AFP or licensors

Armeniërs steken hun huizen in brand vóór de overdracht ervan aan Azerbeidzjan

Op een aantal plaatsen in en rond Nagorno-Karabach hebben Armeense burgers hun huizen en andere bezittingen die ze niet kunnen meenemen, in brand gestoken. Morgen zou een aantal van die gebieden moeten worden overgedragen aan Azerbeidzjan.

Het zijn bittere weken geweest voor Armenië en voor de Armeniërs in en rond Nagorno-Karabach. Er was niet enkel een verwoestende oorlog met veel verliezen, bovendien moeten de Armeniërs ook een deel van het gebied in Azerbeidzjan ontruimen dat ze sinds een vorig bestand in 1994 in handen hadden. 

Bekijk het verslag uit "Het Journaal" hier en lees voort onder de video:

Video player inladen...

Ik laat mijn huis niet in handen vallen van de Turken (Azeri's)

Een boze Armeniër die zijn huis in brand steekt

Een aantal van die gebieden zouden volgens het onlangs afgesloten bestand morgen moeten worden overgedragen aan troepen uit Azerbeidzjan. De Armeense bewoners verlaten nu die streek met hun hebben en houden en steken huizen en andere infrastructuur in brand, eerder dan ze in handen te laten vallen van de Azerbeidzjanen. 

Om het eenvoudig te maken: het gaat om een gebied tussen Nagorno-Karabach en de Armeense grens. Dat maakt officieel deel uit van die andere Kaukasische republiek Azerbeidzjan, maar werd begin de jaren 90 veroverd door Armeniërs die zo overland contact legden tussen Armenië en het door hen beheerste gebied Nagorno-Karabach. 

De Armeniërs zouden dat gebied volgens het bestand in drie fasen moeten overdragen aan Azerbeidzjan: het eerste morgen, dan een stuk op 20 november en een laatste deel op 1 december. Enkele honderdduizenden Azeri's die in de jaren 90 van daaruit op de vlucht sloegen, zouden nu kunnen terugkeren. 

Het eigenlijke Nagorno-Karabach dat de Armeense milities na de huidige oorlog nog in handen houden, blijft wel nog zo voor onbepaalde tijd. Russische vredestroepen zouden via een corridor het vrije en veilige verkeer tussen Nagorno-Karabach (Artsakh in het Armeens) en Armenië moeten verzekeren. Het deel van Nagorno-Karabach met de stad Shushi dat de voorbije weken door de Azeri's is veroverd, zou in handen van Azerbeidzjan mogen blijven. (Lees verder onder de foto).

Russische troepen zijn onderweg naar Nagorno-Karabach

Meer dan 2.300 Armeniërs zijn gesneuveld

Bij de oorlog zijn er minstens 2.317 Armeense militairen en militieleden gedood. Dat heeft de Armeense regering bekendgemaakt. Het aantal kan nog oplopen, want volgens het bestand moeten beide partijen lichamen van gesneuvelden van de andere partij overdragen. Er zouden ook 50 Armeense burgers gedood zijn. Azerbeidzjan maakt geen cijfers bekend over militaire verliezen, maar wellicht zijn die ook hoog. Wel zouden er 93 burgers in Azerbeidzjan gedood zijn.

De woede om de nederlaag is erg groot in Armenië. De voorbije dagen is bijna onafgebroken betoogd in de hoofdstad Jerevan tegen de regering van premier Nikol Pasjinian die het bestand aanvaard heeft. De Armeniërs voelen zich ook in de steek gelaten door Rusland, traditioneel een bondgenoot, maar deze keer hield Moskou zich lange tijd afzijdig, ondanks een militair bijstandsverdrag met Armenië. Dat verdrag gaat evenwel niet over de door Armeniërs gecontroleerde gebieden in Azerbeidzjan. Dat laatste land kon wel voluit rekenen op steun vanuit het verwante Turkije dat moderne wapens zoals drones leverde aan Azerbeidzjan. Dat land kon die wapens ook gemakkelijk betalen dankzij de inkomsten uit olie en gas van de Kaspische Zee. (Lees verder onder de foto).

Boze Armeniërs betogen tegen hun regering die volgens hen te veel heeft toegegeven.
AFP or licensors

Er is dus een bestand, maar geen vrede en die is ook niet in het verschiet. Mogelijk zint Armenië op termijn op weerwraak als de omstandigheden anders zijn. Toch heeft ook Azerbeidzjan niet alles binnengehaald: een toch vrij groot deel van de regio Nagorno-Karabach blijft in Armeense handen en Russische vredestroepen maken eventuele verdere offensieven van de Azeri's vrijwel onmogelijk.

Ook Rusland is wellicht niet volledig tevreden. Moskou probeert dan wel om de Turkse president Recep Tayyip Erdogan los te weken uit de NAVO, toch staan beide landen telkens opnieuw aan een verschillende kant in conflicten zoals in Libië en Syrië en nu dus ook in de Kaukasus, waar Russen en Turken al eeuwen met getrokken messen tegenover elkaar staan. Moskou wil in die achtertuin zeker geen Turkse invloed zien toenemen en wil niet dat het aan Turkije verwante Azerbeidzjan dan een "Turks paard van Troje" in de Kaukasus zou worden.

Meest gelezen