Radio 2

Twee jaar na zijn pensioen wordt Eric uit Merelbeke opnieuw tramchauffeur in Gent: "Het voelt als thuiskomen”

Eric Bastiaen had 40 jaar dienst als chauffeur bij De Lijn, toen hij in 2018 met pensioen ging. Hij was 64. “Op mijn laatste tramritten besefte ik ineens: die 40 jaar zijn weg. En dat doet pijn. Ik zou de collega’s enorm missen. Ook af en toe een praatje met een vaste reiziger was altijd plezant. Ook met de jongeren kon ik altijd goed overweg. Als ze iets deden wat niet door de beugel kon, zei ik altijd: ’zou je dat thuis ook doen?’, en dan dachten ze wel eens na en vielen ze dikwijls stil. De eerste zes maanden van mijn pensioen viel ik in een zwart gat.”

Brief van De Lijn

Vorige zomer kreeg Eric van De Lijn per brief de vraag of hij opnieuw aan het werk wilde, maar dan wel in een flexi-job: een paar dagen per week werken op de lijnen waar het nodig is, zonder belastingen te moeten betalen op het loon. Na wat bedenktijd heeft Eric “ja” geantwoord. Van zijn gepensioneerde collega’s kregen er nog 19 anderen dezelfde vraag. Enkelen van hen hebben geweigerd, en sommigen vroegen Eric om raad. 

Bij de Lijn hier noemen ze mij niet meer Eric maar wel ‘Voadere’
Eric Bastiaen

‘Voadere’is het Gents voor ‘vader’, en Eric kreeg die naam omdat hij in zijn carrière veel heeft gedaan voor anderen: “voor De Lijn als vakbondsafgevaardigde in ondernemingsraden, maar ook voor de collega’s. Als iemand zwaar ziek geweest was, en hij kreeg niet meteen zijn job terug, dan ijverde ik ervoor dat hij toch intussen een andere job zou krijgen, in het magazijn of zo. Zo kon hij toch blijven en verloor hij zijn job niet.”

Veranderingen zijn minimaal

Soms rijdt Eric mee met een collega om het weer wat gewoon te worden, maar “met de tram rijden verleer je niet”. Zijn collega Johannes: “Iedereen kent Eric hé: als vakbondsafgevaardigde en als collega. Ik moet hem niet veel uitleggen, het meeste is hetzelfde gebleven. Alleen het betaalsysteem voor de reizigers verandert.”

Op zijn 66ste moest Eric dat wel leren, maar dat was geen probleem, zegt hij. Er zijn nu ook meer aparte trambeddingen. “Fysiek is het misschien geen zwaar werk, mentaal is het drukke verkeer toch vermoeiend. Door de trambeddingen is er een betere verkeersdoorstroming en dat is minder stresserend.”

Meest gelezen