Khamkhor - Unsplash

West-Vlaming wint ludieke Nobelprijs voor onderzoek over mensen die zich storen aan "irritante" (eet)geluiden

Hoogleraar psychiatrie Damiaan Denys heeft de Ig Nobelprijs voor geneeskunde gewonnen. Dat is de prijs voor een onderzoek "dat een glimlach opwekt, maar tot nadenken stemt". De Kortrijkzaan werkt aan het Amsterdam UMC en deed een onderzoek naar misofonie, een psychische aandoening waarbij mensen heel gevoelig zijn voor bepaalde geluiden. Dat gaat van eetgeluiden tot snurken of tikkende geluiden. Die mensen worden dan onverdraagzaam en agressief.

Denys is geboren in Wevelgem, opgegroeid in Kortrijk en komt nog vaak naar Oostende om uit te waaien. Nu woont hij vlakbij Amsterdam, waar hij als hoogleraar psychiatrie werkt. De prijs verrast hem volledig. “Ik had dit helemaal niet verwacht. Ik lag in mijn bed toen we tot winnaar werden uitgeroepen. We zijn gekozen uit honderdduizenden artikels. De prijs is ludiek, maar dit is een ernstig onderzoek over een ernstige psychische stoornis. Maar ik zie er wel de humor van in. We hebben de prijs aangenomen, omdat we dit graag onder de aandacht willen brengen.”

Ludiek, maar ernstig

De Ig Nobelprijs is een ludieke versie van de echte Nobelprijs. Oorspronkelijk was het een satirische uitlachprijs, maar wie hem nu wint, is daar meestal wel blij om. Ook veel echte Nobelprijswinnaars hebben de nepprijs ooit gewonnen. De winnende onderzoeken moeten trouwens wel echt gepubliceerd zijn in een erkend wetenschappelijk tijdschrift.

Agressief door geluiden

Misofonie is een aandoening waarbij mensen agressief worden van specifieke geluiden. “Het is een echte stoornis. Eetgeluiden zijn de toppers. Het zijn geluiden die volgens hen te vermijden zijn en je gewoon niet moet maken”, legt Denys uit. “Het gaat dus niet om storende geluiden van baby’s, want die doen dat niet uit vrije wil. Mensen die aan misofonie lijden, zien geen mogelijkheid om eraan te ontsnappen. Vaak zetten ze een hoofdtelefoon op, lopen ze weg of maken ze een tegengeluid.”

Denys bedacht enkele technieken om eraan te ontsnappen. “We leerden enkele patiënten aan om die negatieve geluiden om te zetten in positieve. Ze moeten die dan mengen met geluiden die ze wél graag hebben. We hadden een patiënt die het geluid van chips eten haat, maar wel houdt van voetstappen in de sneeuw. Die geluiden worden gemixt en gekoppeld aan foto’s, beelden en muziek die mensen associëren met prettige gevoelens. Je krijgt dan een herevaluatie van die geluiden, waardoor je ze eigenlijk op het verkeerde been zet." 

Meest gelezen