Alexander Dumarey

Les in openlucht met een eregast

Louis van Dievel staat discreet achter een andere regendoorlatende linde toe te kijken hoe viroloog Marc Van Ranst als gastleraar les komt geven in de lagere school van Zoerle-Parwijs, onder een regendoorlatende linde.

opinie
Louis van Dievel
Schrijver en journalist

‘Als we nu professor Van Ranst eens zouden vragen om op 1 september naar onze school te komen, voor een les in openlucht.’

Het idee kwam van juf Sofie maar de directeur was ermee gaan lopen.

‘Uitstekend idee, Sofie,’ had hij gezegd, ‘ik zal mij wel met de uitwerking bezighouden, ge hebt al werk genoeg.’

En dus was het de directeur die Marc Van Ranst aan de schoolpoort stond op te wachten. Onder een paraplu. In heel Vlaanderen scheen de zon, maar in Zoerle-Parwijs regende het werkelijk pijpenstelen.

De kinderen van het uitverkoren vierde leerjaar stonden op een kluitje te bibberen onder de enige boom die de speelplaats rijk was, een schrale, lekkende linde. 

De flauwste van de klas

‘Mogen wij niet terug naar binnen, juf Sofie?’ zeurde Thor, die in weerwil van zijn naam de flauwste van de klas was.

‘Nee, Thor,’ antwoordde juf Sofie, nog steeds nijdig om haar gestolen idee, ‘Professor Van Ranst heeft gezegd dat wanneer men buiten les geeft, de kans op overdracht van gelijk welke ziektekiemen zeer klein, eigenlijk bijna onbestaande is. En daarmee basta!’

Ondertussen zaten ook de ouders van de kinderen uit het vierde leerjaar te wachten op de komst van de vermaarde viroloog. Zij het droog en warm in hun op de stoep geparkeerde SUV’s. Via Facebook en Twitter hielden ze familie en bekenden op de hoogte van wat er te gebeuren stond. De duimpjes vlogen in het rond!

Hamer en sikkel

Met maar een half uur vertraging wegens files en opstoppingen allerhande arriveerde de professor dan toch aan de Kempense gemeenteschool. De ouders sprongen, met de smartphone in aanslag, uit hun monovolumes, klaar om het evenement live te coveren, gelijk dat heet. Ze werden evenwel nogal ruw achteruit geduwd door de vier lijfwachten van professor Van Ranst, die merkwaardig genoeg allen een t-shirt  met hamer en sikkel droegen. Ouders die al lang van plan waren geweest om “eens hun gedacht te zeggen tegen Van Ranst over die onwerkbare bubbels” protesteerden met luide stem bij de directeur maar vonden geen gehoor.

‘De kinderen vinden het geweldig,’ probeerde hij de onvrede te sussen.

Wat gaan we leren?

Het tegendeel was waar.

Toen Van Ranst in zijn nieuwe roestkleurige trui mee onder de lindeboom wilde komen schuilen, werd hij meer dan vijandig aangekeken door het inmiddels doornatte jonge grut en hun juf.

‘En wat gaan we vandaag leren, juf?’ probeerde de professor het ijs te breken, ‘iets plezants, toch? Gelijk de tafels van vermenigvuldiging!’

De kinderen én de juf keken naar hem als een koe naar de eerste Belgische trein in 1835. De tafels van wát?

‘De vervoeging van zwakke en sterke werkwoorden, misschien?’ drong Van Ranst aan.  ‘De dt-regel? De tabel van Mendeljev? De sinus en de cosinus? De kooi van Faraday? Algebraïsche vergelijkingen? ’

‘Professor, alstublieft!’ wees juf Sofie de viroloog terecht, ‘we spreken over het vierde leerjaar.’

Van Ranst mompelde iets onverstaanbaars over de teloorgang van het onderwijs.

Ondertussen bleef de regen maar uit de lucht vallen. De trui van Van Ranst begon steeds zwaarder te wegen. Almaar meer kinderen stonden stilletjes te huilen. Er werd onderdrukt geniesd en gekucht.

‘Bon,’ zei Van Ranst tenslotte op verveelde toon, ‘ik vond het een zeer aangename les. Ik moet nu vertrekken, want het covid-19-virus moet onverdroten bestreden worden. Dag kinderen, dag juf Sofie!’

Niemand groette terug.

De kinderen haastten zich terug naar hun klaslokaal. Zo passeerden ze langs het open raam van het vijfde leerjaar, waar prins Laurent – incognito – de voordelen van de CO2-meter aan het uitleggen was voor een geboeide en vrolijke klas.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.

Meest gelezen