"Zonder Honger naar Bed: Genk" helpt steeds meer mensen aan een maaltijd

De facebookgroep “Zonder honger naar bed: Genk” is sinds de tweede lockdown honderden leden rijker. Mensen bieden er gratis warme maaltijden en voedsel aan voor wie krap bij kas zit. “En dat zijn helaas héél wat Genkenaren”, weet initiatiefnemer Cindy Gaspercic 

Vier jaar geleden haalde Cindy de mosterd voor een facebookgroep om maaltijden te bedelen bij een gelijkaardig initiatief in Zutendaal. “Dat kunnen wij Genkenaren ook!”, dacht de jonge moeder die de eindjes vroeger zelf met moeite aan elkaar knoopte. “De maatschappij heeft mij geholpen, en ik wilde iets terugdoen”, legt ze uit. “Armoede is sowieso een groot probleem in onze stad. En de coronacrisis hakt daar nu extra hard op in. Het kan iedereen overkomen."

Extra portie koken

Cindy steekt haast al haar vrije tijd in de facebookgroep. “Aanvankelijk boden mensen er vooral warme maaltijden aan. Wie een portie pasta of aardappeltjes met vlees op overschot had, postte een berichtje met een foto. Maar tegenwoordig verdelen we ook voedselpakketten, omdat de nood nu eenmaal hoog is. Veel mensen komen niet toe met wat ze van Sint Vincentius of andere instanties krijgen. Of ze komen niet in aanmerking omdat ze de stap naar het OCMW niet durven zetten. De drempel om een berichtje te sturen naar iemand in onze facebookgroep is net iets minder groot.” 

Toch durft lang niet iedereen voor zijn noden uit te komen. “Het gebeurt wel eens dat iemand een berichtje post met de vraag of iemand voedsel heeft voor een vriend of een buur, om te verhullen dat het voor zichzelf is. Vaak fungeer ik als vertrouwenspersoon. Ik bewaak hun anonimiteit. Hoe ik kan weten of iemand daadwerkelijk in armoede leeft? Ik ga uit van een blind vertrouwen. Mensen nemen niet voor hun plezier de bus of de fiets voor een overschotje...”

Een jongetje doorkruiste Genk in het donker met de fiets om eten op te halen. 

Lisette Lieben, die zelf een maaltijd klaarmaakte

Dat laatste weet ook Lisette Lieben, die sinds een maand lid is van de groep. “Iemand plaatste een oproepje voor eten en ik had heel wat restjes”, vertelt de 73-jarige dame. “Omdat ik zelf geen auto heb, moest de familie het wel zelf komen ophalen. Ik had mij aan een volwassen persoon verwacht, maar plots stond er een jongetje voor de deur. Het kind kwam van de andere kant van de stad en had het donker getrotseerd met zijn fietsje. Ik heb zijn rugzakje helemaal gevuld en hem nog een extra zakje meegegeven. Zijn dankbaarheid was groot en ook zijn moeder stuurde me nog een lief berichtje. Daar werd ik even heel gelukkig van! Ik raad iedereen die iets kan missen aan om lid te worden van de groep en mee te doen. Want alle beetjes helpen!” 

Meest gelezen