BELGA/CLAESSEN

Waarom moet ik mijn hoofddoek afleggen als ik de schoolpoort binnenstap?

Studente Samia Bachiri begrijpt niet waarom ze haar hoofddoek moet afleggen als ze de schoolpoort binnenstapt. Een hoofddoek dragen is haar eigen keuze. Niet de hoofddoek, maar het hoofddoekenverbod is een vorm van onderdrukking, vindt zij.

Ik ben teleurgesteld. Teleurgesteld omdat ik in een vrij, democratisch land als België nooit volledig mezelf kan zijn. Ik draag een hoofddoek. Voor vele mensen is de hoofddoek niks minder dan een stukje stof. Voor mij is het een groot deel van wie ik ben en een groot deel van mijn religieuze identiteit. Het dragen van een hoofddoek was een keuze die ik zelf heb gemaakt. Een keuze waar veel mensen zich blijkbaar tegen keren. Een keuze waar niet iedereen achter staat.

Het hoofddoekenverbod is een verbod dat scholen en werkgevers het recht geeft om leerlingen en werknemers te verbieden een hoofddoek te dragen om zo een neutrale omgeving te creëren. Een neutrale omgeving is naar mijn mening een omgeving waar iedereen de ruimte heeft een eigen mening te vormen zonder het gevoel te krijgen in een bepaalde richting geduwd te worden.

Maar dat zou niet mogen betekenen dat je jezelf niet mag zijn. Ik ben een moslima dus ik geloof in de Islam. Dit is mijn persoonlijke geloofsovertuiging. Mijn hoofddoek is daar een fysieke voorstelling van. Maar dit is mijn leven, mijn keuze en mijn geloofsovertuiging. Ik dwing niemand om dezelfde keuzes te maken noch overtuig ik iemand in mijn religie te geloven door het dragen van een hoofddoek. Zolang ik dat blijf doen verhinder ik op geen enkele manier de ontwikkeling van een kritisch standpunt omtrent religie van iemand anders. Maar toch wordt mijn hoofddoek verboden op school.

(lees verder onder de afbeelding)

Ik zie mijn identiteit als een grote puzzel van meer dan duizend stukjes. Mijn hoofddoek wordt vertegenwoordigd door meerdere puzzelstukjes. Elke ochtend als ik naar school ga en ik mijn hoofddoek uitdoe vallen deze puzzelstukjes op de grond aan de schoolpoort. Ze blijven daar eenzaam liggen tot ik terug naar huis ga en ik mijn hoofddoek weer mag aandoen. Bij het binnengaan is mijn puzzel niet volledig. Ik ben niet honderd procent mezelf. Niet omdat ik bang ben om mezelf te zijn maar omdat ik mezelf niet mag zijn. Ik word verplicht om mijn hoofddoek af te zetten. Mijn vrijheid wordt afgenomen. En dat in een zogenaamd vrij land.

De hoofddoek is geen symbool van onderdrukking of een symbool van ongelijkheid tussen man en vrouw. De hoofddoek is een keuze die elke vrouw zelf moet maken met de juiste intenties. In de islam is het verboden om iemand te verplichten een hoofddoek te dragen. Want dan zal ze de hoofddoek dragen met de foute intenties. Er bestaan moslima’s die beslissen geen hoofddoek te dragen. En dat is hun keuze.

Ik ontken niet dat sommige meisjes verplicht worden van thuis uit om de hoofddoek te dragen. Maar dat probleem los je niet op met een hoofddoekenverbod op school. Je doet namelijk hetzelfde maar dan in de tegengestelde richting. In plaats van meisjes verplichten iets aan te doen, verplicht je nu meisjes om iets uit te doen. Je vecht tegen de onderdrukking van sommige meisjes door andere meisjes te onderdrukken. Je bestrijdt vuur met vuur. Je probeert vrijheid te geven door vrijheid te ontnemen.

