Twee Gentse corona­patiënten waarschuwen voor het virus: "Corona is de hel"

Vanop zijn ziekenhuisbed getuigt de Gentse modefotograaf Zeger Garré (54) over hoe het nieuwe coronavirus hem klein heeft gekregen. Ook Amaryllis Dobbelaere (47) vertelt over haar strijd tegen het virus. Hun verhaal op Facebook gaat intussen viraal. "Ik voel me totaal uitgeput. Ik wil de mensen alert maken dat ze dit absoluut ernstig moeten nemen en ver van elkaar blijven. Paniek is nodig." 

"Ik moet zeggen: het is erg", zucht een zichtbaar uitgeputte Zeger Garré in een videofilmpje vanuit zijn kamer in het UZ in Gent. "Ik wil toch de mensen verwittigen om in uw kot te blijven." De Gentse modefotograaf beschrijft in een getuigenis op Facebook hoe hij maandag werd opgenomen in het ziekenhuis na een week met gezondheidsklachten. 

Video player inladen...

Een week eerder was hij gaan skiën in Les Menuires in Frankrijk. "Meteen toen ik thuiskwam, voelde ik me rotslecht", vertelt hij aan de telefoon. "Ik dacht dat het wel beter zou gaan, en inderdaad, na een viertal dagen voelde ik me weer in orde. Maar afgelopen vrijdag sloeg het dan weer om. Ik had geen pijn, maar voelde me totaal uitgeput. Uiteindelijk hebben we beslist om naar het ziekenhuis te gaan."

Als men zou weten hoe erg ik er nu aan toe ben, dan zouden ze misschien toegeven dat paniek inderdaad nodig is

Zeger Garré

Zeger belandde meteen op intensieve zorg, maar mocht vandaag naar een eigen kamer. "Volgens de artsen is het kantje boord. Ze weten niet hoelang ik hier zal moeten blijven. Da's een klop in mijn gezicht, want ik ben anders nooit ziek."

Met zijn getuigenis wil Zeger naar eigen zeggen de mensen wakker schudden. "Omdat ik het gevoel heb dat veel mensen niet beseffen dat ze een gevaar vormen voor hun medemensen als ze hun verantwoordelijkheid niet nemen. Als ze zouden weten hoe ik er nu aan toe ben, dan zouden ze misschien toegeven dat paniek inderdaad nodig is." 

Zeger bedankt in zijn getuigenis ook expliciet het verzorgend personeel. "Een grote chapeau voor al die mensen. De man die elke dag foto's van mijn longen moet nemen, gaf toe dat hij schrik had telkens als hij mijn kamer binnenkomt. Maar toch is hij plichts­bewust en neemt hij risico's. Respect." 

"Corona is de hel"

Intussen verschijnen op sociale media nog meer getuigenissen van patiënten. Ook Amaryllis Dobbelaere postte op haar Facebook-pagina haar verhaal. Sinds zaterdag is ze opgenomen met een virale longinfectie. "Ik ben een gezonde, 47-jarige vrouw. Ik heb geen hartafwijking, longaandoening, diabetes, hoge bloeddruk of andere risicovolle aandoening. Ik ben niet in China of Italië geweest. Ik weet niet waar ik het virus heb opgelopen. Zwaar!"

Amaryllis beschrijft hoe het begon met hoesten en wat keelpijn, en al snel overging tot hoge koorts, zweetbuien, nekpijn en hoofdpijn. "Ik leg mijn hele ziel hier bloot, maar bij die aanvallen heb ik gehuild als een klein kind. Het voelde aan als tientallen messteken in mijn lichaam... Corona is de hel!"

Ik leg mijn hele ziel hier bloot, maar bij de aanvallen heb ik gehuild als een klein kind

Amaryllis Dobbelaere

Ook Amaryllis eindigt haar getuigenis met een oproep: "Dus, lieve mensen, gebruik je verstand en blijf thuis! Het redt levens! Ik SMEEK jullie... doe dit niemand aan!" Intussen gaat het iets beter met haar, en mag ze woensdag hopelijk naar huis. "Mijn bedje moet vrij, de volgende ligt erop te wachten..." 

Longarts Ingel Demedts: "Het virus wordt nog te vaak onderschat"

Voor Ingel Demedts aan het AZ Delta in Roeselare zijn de getuigenissen een herkenbaar beeld. Volgens hem wordt het virus nog te veel onderschat. "Het zijn niet altijd oude mensen die doodziek worden. Meestal wel, maar het kan ook een gezond en jong persoon of een niet-risicopatiënt zijn. Voor veel mensen lijkt het virus nog te veel op een ver-van-mijn-bed-show."

Het is ook vaak moeilijk in te schatten hoelang en in welke mate een persoon ziek zal blijven. "Dat valt moeilijk te voorspellen", zegt Demedts. "Het gebeurt regelmatig dat het een paar dagen wat beter gaat, en daarna opnieuw bergaf. Als longarts is het dan ook moeilijk om in te schatten of je de patient al naar huis kan sturen of niet. Dat hele proces duurt meestal langer dan een week."

Meest gelezen