Video player inladen...

Brusselse is drijvende kracht achter burgerinitiatief in Spaans dorpje: "Geweldig om te zien hoe groot solidariteit is"

Een Belgische vrouw uit Brussel heeft haar schouders gezet onder een inzamelactie voor het bejaardentehuis in het Spaanse dorpje waar ze woont. Over de aanpak van de Spaanse overheid kan ze weinig goeds zeggen, over de solidariteit onder de bevolking des te meer. "Het is hartverwarmend om te zien hoeveel mensen hebben geholpen." Correspondent Sven Tuytens sprak met haar.

De Brusselse Muriel Van Riet (42) woont al 20 jaar in Quijorna, een dorpje van 3.200 inwoners, 40 km ten westen van Madrid. In het centrum van de Spaanse hoofdstad heeft Muriel een klein laboratorium waar ze natuurlijke cosmetische producten maakt. Sinds de lockdown is haar zaak gesloten en niemand weet wanneer ze er weer aan de slag kan.

Van Riet is niet te spreken over de manier waarop de Spaanse overheid de epidemie aanpakt en tegelijk zwaar onder de indruk van de blijk van oneindige solidariteit onder de Spanjaarden want Muriel "la rubia" (de blonde) is de drijvende kracht geworden achter een lokaal burgerinitiatief. (De tekst gaat voort onder de video.)

Bekijk de reportage van Sven Tuytens over het burgerinitiatief van Muriel Van Riet:

Video player inladen...

Telefoontje naar de burgemeester

Wanneer de noodtoestand uitgeroepen werd, ging zij naar huis in haar dorp: "Ik zat thuis opgesloten en vroeg mij af wat te doen? Ik peilde bij mijn buren of ze iets nodig hadden en belde ook burgemeester Juan Carlos Pérez Carrasco, om hem te vragen of ik met iets kon helpen. Hij antwoordde dat hij dringend op zoek was naar materiaal voor het plaatselijke bejaardentehuis: mondmaskertjes, beschermpanelen, … een hele waslijst." De burgemeester was ten einde raad want zelfs met geïmproviseerde noodhulp van de inwoners bleef de situatie zorgwekkend. 

Alles moest snel gaan want op 28 maart waren eral 4 bewoners overleden, 2 bejaarden werden in allerijl naar het hospitaal gebracht en 60 anderen vertoonden de eerste Covid-19-symptomen. Tot overmaat van ramp werden onder het zorgpersoneel 15 zieken geteld. 

Toen waren er nog geen cijfers bekend van het aantal dodelijke slachtoffers in de Spaanse bejaardentehuizen als gevolg van het coronavirus, maar nu wordt het meer dan duidelijk dat de rusthuizen helemaal niet op de epidemie voorbereid waren en in korte tijd de belangrijkste besmettingshaarden werden. Quijorna telt vandaag 26 dodelijke slachtoffers waarvan er 22 bewoners van het zorgcentrum waren. (De tekst gaat voort onder de foto.)

Ik zat thuis opgesloten en vroeg mij af wat ik kon doen

Muriel Van Riet
Burgemeester Juan Carlos Pérez Carrasco.
Sven Tuytens

Politie en burgemeester als koeriers

Muriel maakte zich zorgen over de toestand van de 102 bejaarden in het rusthuis van haar dorp en schoot in actie. Op het internetplatform "foro.coronavirusmakers.org" vond ze de nuttige tips die ze nodig had: van hoe je zelf een mondmasker maakt tot het zelf in elkaar knutselen van een beademingsmasker met een speelgoedduikbril en een 3D-geprinte filter. Muriel zette haar vriendinnen aan om thuis mondmaskers te maken. Zelf knipte ze 40 beschermingspakken uit plastieken verpakkingen van autozetels die ze van een garage kreeg. 

Tussendoor begon ze contact op te nemen met particulieren en bedrijven zoals warenhuizen om hen te vragen dringend materiaal te doneren. Ze kreeg zeer snel reactie in de vorm van de levering van 40 3D-geprinte beschermende vizieren, 700 paar handschoenen, 160 chirurgische maskers en een hele reeks materiaal dat mensen her en der thuis vervaardigden.