Dit kan nooit de juiste oplossing zijn. Je vecht ook niet voor gelijkheid tussen man en vrouw door akkoord te gaan met een hoofddoekenverbod. Je ontneemt namelijk de vrijheid van een vrouw om zelf te beslissen wat ze wil dragen, iets waar het feminisme juist voor strijdt. Het maakt niet uit of een vrouw een minirok, een topje, een bikini, een lange jurk, een broek of een short wil dragen. Het is haar lichaam, haar leven en dus haar vrije keuze. Hetzelfde geldt voor een hoofddoek. Je kan jezelf dus geen feminist noemen en voor het hoofddoekenverbod zijn.

Waarom word ik altijd voor de keuze gesteld tussen mijn religieuze waarden en mijn educatie?

Een school is een plek waar we onze talenten ontwikkelen en kennis opdoen. Waar we nieuwe mensen leren kennen en onze verschillen leren accepteren en appreciëren. Op school leren we onbewust als leerling hoe we een actieve burger moeten zijn in de maatschappij. En hoe je het ook draait of keert onze samenleving is nu eenmaal divers.

De samenleving bestaat uit Marokkanen, Turken, Albanezen, Belgen, Congolezen, zwarte mensen, bruine mensen, witte mensen, moslims, christenen, joden, atheïsten,… En de hoofddoek dragende moslima’s zijn daar ook een deel van. Vooruitgang kan alleen maar gecreëerd worden als niemand wordt buitengesloten.

Een hoofddoekenverbod geeft juist het gevoel aan sommige meisjes dat ze worden buitengesloten. Het is onacceptabel dat we elke dag opnieuw op school, op een sollicitatiegesprek of op de werkvloer constant moeten kiezen tussen onze studies en job of onze hoofddoek en identiteit. Wij willen studeren, een toekomst uitbouwen, stagelopen, werken zonder dat onze hoofddoek ons beperkt omdat het systeem zo in elkaar zit.

Waarom word ik altijd voor de keuze gesteld tussen mijn religieuze waarden en mijn educatie? Terwijl de oudste universiteit ter wereld in Marokko werd opgericht door Fatima al-Fihri, een hoofddoekdragende moslima.  Ik vraag me af of de voorstanders van dit verbod wel stil staan bij de mentale gevolgen.

Volgens de scriptie van Kawtar Bakir (die trouwens genomineerd werd voor de Klasseprijs) voelen moslimmeisjes zich bekeken, beschaamd en vernederd telkens als ze gedwongen worden om hun hoofddoek af te zetten. Ook voelen ze zich gedemotiveerd om deel te nemen aan buitenschoolse activiteiten.

En ik kan met zekerheid zeggen dat ik me persoonlijk hierdoor ook vaak gedemotiveerd heb gevoeld. Volgens Kawtar haar thesis baseert meer dan 80% van de bevraagde moslimmeisjes haar studiekeuze op het al dan niet mogen dragen van de hoofddoek.

Dit is de keuze waar ik over sprak. De keuze tussen onze religieuze waarden en educatie. Een onvermijdbaar gevolg van het hoofddoekenverbod. De conclusie van haar scriptie is duidelijk: het hoofddoekenvebod maakt moslimmeisjes ongelukkig.

Niet de hoofddoek, maar het hooddoekverbod is een vorm van onderdrukking

Een hoofddoekenverbod heeft niets met neutraliteit of emancipatie te maken. Het verbod is namelijk een vorm van onderdrukking. Ik vind het moeilijk te begrijpen dat ik in een land leef dat de hoofddoek wil verbieden omdat het een symbool van onderdrukking is maar moeite heeft met het weghalen van standbeelden van Leopold II die miljoenen Congolezen heeft onderdrukt. Dit toont aan dat het hoofddoekenverbod een kwestie van islamofobie is. 

Ik ben kwaad. Kwaad in de zin dat ik in een vrij, democratisch land als België nooit volledig mezelf kan zijn. Ik ben kwaad dat mensen meer geven om wat je draagt en hoe je eruitziet dan om je kennis en intelligentie. Ik wil volgend jaar verder studeren op de universiteit. Ik wil in een aula zitten met allerlei soorten mensen. Ik wil diversiteit zien. Ik wil mijn hoofddoek aanhebben. Ik wil mezelf zijn. Wij willen onszelf zijn. Laat ons onszelf zijn.

Meest gelezen