Deze is voor u, mevrouw Wilmès

Het water staat onze internationaal befaamde eventsector aan de lippen. De baas van een eventbedrijf schreeuwt het uit in een brief aan premier Sophie Wilmès (MR).

opinie
© 2018 Bardt
Jozef Plevoets
CEO van Festicup, een bedrijf uit de eventsector

Vandaag ben ik buiten zinnen. Vandaag tier ik! Vloek ik. Met lede ogen zie ik aan hoe onze sector aan het doodbloeden is.  Geen vaccin ter beschikking. Geen hoop op herstel. 

U kent ondertussen onze kleine historiek wel. Elke sector kon al dan niet onder bepaalde voorwaarden heropstarten, maar voor ons, de eventindustrie, bleven de kansen uit. Begin juli was ik nochtans optimistisch om weer aan de slag te kunnen. Al snel bleek dit gevoel misplaatst. Zo werden we op lokaal niveau maar al te vaak teruggefloten. De annulaties liepen net als in maart weer vlot binnen. In een steilere piek dan het aantal besmettingen volgen kon. Elke beller bij was een centje minder. Een voicemail gevuld met angst.  

Frustrerend. Zeker omdat er geen onderzoek is dat kan aantonen dat de in opmars zijnde 2e golf te linken is aan de kleinschalige pas opgestarte events. Slechts een handvol zijn doorgegaan. Volledig georganiseerd volgens het “Covid Event Risk Matrix”, what’s in a name… . 

We zijn een van de meest professionele sectoren. Uiterst gekwalificeerd om een festival, optreden of trouwfeest veilig coronavrij te organiseren. We zijn creatief. We gingen aan de slag met de middelen die u, mevrouw Wilmès, ons gaf. 

Evenementen tot 400 personen buiten? Check! Wij kunnen dat! Zeer moeilijk om rendabel te maken, maar we trokken ons plan. Dat dit geen topzomer ging worden, wisten we ondertussen wel al. We hadden echt gehoopt dat u ons verder de kans zou geven om deze festiviteiten met respect voor de "social distancing" te organiseren. Maar in de plaats daarvan trekt u onze kwaliteiten wederom in twijfel. U spreekt over een collectieve verantwoordelijkheid. Gun ons die dan. Nu zijn we slechts het kind van de rekening. Een snel genomen maatregel gestoeld op een gebrek aan gedurfd beleid.  

Kunt u nog slapen wetende dat u medeverantwoordelijk bent voor 3.000 bedrijven en 80.000 jobs die op de helling staan?

Over verantwoordelijkheid gesproken. Waar is die contactopsporing? Uw verantwoordelijkheid! Die befaamde app? Uw verantwoordelijkheid! Die snelle lokale lockdowns? Uw verantwoordelijkheid! Waar zijn die heldere afspraken over hoe groot je bubbel mag zijn? Uw verantwoordelijkheid!

Ik ben teleurgesteld in het gevoerde beleid. Kunt u nog slapen wetende dat u medeverantwoordelijk bent voor 3.000 bedrijven en 80.000 jobs die op de helling staan? Gezond voor de crisis, blijvend ziek door COVID-19. 

Gelet op mijn steeds constructieve bijdrage geef ik u ook graag één tip. Als u jongeren wijst op hun verantwoordelijkheid, durf dan ook alles te benoemen. 

Was het voor onze lokale economie niet beter geweest als we allen enkele maanden langer in eigen land waren gebleven?

Is het niet hoog tijd dat we wat de echte oorzaak van de stijging eens onder de loep nemen? Wat is er gekomen van die befaamde #Staycation2020. Je weet wel dat genieten in eigen land? Het Vlaanderenvakantieland-gevoel verdween snel bij de eerste tekenen van herstel. Die golf van solidariteit werd een golf van met belastingcenten omhoog gehouden vliegtuigjes. Het middel bij uitstek om als kerngezonde burger op elkaar gedrukt - maar met het "veilige" mondmasker aan - op weg te gaan naar die zuiderse landen die ons zo dierbaar zijn. Genietend van dat welverdiend verlof. Klaar om die facebookfoto te updaten met een nieuwe Sagrada-Familia-achtergrondje of een TikTok-dansje uit te voeren op één of ander desolaat Siciliaans strand.

Het is u gegund, maar was het voor onze lokale economie niet beter geweest als we allen enkele maanden langer in eigen land waren gebleven? Dan hadden we nu misschien reeds die Vlaamse festivalzomer gehad die zo uniek is in de wereld. Dan hadden geliefden hun trouwfeest kunnen organiseren zonder hiervoor naar Frankrijk uit te wijken. Jezus lief, dan had Conner Rousseau (de voorzitter van de SP.A, red.) misschien zelfs nog zijn Instagram gehad in plaats van enkele gênante dancemoves die mijns inziens het meeste tot schaamte zouden moeten dwingen.

Maar helaas… blijkbaar primeerde het redden van het massatoerisme op de belangrijkste les die corona ons leerde: "kleinschaligheid zal ons redden". Laat "Grand Hotel Europa" van Ilja Leonard Pfeijffer niet op je nachtkastje liggen, mevrouw Wilmès. Het is een aanrader. Bestudeer het. Misschien nog het belangrijkste relancemanifest dat je lezen zal.  

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.

Meest gelezen