Antivervelingspakketjes voor 1.500 kansarme kinderen in Genk: "En of de jongens en meisjes er blij mee waren!"

Zo’n 1.500 kansarme kinderen uit Genk krijgen vandaag of morgen een antivervelingspakketje aan huis geleverd. Jeugdwerker Hajar Nait Oufakir trok met de fiets door de wijk Sledderlo om de tasjes hoogstpersoonlijk af te geven aan de deur. “En of de jongens en meisjes er gelukkig mee waren”, glimlacht ze. 

Nu de paasvakantie goed en wel begonnen is, en kinderen en jongeren nog altijd moeten binnenblijven door de strenge coronamaatregelen, slaat de verveling onverbiddelijk toe. Het Genkse stadsbestuur en de jeugddienst  besloten de meest kwetsbare gezinnen daarom van wat extra "ontspanning" te voorzien. Samen met een aantal partners zoals Vincentius Genk, werden er paasvakantiepakketten samengesteld die dinsdag door jeugdwerkers van Gigos Jeugdwelzijnswerk en enkele leden van de scouts werden verdeeld. “Volgens één van de moeders waar ik zonet aanbelde, kwam ik als geroepen”, grinnikt jeugdwerker Hajar. “De muren kwam stilaan op hen af en het begon flink te stormen in het gezin ..." 

“Wat er zoal in een SOS-antivervelingspakket zit?” Hajar graait met beide handen in de tasjes. “Minstens één gezelschapsspel dat deze families zich meestal zelf niet kunnen veroorloven: zoals Uno, Ganzenbord of Weerwolven. Maar ook een creatief SOS-antivervelingsboek en knutselmateriaal zitten in het pakket, zelfs afgestemd op de leeftijdscategorie van de kinderen in het gezin. Ruim voldoende om enkele dagen zoet mee te zijn", besluit Hajar.

Fysiek contact is niet mogelijk, maar we proberen hen toch zoveel mogelijk te ondersteunen, bijvoorbeeld via WhatsApp
jeugdwerker Hajar

Waar jeugdwelzijnswerk in normale omstandigheden al een uitdaging vormt, is het in tijden van corona vaak dweilen met de kraan open. Veel jonge mensen die doorgaans stoom kunnen aflaten in de jeugdhuizen van Gigos, zitten nu voortdurend binnen in een kleine woning zonder tuin. “Maar niets doen is geen optie”, zegt Hajar. “Met de tieners houden we contact via WhatsApp en bij de kleinsten verloopt de communicatie via de ouders. Fysiek contact is niet mogelijk, maar we proberen hen toch zoveel mogelijk te ondersteunen. Zo klopte ik net aan bij een alleenstaande moeder van vier kinderen, haar echtgenoot is nog maar net overleden. De dame heeft geen wagen of rijbewijs en gaf aan dat ze hulp zou willen bij het boodschappen doen. Dus we hebben afgesproken dat ik maandag met haar winkellijstje op pad ga. Dat ze durft aangeven dat ze een probleem heeft, is al heel knap. Veel mensen schamen zich helaas om hulp te vragen.” 

Het feit dat jeugdwelzijnswerkers sinds enkele dagen zijn toegevoegd aan de lijst met essentiële beroepen door de Vlaams regering, stemt Hajar erg gelukkig. “Het is cruciaal dat deze kinderen niet het gevoel hebben dat ze vergeten worden. Dankzij ons weten ze dat er aan hen wordt gedacht en dat ze ertoe doen. Ons werk maakt daadwerkelijk een verschil, ook in deze tijden”, besluit ze.

Meest gelezen