Lien Vande Kerkhof

Quarantaine extra zwaar voor mensen in armoede: "Hamsteraars zijn een schande, door hen krijgen wij het nog moeilijker"

De coronacrisis dient het gezin van Anneleen uit Genk een extra meedogenloze steek toe. De alleenstaande moeder woont met haar twee zoontjes in een sociale woning in Kolderbos, een van de armste wijken in de stad. Na meer dan anderhalve week sociale isolatie komen de muren op hen af. “We wonen in een klein appartement, met een balkonnetje dat net groot genoeg is om de hond languit op te laten liggen”, vertelt de jonge vrouw. 

Wie Anneleen en haar guitige jongens tegenkomt op straat zal het niet spontaan bedenken, maar aan het einde van de maand knoopt ze steevast de eindjes aan elkaar. “Met een loontje van 1.200 euro moet ik alles bolwerken”, zucht de kinderverzorgster. “Omdat ik technisch werkloos ben moet ik het straks met nog een heel stuk minder doen.” Gelukkig is de moeder van twee goed omringd en steken vrienden en familie wel eens een handje toe. “Er wonen nog alleenstaande mama’s in de buurt die het een pak lastiger hebben. Ze hebben meer kinderen dan ik en krijgen amper hulp. Chapeau, ik bewonder hun moed”, zegt ze stellig. 

Hamsteren is een schande

Als ‘hamsteren’ straks het woord van het jaar wordt, is dat zeker niet mede dankzij het koopgedrag van Anneleen. “Ik ben alleen maar stomverbaasd als ik mensen met drie volle karren zie passeren”, zegt de Genkse. “Ik ben al blij wanneer ik een halve winkelkar gevuld krijg met mijn budget.” Over hamsteraars is de vrouw dan ook beslist. “Ze vormen een schande! Mensen die sukkelen krijgen het door hen extra hard te verduren.” 

We eten enkel patatjes of pasta, want de winkelrekken zijn verder leeg

Anneleen

Omdat Anneleen zich maar beperkt kan bevoorraden schaft de pot de komende weken eentonige kost. “Patatjes of pasta, want de winkelrekken zijn verder meestal leeg”, zegt ze schouderophalend. Nu promoacties zijn afgeschaft om de hamsterwoede in te tomen, is er ook minder sprake van verwennerijen. “Wij houden ook van Nutella en hebben ook graag echte cola in huis. Maar waar ik onszelf iets extra gun, moet ik dat altijd met andere producten compenseren...”

Angstaanjagende details

Om aan de vier muren te ontsnappen trekt Anneleen er af en toe met haar kinderen op uit. “Naar het speeltuintje in de buurt mogen we niet meer, maar we maken wel nog een wandeling in het bos”, vervolgt ze haar verhaal. “De jongens begrijpen eigenlijk niet echt wat er aan de hand is. Ik vertel hen dat ze hun vriendjes even niet meer mogen zien omdat ze anders ziek worden, en bespaar hen de angstaanjagende details.” 

Anneleen is ervan overtuigd dat het ergste nog moet komen, maar blijft toch bijzonder optimistisch. “Ik probeer er het beste van te maken, samen met mijn jongens. Ondanks mijn situatie, ben ik me eens zo bewust van de rijkdom die ik heb: mijn vrienden en familie. Ik wil een positieve mama zijn en doe daarvoor, in deze moeilijke tijden, een extra beroep op mijn creativiteit.” 

Meest gelezen