Toen de eerste leveringen arriveerden, vond Muriel dat het geschonken materiaal niet enkel voor het bejaardentehuis moest dienen maar dat ook de geïsoleerde bejaarden in het dorp dringend hulp nodig hadden. Want hoeveel mensen hebben het thuis op hun eentje moeten uitzweten? Omdat Muriel en haar buren enkel buiten mogen om eten of medicijnen te kopen, kon zij op de burgemeester en de plaatselijke politie rekenen die overal materiaal gingen oppikken om het naar het bejaardentehuis te brengen. (De tekst gaat voort onder de foto.)

De politie van Quijorna haalt mondmaskers op om ze naar het bejaardentehuis te brengen.
Sven Tuytens

Sociale ongelijkheid

Door de gezondheidscrisis komt sociale ongelijkheid des te meer aan het licht. Van de school van haar dochter kwam het bericht dat er na de paasvakantie via internet les zou worden gegeven. Voor Muriel en haar dochter loopt die aanpassing vlotjes, maar zij weet dat er in haar dorp heel wat kinderen zijn die thuis niet over internet beschikken en het hooguit moeten stellen met de 2Gb van hun telefoon.

De school wenste dat de leerlingen e-books zouden gebruiken, maar nu blijkt dat heel wat ouders niet met internet overweg kunnen omdat ze het gewoon nooit gebruiken. Muriel schrok toen ze te weten kwam hoeveel leerlingen worstelden met de internetlessen omdat ze gewoon niet weten hoe computers werken.

Sommige buren beginnen al om kleding en voedsel te vragen. Dit is nog maar het begin. Het gaat niet lang meer duren vooraleer mensen honger beginnen krijgen

Muriel Van Riet

Honger

Net zoals steeds meer Spanjaarden maakt Muriel zich nu zorgen over wat er na de lockdown gaat gebeuren. Ze vreest dat veel mensen die nu een statuut van tijdelijk werkloze hebben, definitief werkloos zullen worden.

Na een maand in lockdown zegt ze dat sommige buren haar nu om kleding en voedsel beginnen te vragen. Volgens haar is dit "nog maar het begin" en om in te spelen op wat nog moet komen richtte ze een voedselbank op en contacteerde warenhuizen, Cáritas en andere ngo’s om nu al een voorraad aan te leggen.

"Dit is België niet", zegt Muriel. "Hier gaat het niet lang meer duren voor de mensen honger beginnen te krijgen."

Zin van het leven

Sinds maandag 13 april mogen mensen die niet-essentiële beroepen uitoefenen weer naar het werk en voor het eerst sinds het begin van de gezondheidscrisis raadt de regering aan om mondmaskers te dragen. In Madrid deelt de politie die gratis uit aan busstations, maar in Quijorna waar Muriel woont doet de burgervader dat zelf, tot grote verrassing van Muriel: "Op maandag stond die man al om zes uur ‘s ochtends aan de bushalte van het dorp mondmaskertjes uit te delen. Dat is pas inzet!"

Muriel vraagt zich af wanneer ze weer naar haar laboratorium zal kunnen. Terwijl de vaste kosten zoals huur verder blijven lopen, blijft ze als zelfstandige haar sociale bijdrage en belastingen betalen voor een activiteit waarvan ze niet weet of ze er ooit nog winst mee zal kunnen maken. "In België kregen kleine zelfstandigen meteen 4.000 euro, maar hier moeten we blijven betalen zonder dat we inkomsten ontvangen", zegt ze.

Toch wil ze positief blijven: "Ik zou kunnen klagen over hoe slecht de overheid reageert, maar daarmee schieten we niet op. Ik wil mijn steentje bijdragen, al is het niet veel. Ik vind het geweldig mee te mogen maken hoe solidair dit volk wel is. Het is hartverwarmend te zien hoeveel mensen hun steentje hebben bijgedragen. Uiteindelijk zijn we hier om elkaar te helpen, want welke zin zou het leven anders hebben?"

Het woonzorgcentrum van Quijorna.
Sven Tuytens

Meest gelezen