"Opgesloten in mijn hoofd en in mijn kot": twee tieners getuigen over de quarantaine in een woonblok

Voor kinderen en jongeren uit kansarme wijken in de stad is de quarantaine extra zwaar. Ze wonen vaak met het gezin op kleine appartementen, zonder tuin of terras. Ze hebben bijna geen privacy. Er is een gebrek aan ruimte thuis, fysiek als psychisch. Twee tienermeisjes uit Antwerpen getuigen anoniem over de moeilijke thuissituatie en hun isolement. 

Velen zijn opgelucht nu de Nationale Veiligheidsraad heeft beslist dat we opnieuw vier mensen bij ons thuis kunnen ontvangen. De zucht naar meer sociale contacten weerklonk de laatste dagen dan ook steeds luider. Bij die bezoeken is het ook aan te raden als die ontmoeting in de tuin of op een terras kan. 

Maar een groep mensen zonder tuin of terras lijkt uit de boot te vallen. Ze wonen vaak in de stad op kleine appartementen. Ze delen de hele dag kleine ruimtes met elkaar. Ze gaan gebukt onder de spanningen van het opgehokt zitten. Twee tienermeisjes getuigen anoniem: "Er is hier geen privacy, echt waar. Je hoort alles. Je doet ook de hele dag niets. Het is eenzaam". De meisjes komen liever niet herkenbaar in beeld want het onderwerp ligt erg gevoelig.

Bekijk hieronder de getuigenis van twee tienermeisjes over de moeilijke thuissituatie:

Video player inladen...

Sociaal isolement

We zijn in Luchtbal, een sociale woonwijk in het noorden van de stad Antwerpen. Hier staan grote woontorens met ertussen groene ruimtes en speeltuinen. Alles ligt er verlaten bij. Kinderen en jongeren die normaal buiten spelen, zitten nu binnen op kleine appartementen. 

Jeugdwerkers van JES (Jeugd En Stad) blijven tijdens de coronacrisis aanwezig in de wijk om een luisterend oor te bieden. Omwille van het samenscholingsverbod kunnen tieners elkaar niet meer ontmoeten op de grasvelden en de pleintjes: “De tieners uit deze wijk vormen een hechte groep. Voor de coronacrisis trokken ze elke dag met elkaar op. Dat contact is weggevallen. Wie naar buiten gaat en samen rond loopt, riskeert een GAS-boete. Ze zitten dan ook de hele dag binnen en daar raken ze almaar meer geïsoleerd”, zegt jeugdwerker Ilias Aissati.

In Borgerhout, een aangrenzende wijk, vertellen jeugdwerkers een gelijkaardig verhaal. "In het begin waren we met onze jongeren in contact via chat en videogesprekken, maar velen haken nu af. Ze zijn het isolement beu. Ze hebben nood aan persoonlijke ontmoetingen en gesprekken. Ze missen een uitlaatklep", zegt jeugdwerkster Yamina Hitou die met tienermeisjes uit de wijk werkt.

Heropstart jeugdwerking cruciaal

In onzekere tijden missen deze jongeren een perspectief op beterschap. Bijvoorbeeld een antwoord op de vraag wanneer hun jeugdwerking en activiteiten opnieuw kunnen doorgaan. JES hoopt snel hun jeugdcentrum in het hartje van Borgerhout opnieuw te kunnen openen om de frustraties op te vangen. Vooral tienermeisjes lijken het extra moeilijk te hebben: “Ze moeten meer inspringen in het huishouden. Normaal konden ze hier terecht om schoolwerk te maken, weg van de drukte thuis. Het was een vluchtroute, een tweede thuis".

Bekijk hieronder de getuigenis van jeugdwerkster Yamina Hitou (Jes vzw):

Video player inladen...

Angst voor school wegwerken

We horen ook dat het afstandsonderwijs bij deze jongeren amper werkt. De broodnodige laptops raken ondertussen met mondjesmaat bij de gezinnen. Maar een laptop alleen, is geen wondermiddel: "Jongeren missen de omkadering van de school. De werklast is na de paasvakantie aanzienlijk verhoogd. Ze moeten nu zelfstandiger werken, maar dat lukt niet. Ze krijgen weinig tot geen hulp van ouders. Ze ervaren het als een golf van taken en verplichting die ze alleen niet de baas kunnen. Het maakt hen angstig en onzeker. Ze hebben faalangst. Angst om te blijven zitten. Ik vrees dat veel meisjes gaan afhaken", zegt Yamina.

Velen waren voor de coronacrisis al schoolmoe. Het hoge aantal vroegtijdige schoolverlaters in Antwerpen liegt er niet om. Nu dreigt de situatie nog acuter te worden. De drempel om terug naar school te gaan is namelijk groot: "Veel ouders uit de wijk zijn angstig voor het heropenen van de scholen. Ze vinden het niet veilig. Vaak zijn ze niet voldoende geïnformeerd", zegt Yamina. Maar het jeugdwerk kan die uitdaging samen met het onderwijs aangaan: "We kunnen helpen door sterke figuren in de wijk op ouders en jongeren te laten inspreken".

Beluister hieronder het gesprek met Inge Loodsteen, directeur van de Brusselse vzw D'Broej, die eerder opriep om speelplaatsen van scholen of buitenruimtes van culturele centra open te stellen voor kansarme kinderen en jongeren. 

Meest gelezen