Een veelzeggende blote foto

Louis van Dievel, schrijver en journalist, schrijft elke week over de kleine en grote actualiteit. Vandaag kijkt het met een satirische blik naar de gelekte naaktbeelden van enkele bekende Vlamingen.

opinie
Louis van Dievel
Louis van Dievel is schrijver en journalist. Hij was journalist bij VRT NWS.

‘Ge hadt maar zo stom niet moeten zijn.’

Dat was nog het mildste commentaar uit mijn omgeving, nadat die fatale foto op het internet was verschenen en gretig werd gedeeld.

Ik bespaar u de hatelijke opmerkingen over vorm en maat. Dat zijn tenslotte maar subjectieve gegevens, afspraken zo ge wilt.

Zelf vond ik die foto eigenlijk nog best meevallen, rekening houdend met de context en de periode. Maar ja, begin maar over context en periode als ge in het oog van de storm zit. Als er bloed is geroken. Dan is er geen plaats meer voor nuance, ik kan het u verzekeren. 

Venus ligt in Binche

‘Ja ja,’ was mijn geërgerde reactie, ‘maar hoe beperken we de schade?’

Ik had al de website van de spoorwegen geraadpleegd; misschien kon ik met mijn pasverworven Hello Belgium Railpass wel naar Venus reizen. De atmosfeer is daar wel zuur, las ik, maar kon nooit zo zuur zijn als hier op aarde. Tot mijn niet geringe verbazing kon ik, zo gewenst, vanuit Herentals naar Binche Venus sporen, een locatie die zich op 301 meter dan wel 6 minuten stappen van het Waalse station bleek te bevinden. Het was een schrale troost.

‘Welke schade?’ luidde het, ‘Ge zijt wel een maatje kleiner dan Stan, Peter of Sean, denkt ge niet? Ge moogt dat letterlijk en figuurlijk opvatten.’

En nog voor ik had kunnen protesteren.

‘Eigenlijk moogt ge blij zijn dat ge nog eens in het nieuws komt, want dat was toch al een tijdje geleden, ja toch? Vijf jaar, zou dat kunnen?’

De literaire prijs van Zoerle-Parwijs

Ai! Dat deed zeer. Vijf jaar eerder had ik inderdaad mijn laatste moment de gloire gekend, toen mij – mede door gebrek aan tegenkandidaten, toegegeven – de literaire prijs van de gemeente Zoerle-Parwijs was toegekend. Goed voor een oorkonde, een fles port, gratis tickets voor het lokale culturele centrum De Zoerla en een vermelding in het Reclameblad der Kempen.

Ik stapte wijselijk af van mijn oorspronkelijke voornemen om de nieuwsdienst van de VRT te contacteren: of ze interesse hadden in de authentieke testimonial van een al wat ouder maar daarom niet minder weerbaar slachtoffer van sexting.

‘Zijt gij zot geworden? Zelfs Telefacts zou niet in u geïnteresseerd zijn!’ klonk het toen ik die mogelijkheid had geopperd. 

Een combinatie van boodschap, vermaning en berouw

Een open brief misschien? was de volgende optie die ik op tafel legde. Een combinatie van boodschap, vermaning en berouw?

Hatelijk gelach was mijn deel.

‘Gaat ge nog wat open deuren intrappen, of wa?! Een beetje de emotionele toer opgaan? Een waarschuwing aan de jeugd richten? Wake up, man, we zijn in 2020.’

Verongelijkt besloot ik mijn verlies te nemen en het schandaal te laten overwaaien.

Ik besliste ook mijn ouders erbuiten te laten, hoewel zij – postuum – toch een hoofdrol speelden in mijn persoonlijke drama.

Als zij indertijd, toen ik vijf maanden oud was, die blote foto op een schapenvel niet hadden laten maken, had ik nu al die miserie niet gehad.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.

Meest gelezen