Oehoes bouwen hun nest op een vensterbank in Geel: "Dit is 24 uur film"

Een Nederlander die in Geel woont, kan sinds enkele weken genieten van bijzondere gasten. In een plantenbak voor zijn raam heeft zich een familie oehoes genesteld, een van de grootste uilensoorten ter wereld. De drie jongen groeien als kool. "Het is moeilijk om er geen band mee op te bouwen", vertelt hij aan Radio 2 Antwerpen.  "Ze zijn zo relax, ze hebben geen schrik. Dit is 24 uur film, geweldig", klinkt het in Nederlandse media.

Jos Baart (63), uit Nederland, woont in een appartement op de derde verdieping in het centrum van Geel. Sinds enkele weken heeft hij wel erg bijzonder gezelschap. In een grote plantenbak voor het raam heeft zich een familie oehoes met drie jongen genesteld.

De oehoe (Bubo bubo) is een van de grootste uilensoorten ter wereld, met een lichaamslengte van 60 tot 75 centimeter en een vleugelspanwijdte van 190 centimeter. In ons land is hij vooral te vinden in de Ardennen, meestal nestelt hij zich in steengroeves. In Vlaanderen komt hij maar zelden voor. Hij laat zich amper zien, zeker niet in een stadse omgeving. Maar dat is dus even anders in Geel. Al enkele maanden zijn er meldingen van een oehoe in het stadscentrum.

Begin februari hoorde Jos Baart geregeld vreemde geluiden aan zijn raam. "Ik dacht, verdomme, weer die duiven he. En ja, dat zijn mijn vrienden niet", vertelde hij aan het BNNVARA-programma "Vroege Vogels". "Toen ik een keertje vroeger thuis was, ging ik eens kijken. En toen zag ik haar wegvliegen. Dat was de hele week al die uil die zat te roepen."

"Dit is 24 uur film, dit is geweldig"

De uil bleek niet alleen te zijn: in de plantenbak voor het raam lagen twee eieren. Die werden niet uitgebroed, maar enkele weken later vond Jos drie nieuwe eieren. En daarmee lukte het wel. Half april zag hij drie kleine bolletjes in het nest. De kuikens groeiden goed door. Vorige week kwam een vrijwilliger van natuurorganisatie Natuurpunt de jongen ringen. Het kleinste uiltje weegt 1,3 kilo, het grootste 1,7 kg.

(tekst gaat voort onder de Facebook-post)

Uiltjes kijken zelf mee tv

Jos geniet van zijn gezelschap. Hij heeft een stoel en een kussen voor zijn raam gezet zodat hij de dieren te allen tijde kan bewonderen. "Dat is voor mij ook 24 uur film he. Als je 's ochtends wakker wordt en ze zitten zo weer daar voor het raam. Dat is geweldig. Ze zijn zo relax, ze hebben geen schrik. Feest." En de jonge uiltjes blijken zelf ook mee te kijken als Jos tv-kijkt. "Dan zitten ze voor het raam en zien ze die schitteringen."

De jongen vliegen uit rond de leeftijd van 4 maanden, om niet meer terug te keren. Jos schat dat ze over een tweetal maanden op een dag ineens weg zullen zijn. "Het is heel moeilijk om er geen band mee op te bouwen en geen aandacht aan te besteden", vertelt hij aan Radio 2 Antwerpen. "Ik heb eentje ervan al een naam gegeven, Zorro, hij is donker en heeft een donkere ring om zijn ogen, net een masker."

"Als ze weggaan, zie ik ze niet meer terug. Maar wellicht komen de ouders volgend jaar terug om een nieuw nestje uit te broeden", voegt hij eraan toe aan RTL Nieuws.

Jos vertelt zijn verhaal aan Radio 2 Antwerpen, beluister het hier:

Het BNNVARA-programma "Vroege Vogels" ging langs bij Jos Baart en maakte deze beelden: