen kruistocht. Ook die stad werd grotendeels uitgemoord.