"De Iraniërs dansen (letterlijk) het nieuwe coronavirus weg, maar de maatregelen kwamen rijkelijk laat"

Ook in het Midden-Oosten neemt het aantal besmettingen door het nieuwe coronavirus toe. In Iran zijn nu 61 mensen besmet met het virus, en het dodental loopt er officieel op tot 12. Hoe gaat Teheran om met de verspreiding? "Tot afgelopen woensdag leek Iran nochtans gespaard te blijven van deze plaag. Een reactie kwam rijkelijk laat. Misschien had er al eerder moeten of kunnen opgetreden worden", laat een Belg vanuit de hoofdstad weten. Lees hieronder zijn ervaringen. 

Het is bijzonder rustig in de anders overvolle naar benzine ruikende straten van Teheran. Je moet er altijd goed uit je doppen kijken. Verkeersregels zijn er om met de voeten te treden. Het is elk voor zich. Als ik een slechte dag heb, verdenk ik iedereen ervan op zelfmoordmissie te zijn. Mijzelf incluis.

Als voetganger heb je al helemaal geen recht van bestaan. Mijn Farsi (Perzisch, red.) is zo goed als onbestaand, maar ik ben er zeker van dat de definitie van "zebrapad" in het Farsi-woordenboek niet dezelfde is als die in de Dikke Van Dale. 

Ik heb nog nooit zo genoten van mijn wandeling naar Tajrish-bazaar. En ook al ligt die in het wat rijkere noorden van Teheran, toch wil dat niet zeggen dat er voetpaden (die naam waardig) voorzien zijn om er naartoe te wandelen. Elke trip naar de bazaar is er eentje waarbij ik mijzelf een behouden thuiskomst wens. Niet zo vandaag dus. Vandaag is het uitzonderlijk rustig.

De bazaar waar het nu rustig is.

Dat heeft alles te maken met het coronavirus. Sinds zondag zijn scholen, universiteiten en bioscopen in 14 provincies in Iran gesloten. Teheran is er een van. Eettenten in de metro blijven dicht en waterfonteintjes zijn afgesloten. Er wordt opgeroepen tot waakzaamheid, een masker te dragen en je handen excessief te wassen. Daarmee zouden al veel besmettingen voorkomen kunnen worden, maar er zijn niet voldoende degelijke maskers en er is niet voldoende ontsmettende zeep voorhanden.

Rijkelijk late reactie

Tot afgelopen woensdag leek Iran nochtans gespaard te blijven van deze plaag, maar op het moment dat ik dit schrijf zijn er al 12 bevestigde doden, 48 besmettingen en een paar honderd verdachte gevallen. In vergelijking met het aantal besmettingen in het noorden van Italië lijkt dat misschien weinig, maar het is het tempo waarmee het aantal besmettingen stijgt dat zorgwekkend is.

Hier en daar hoor je dat het regime zo lang gewacht heeft, omdat er afgelopen vrijdag parlementsverkiezingen waren

Iran heeft ook rijkelijk lang gewacht met het bekendmaken van de besmettingen en met het treffen van de nodige maatregelen. Misschien had er al eerder opgetreden kunnen/moeten worden.

Hier en daar hoor je dat het regime zo lang gewacht heeft, omdat er afgelopen vrijdag parlementsverkiezingen waren. Een test voor de standvastigheid van het regime, nadat het de afgelopen maanden weer wat onder druk was komen te staan. De opperste leider, Ayatollah Khamenei, had opgeroepen om massaal naar de stembus te trekken. Achteraf bekeken redelijk wrang als je bedenkt dat er op dat ogenblik al twee doden geteld waren. Oproepen tot massale bijeenkomsten, terwijl er een gevaarlijk virus huishoudt, is moreel niet echt verantwoord.

Buurlanden Armenië, Irak, Afghanistan, Pakistan en Turkije hadden al gauw in de gaten dat er gevaar dreigde en besloten gisteravond hun landsgrenzen te sluiten. Een aantal luchtvaartmaatschappijen heeft ondertussen ook last-minute zijn vluchten vanuit Teheran geschrapt. Dat leidt dan weer tot heel veel ongenoegen, frustratie en paniek bij mensen die absoluut het land uit willen.

Iran raakt langzaam maar zeker nog meer geïsoleerd van de rest van de wereld. Het is bang afwachten. Cijfers in de gaten houden. Al weet je hier nooit met zekerheid of de informatie die je krijgt, de juiste informatie is.

Handen schudden? Dansen dan maar

De Teherani laten zich evenwel niet kennen. Kunnen tegen een stootje. Zo gaan ze bijvoorbeeld creatief om met het feit dat ze geen handen meer mogen schudden als ze elkaar begroeten in de straat. Ze doen het nu met hun voeten. Maken er een spel van. Een dansje. (zie video hieronder) Er valt al zo weinig te lachen.

Video player inladen...

Iran moet zich hier wel proberen uit te redden. De vraag is hoe? Het is niet allemaal de schuld van de vijand

Maar na de opstanden van afgelopen november in reactie op de verhoging van de brandstofprijzen, de daaropvolgende zware onderdrukking van die betogingen, het uit de lucht schieten van een lijnvlucht en het daaropvolgende dagenlang verzwijgen van de verantwoordelijkheid, moet Iran zich hier wel proberen uit te redden. De vraag is hoe? Het is niet allemaal de schuld van de vijand.

Het zou helpen mocht basishygiëne overal gehandhaafd worden. Scholen en universiteiten sluiten is misschien niet voldoende als er in de bazaar op de tast vlees verkocht wordt. De karkassen gaan van hand tot hand. Weinige verkopers dragen handschoenen. De klanten al helemaal niet en als men ze draagt dan draagt men ze verkeerd. Lees: ze worden nooit ververst.

Ik ben er alleszins niet geruster op geworden na mijn wandeling door de bazaar vandaag. Creatieve Teherani of niet. Ik ga mijn handen wassen!

Salaam.

Meest gelezen