Video player inladen...

Exact 30 jaar geleden verdween homoseksualiteit uit de lijst van geestesziekten: waar staan we nu?

Op 17 mei 1990 schrapte de Wereldgezondheidsorganisatie homoseksualiteit uit de lijst van geestesziekten. Die dag werd sindsdien uitgeroepen tot Internationale Dag Tegen Holebi- en Transfobie (of kortweg IDAHOT). Maar hoe is het om anno 2020 in ons land te leven als holebi, transgender of iemand die zich noch man noch vrouw voelt? We vroegen het aan enkele jongeren.

"Het voelt een beetje onwezenlijk aan," vertelt Bjorn Lommelen. Als 28-jarige homoman was hij nog niet geboren toen homoseksualiteit in 1990 officieel niet langer als psychische aandoening werd gezien.  "Voor mij is dat nu een evidentie, maar 30 jaar geleden was het dus nog een ziekte. Daar word ik toch wat stil van." Ook Anne Lema schrikt van die datum: "Er is op relatief korte tijd eigenlijk heel veel veranderd. Dat is fantastisch," zegt de 22-jarige lesbienne.

Na het uitgaan durf ik met mijn vriendin niet hand in hand te lopen

Jitske Van de Veire

Veel jongeren zijn vooral dankbaar dat ze in België leven. Want in veel landen zijn huwelijken en adopties voor de LGBTI+-gemeenschap bijvoorbeeld nog steeds niet wettelijk toegestaan. Maar van een volledige acceptatie is er volgens hen ook in ons land nog geen sprake.  "Wanneer mijn vriendin en ik alleen op straat lopen, dan durf ik echt niet snel affectie te tonen," zegt de biseksuele Rachael Moore.

Ook Jitske Van de Veire kent dat gevoel: "Na het uitgaan bijvoorbeeld durf ik met mijn vriendin niet hand in hand te lopen. Ik heb al genoeg voorbeelden gezien van gaybashing". Wanneer Alexander Decrans ergens als dragqueen Lola McQueen moet verschijnen, dan neemt ook hij voorzorgsmaatregelen: "Ik let erop dat ik dan dichtbij kan parkeren, of dat er iemand met me kan meelopen."

Waarom zou een jongen geen kleedje mogen dragen?  

Jasper Willaert

"Er is nog nood aan een mentaliteitsverandering in België," zegt Ina Van Maele. "De huidige samenleving gaat nog steeds uit van het beeld man/vrouw." Transman Jasper Willaert is het daarmee eens: "Waarom zou een jongen geen kleedje mogen dragen of met make-up spelen? En waarom zou een meisje niet mogen voetballen. Dat is belachelijk."

Inke Gieghase is non-binair en voelt zich niet thuis in de hokjes van man of vrouw. Gieghase verwacht niet dat iedereen dat volledig begrijpt, maar wel dat de samenleving dat respecteert: "De suïcidecijfers in onze gemeenschap zijn torenhoog, en die moeten echt naar omlaag. En een basisvorm van respect kan ertoe bijdragen dat die cijfers effectief naar beneden gaan."

De regenboogvlag

Alle Vlaamse gemeenten hangen vandaag een regenboogvlag uit om te tonen dat ze iedereen aanvaarden, wat hun seksuele geaardheid of gender- identiteit ook is. In Brussel is er vanochtend uit solidariteit ook een vlag uitgerold op de Grote Markt.

Bekijk hieronder de getuigenissen van de jongeren uit 'Het Journaal '

Video player inladen...

Meest gelezen