"Opgesloten in mijn hoofd en in mijn kot": twee tieners getuigen over de quarantaine in een woonblok

De quarantaine weegt extra zwaar voor kinderen en jongeren uit kansarme stadswijken. Ze zitten de hele dag door met het gezin opgehokt in kleine appartementen, zonder tuin of terras. Ze hebben bijna geen privacy. Er is geen ruimte om jong te zijn. Twee tienermeisjes uit Antwerpen getuigen anoniem over hun isolement in een woonblok. 

Velen zijn opgelucht nu de Nationale Veiligheidsraad heeft beslist dat we opnieuw vier mensen bij ons thuis kunnen ontvangen. De zucht naar meer sociale contacten weerklonk de laatste dagen dan ook steeds luider. Bij die bezoeken is het ook aan te raden als die ontmoeting in de tuin of op een terras kan. 

Maar een groep mensen zonder tuin of terras lijkt uit de boot te vallen. Ze wonen in de stad op kleine appartementen waar ze de hele dag door kleine ruimtes met elkaar delen. Dat zorgt voor spanningen binnen grote gezinnen. Twee tienermeisjes getuigen anoniem: "Er is hier geen privacy, echt waar. Je hoort alles. Je doet ook de hele dag niets. Het is eenzaam". Ze getuigen anoniem omdat het onderwerp erg gevoelig ligt binnen hun omgeving.

Bekijk hieronder de getuigenis van twee tienermeisjes over de moeilijke thuissituatie:

Videospeler inladen...

Sociaal isolement

We zijn in Luchtbal, een sociale woonwijk in het noorden van de stad Antwerpen. Hier staan grote woontorens met ertussen groene ruimtes en speeltuinen. Alles ligt er verlaten bij. Kinderen en jongeren die normaal buiten spelen, zitten nu binnen op kleine appartementen. 

Jeugdwerkers van JES (Jeugd En Stad) blijven hier aanwezig om een luisterend oor te bieden. Ze moeten vooral frustraties opvangen. Omwille van het samenscholingsverbod kunnen de tieners elkaar niet meer ontmoeten op de grasvelden en de pleintjes: “Ze vormen een hechte groep. Voor de coronacrisis trokken ze elke dag met elkaar op. Dat contact is weggevallen. Wie naar buiten gaat en samen rond loopt, riskeert een GAS-boete. Ze zitten dan ook de hele dag binnen en daar raken ze almaar meer geïsoleerd”, zegt jeugdwerker Ilias Aissati.

In Borgerhout, een aangrenzende wijk, vertellen jeugdwerkers een gelijkaardig verhaal. "In het begin waren we met onze jongeren in contact via chat en videogesprekken, maar velen haken nu af. Ze zijn het isolement beu. Ze hebben nood aan persoonlijke ontmoetingen en gesprekken. Ze missen een uitlaatklep", zegt jeugdwerkster Yamina Hitou die met tienermeisjes uit de wijk werkt.

Heropstart jeugdwerking cruciaal

In onzekere tijden missen jongeren uit deze wijken een perspectief op beterschap. JES vzw hoopt dat het jeugdcentrum in het hartje van Borgerhout snel opnieuw kan openen. Het is een tweede thuis voor veel jongeren uit de buurt, in het bijzonder voor tienermeisjes: “Normaal kunnen ze hier terecht om schoolwerk te maken, weg van de drukte thuis, waar ze veel moeten inspringen in het huishouden.".

Bekijk hieronder de getuigenis van jeugdwerkster Yamina Hitou (Jes vzw):

Videospeler inladen...

Angst voor school wegwerken

We horen ook dat het afstandsonderwijs amper werkt. De broodnodige laptops raken maar met mondjesmaat bij de gezinnen. Maar een laptop alleen is geen wondermiddel: "Jongeren missen de omkadering van de school. De werklast is na de paasvakantie aanzienlijk verhoogd. Ze moeten nu zelfstandiger werken, maar dat lukt niet. Ze krijgen weinig tot geen hulp van ouders. Ze ervaren het als een golf van taken en verplichting die ze alleen niet de baas kunnen. Het maakt hen angstig en onzeker. Ze hebben faalangst. Angst om te blijven zitten. Ik vrees dat veel meisjes gaan afhaken", zegt Yamina.

Antwerpen kent een hoog aantal vroegtijdige schoolverlaters. Veel jongeren waren voor de coronacrisis al schoolmoe. Nu dreigt de situatie nog acuter te worden. De drempel is voor ouders groot om hun kinderen terug naar school te laten gaan: "Veel ouders uit de wijk zijn angstig voor het heropenen van de scholen. Ze vinden het niet veilig. Dat komt omdat ze niet voldoende geïnformeerd zijn over de veiligheidsmaatregelen die scholen nemen.", zegt Yamina. Het jeugdwerk kan die uitdaging samen met het onderwijs aangaan: "We kunnen helpen door sterke figuren in de wijk op ouders en jongeren te laten inspreken".

Beluister hieronder het gesprek met Inge Loodsteen, directeur van de Brusselse vzw D'Broej, die eerder opriep om speelplaatsen van scholen of buitenruimtes van culturele centra open te stellen voor kansarme kinderen en jongeren. 

Meest gelezen