Regeringsonderhandelingen, een potje nachtelijk pokeren?

De onderhandelingen voor een nieuwe federale regering zitten in een eindfase. Ook Willy Claes (SP.A) en Frieda Brepoels (NV-A) volgen die onderhandelingen op de voet. De 2 Limburgse politici maakten zo'n onderhandelingen zelf vanop de eerste rij mee en kennen de valkuilen. 

Willy Claes, 82 jaar intussen, maakte naar eigen zeggen "minstens" 10 regeringsonderhandelingen mee, in de periode 1972-1993. De meest memorabele was die eind jaren zeventig, toen de eerste communautaire onderhandelingen tot het Egmontpact leidden. "We hebben toen meer dan 30 dagen onderhandeld, vaak ook 's nachts", herinnert Claes zich "en nadien is dat pact toch nog aangepast."

Toch is de minister van staat niet echt een voorstander van nachtelijk vergaderen. "Ik zie geen voordelen. Er zijn natuurlijk altijd mensen rond de tafel die er een uitputtingslag van maken om zo hun slag binnen te halen. Maar vaak worden akkoorden die 's nachts gesloten zijn, de ochtend nadien al opnieuw in vraag gesteld en moet er opnieuw begonnen worden."

Frieda Brepoels was in 2007 betrokken bij de vorming van de regering Leterme met uiteraard ook nachtelijke vergaderingen. De NV-A-politica had daar persoonlijk geen problemen mee. "Ik was daar toen goed in. Ik was toen meer een nachtmens dan nu. De adrenaline stuwt je voort. Je moet wel goed eten en alcohol is uit den boze, behalve misschien eentje bij het eten."

Voor Brepoels waren het nochtans geen gemakkelijke onderhandelingen. Ze zat er aan tafel met Madame Non. "Joëlle Milquet kan ik me levendig herinneren. Het was hallucinant hoe zij alles opnieuw in vraag stelde, op details kon vitten en daarop bleef terugkomen."

Je moet je jokerkaarten tot het allerlaatste moment achter de hand houden in onderhandelingen
Willy Claes, minister van staat

Volgens Willy Claes lijken onderhandelingen wat op een pokerspel. "Er wordt inderdaad nog al eens gepokerd: "Als A dit aanvaardt, dan kan ik dit aan B geven en omgekeerd." Ik kan me voorstellen dat deze techniek nu -op het moment dat er over de begroting wordt gepraat - ook wordt toegepast." Toch gelooft Claes in het compromis. "Je moet voor de onderhandelingen al weten wat je zeker wil binnenhalen. Je moet  bij aanvang ook weten wat je de andere onderhandelaars wil gunnen en wat je zelf wil opofferen. Je moet dus bereid zijn tot compromissen, maar je moet ook voor jezelf bepalen hoe ver je wil gaan. Tot daar en niet verder."

Onderhandelingen worden langer en langer en dat toont aan dat we eindelijk structurele oplossingen moeten zoeken
Frieda Brepoels (NV-A)

"Belangrijk is ook dat de onderhandelaars elkaar al wat persoonlijk kennen", zegt Claes, iets wat volgens hem nu niet het geval is. "Je moet zo nu en dan vertrouwelijke gesprekken in de wandelgangen kunnen voeren. En eventueel een klein akkoordje in een achterkamer kunnen sluiten."  Toch verwacht Claes dat de zeven partijen er ook deze keer zullen uitgeraken. "Misschien dat ze nog enkele dagen extra nodig hebben want het is nu allemaal zeer krap."

Frieda Brepoels is minder optimistisch. "Wellicht kunnen ze niet anders dan landen. Ze hebben elkaar in een wurggreep genomen. Er is geen weg terug want anders komen er verkiezingen. Maar ik denk dat deze Vivaldi-regering geen goede zaak is voor Vlaanderen." 

Meest gelezen