Radio 2

Joke uit Genk in lockdown in Marseille: "Dat mensen nog tuinfeesten geven in België, vind ik bijna aanstootgevend" 

In Frankrijk is de lockdown verlengd tot 11 mei. Joke Quintens uit Genk heeft er al 29 dagen quarantaine op zitten in de Franse stad Marseille waar ze sinds enkele jaren woont. Ze getuigt op Radio 2 Limburg over de situatie daar en begrijpt niet goed dat wij ons in België niet aan de maatregelen houden. Joke zag zelf hoeveel pijn dit virus kan veroorzaken.

"Het is heel simpel", begint Joke Quintens, die vroeger nog ondervoorzitster van de SP.A was en eerste schepen in Genk. "We volgen in Frankrijk het '1-1-1 principe'. Dat wil zeggen dat je in je eentje één uur naar buiten mag en binnen een straal van een kilometer rond je woning moet blijven. Ik ben sinds de lockdown één keer naar de winkel geweest, mijn partner vier keer. Alleen maar om te gaan winkelen. Die lockdown duurt nu al 29 dagen. Het is niet altijd heel bemoedigend maar ik houd dat bij op een kalender."  

Wij hebben een terras, maar als 20% van de mensen hier buiten kan, zal het veel zijn

Joke Quintens

Ondanks de lange periode van quarantaine houdt Joke het nog goed vol. En dat dankt ze voor een stuk aan haar woonplaats. "We wonen in het midden van de stad, maar we hebben het geluk dat we een groot terras hebben", zegt ze. "We hebben een buitenruimte en dat kan niet iedereen hier zeggen." Ze kent de cijfers niet, maar volgens Joke hebben maar weinigen die luxe. "Als 20 procent van de mensen in Marseille een tuin of terras hebben, zal het veel zijn. Er zijn veel armen die nog veel meer problemen hebben. Daar zit ik echt mee in." 

Dat de lockdown nog een maand langer zal duren, zou voor veel mensen een mentale dreun betekenen. Joke blijft ook daar erg positief over. "Het voordeel is dat we duidelijkheid hebben." Verder probeert ze de dagen zo goed mogelijk in te vullen. "We zijn het gewend om regelmatig een apéro te doen. Dat doen we nu online met vrienden via allerlei kanalen."

Zelf ook getroffen

Joke heeft het virus helaas al erg dichtbij voelen komen. "Helaas hebben we een paar weken geleden de vader van mijn partner verloren aan de ziekte. Ondertussen zijn er heel veel mensen die dit meemaken. Het ergste is dat je geen afscheid kan nemen. Het is onwezenlijk dat je geen communicatie kan hebben. Ik wens het echt niemand toe."

Als geboren Genkse volgt Joke nog dagelijks hoe de situatie bij ons evolueert. Ze ziet hoe mensen bij ons de regels soms overtreden en dat raakt haar toch. "Ik vind het bijna aanstootgevend dat er nog altijd mensen zijn die tuinfeesten geven. Als je ziet hoeveel pijn dit virus veroorzaakt en wetende dat je daarmee mensen in gevaar brengt. We kunnen alleen maar solidair zijn, empathie voor elkaar hebben en zo veel mogelijk binnenblijven", besluit ze.