Boswachters waakzaam voor brandgevaar Limburgse natuurgebieden: "Alle mijnterrils en brandtorens afwisselend bemand"

Het brandgevaar in de Limburgse natuurgebieden in Limburg blijft hoog, en code rood is nog steeds van kracht. Daarom bemannen boswachters nu massaal de brandtorens en mijnterrils in de natuurgebieden. Vanop die verhogen kunnen ze heel Noord-Limburg in de gaten houden. 

“Binnen Natuur en Bos hebben we drie brandtorens in de bossen staan, waarin we naar boven kunnen klimmen om de omgeving af te speuren voor rookpluimen”, vertelt Gui Winters van Agentschap Natuur en Bos.

“Daarnaast hebben we ook nog een aantal mijnterrils die nog veel hoger zijn. Mijnterrils steken tot 100 meter boven het landschap uit. Daarmee kunnen we over heel Noord-Limburg kijken. Die terrils en torens worden afwisselend bezet naargelang het risico in bepaalde gebieden."

Marnix Ramaekers staat op uitkijk op de terril van Zolder. "Met goede zichtbaarheid kunnen we vanop de drie uitkijktorens heel Limburg in het oog houden", zegt hij. "Als er dan een brand uitbreekt, nemen we contact op met andere brandwachters. We leggen onze gevens samen en bepalen zo precies waar de brandweer moet gaan blussen.

Overdag ontstaan de meeste branden. Boswachters zijn wel van 's morgens vroeg tot 's avonds laat op het terrein.
Gui Winters, ANB

De torens en mijnterrils worden dezer dagen telkens vanaf de middag bemand. “Er moet voldoende zichtbaarheid zijn om de horizon te kunnen afspeuren”, verklaart Winters. “Overdag ontstaan ook de meeste branden. Daarnaast zijn boswachters wel permanent op het terrein, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.”

Bij Agentschap Natuur en Bos blijven ze zich wel grote zorgen maken. “Code rood, dat wil wel iets zeggen”, zegt Gui Winters. “Het valt ook niet ieder jaar voor, en zeker niet in het voorjaar. Het is heel lang droog gebleven. Het vegetatieseizoen is nu net op gang aan het komen. Daardoor is er nog heel veel droog en dor materiaal aanwezig in de natuur. En dat is een perfecte brandstof.” Toch is niet elke rookpluim meteen een teken van brand. "Soms is het een boer die aan het ploegen is in het mulle zand. Dan waait er zoveel stof op, dat het onderscheid met een brand niet meteen zichtbaar is", zegt brandwachter Marnix.

Dat de natuurgebieden hier brandbaar zijn, is ondertussen ook al aangetoond. “We hebben her en der al kleine brandjes gehad. Dat gebeurde aan bosranden, waar de wind iets minder vrij spel heeft. Gelukkig had de brandweer die op tijd onder controle. Tot code rood geweken is raden we wandelaars aan om in de rand van het natuurgebied te blijven. Mocht er dan brand uitbreken, kan je er snel uit weg. Want als het brandt, weet Gui Winters nog, " lijken alle wegen op mekaar."

Amfibieën en reptielen weten niet meer hoe dat ze zich in veiligheid moeten brengen. Dit is toch wel een klein drama dat zich in de natuur afspeelt.
Gui Winters, ANB

Ook naar de natuurbranden in de provincie Antwerpen en in Nederlands-Limburg kijkt Winters met een bang hart. “De natuur komt net tot leven. De vogeltjes zijn begonnen met broeden. Amfibieën en reptielen weten niet meer hoe dat ze zich in veiligheid moeten brengen. Dit is toch wel een klein drama dat zich in de natuur afspeelt. De natuur in Limburg is even brandbaar als die van Antwerpen of Nederlands-Limburg. Het is dus zeker niet ondenkbaar dat bij ons hetzelfde gebeurt. We zijn dus extra waakzaam en hebben ook al afspraken gemaakt met de Limburgse hulpverleningszones. Zij staan ook paraat.” 

Meest gelezen