Stop het doemdenken: de wereld na corona moet voor onze kinderen beter zijn dan ervoor

Praktijklector Steve Bers roept op om de gelatenheid van ons af te gooien en niet te aanvaarden dat onze kinderen het slechter zullen hebben dan hun ouders: "De wereld verandert. En dat wil ook zeggen dat soms onze ideeën, opvattingen en overtuigingen ook moeten veranderen". De coronacrisis is volgens hem een kans om als maatschappij kritisch te zijn voor onszelf. En weer een toekomstperspectief te creëren voor onze kinderen en jongeren.

opinie
Steve Bers
Praktijkassistent KU Leuven, Kessel-lo

"Een gebrek aan perspectief". Dat was het veelzeggende antwoord van Riad Bahri op de vraag van Phara de Aguirre wat hem het zwaarste viel tijdens deze corona crisis. In diezelfde aflevering van "De afspraak" trok ook studente Nozizwe Dube aan de alarmbel. Er heerst angst bij de studenten.

Meer nog, de mentale toestand van de jongere generatie is zorgwekkend te noemen. Studenten, die normaal aan het begin van hun leven staan, die vol hoop en dromen de toekomst tegemoet moeten gaan, zitten nu aan de grond. Komt dit echt enkel en alleen doordat ze nu op zichzelf moeten studeren? Of begint het ongemakkelijke gevoel binnen te sluipen dat ze knokken voor een verloren toekomst? Waar is het perspectief?

Verloren toekomst?

Dit perspectief is niet terug te leiden tot de mogelijkheid om op vakantie te gaan deze zomer, of de kans om met vrienden op café te gaan. Het gaat breder. We zijn als maatschappij een weg in geslagen waarin we gelaten lijken te aanvaarden dat het altijd maar slechter en slechter zal gaan.

Beeld u eens in dat u een jongere bent. Ambitieus. Klaar om de wereld te veroveren. Maar welke wereld rest er je? Eentje waar klimaatopwarming traag maar zeker de aarde onleefbaar maakt? Een wereld waarin besparingen op onderwijs, de zorg en cultuur noodzakelijk zijn maar waar gouden parachutes voor CEO’s als gangbaar worden aanzien? Een land waarin 7 regeringen elkaar liever blokkeren dan vooruitgang voor het hele volk bewerkstelligen? En wat is deze vooruitgang dan? Enkel de cijfertjes van economische groei? 

Studenten die vol hoop en dromen de toekomst tegemoet moeten gaan, zitten nu aan de grond

“De huidige generatie jongeren zal de eerste generatie zijn die het slechter heeft dan zijn ouders”, zeggen we. Terwijl we onze schouders ophalen en rustig op hetzelfde elan verder gaan. En nu dan de coronacrisis. De gevolgen beginnen stilaan duidelijk te worden. Brussels Airlines schrapt 1.000 banen. En Brussels Airlines is niet alleen. Overal maken bedrijven zich klaar voor de eerste golf ontslagen. En waar gaat de hamer hard neervallen? Bij de tijdelijke contracten. Jongeren die proberen een carrière op te bouwen, die stage lopen, die nog geen ervaring hebben opgebouwd. 

Het is te makkelijk om met de vinger te wijzen naar voorgaande generaties alsof het allemaal hun fout is. Ik ben er van overtuigd dat elke generatie politici vanuit een diepgewortelde overtuiging probeert goed te doen voor de maatschappij. Maar maatschappijen veranderen. Situaties veranderen. De wereld verandert. En dat wil ook zeggen dat soms onze ideeën, opvattingen en overtuigingen ook moeten veranderen. Laten we die gelatenheid van ons afgooien. Het kan en mag niet aanvaardbaar zijn dan we het aanvaarden dat onze kinderen het by default slechter zullen hebben dan onze ouders. 

Beter durven eisen

We moeten op tafel durven slaan. We moeten beter durven eisen. We moeten bestaande systemen in vraag durven stellen en indien nodig volledig durven omgooien. Waarom hebben wij zoveel regeringen die bakken geld kosten maar amper functioneren? Waarom is in onze maatschappij de economie belangrijker dan ons welzijn? Waarom staan we toe dat generaties, taalgroepen en nationaliteiten tegen elkaar opgejut worden voor politiek winstbejag? We ontzeggen onze jongeren en onszelf een toekomstperspectief door deze vragen niet te stellen.

We zijn het de volgende generaties verschuldigd om te streven naar een maatschappij waarin zij het beter hebben dan wij

We moeten deze crisis aangrijpen om onszelf te evalueren. Wat draait er goed en moeten we behouden? Waar moeten we meer op durven inzetten? Wat draait er voor geen meter en moeten we in de vuilbak durven gooien? We zijn het de volgende generaties verschuldigd om te streven naar een maatschappij waarin zij het beter hebben dan wij.

We kunnen het momentum van deze crisis niet verloren laten gaan. Laat ons wilde nieuwe ideeën op tafel leggen. Laat ons kritisch zijn voor onszelf. En laat ons weer toekomstperspectief creëren voor onze jongeren. Zoals het gezegde luidt "A society grows great when old men plant trees whose shade they shall never sit in" ("Een maatschappij wordt groot wanneer oude mannen bomen planten waarvan ze zelf nooit in de schaduw zullen zitten"). Tijd om nieuwe zaadjes te planten.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.

Meest gelezen