Irène en Franciscus, de ouders van Paul Demeyer

Journalist Paul Demeyer verliest in 5 dagen beide ouders aan corona: "Dichter kan ik niet bij corona geraken, dit kan mensen helpen"

Paul Demeyer uit Roeselare verloor op 5 dagen tijd zijn beide ouders aan het coronavirus. Demeyer is journalist voor Het Nieuwsblad. Hij schreef er een mooi en emotioneel artikel over. 

De tekst van Demeyer begint zo:
Maandagnacht om 2.30 uur kwam het telefoontje van het rusthuis. “Meneer Demeyer. Paul. Sorry voor het storen, maar jouw vader is daarnet overleden. Hij ligt nog naast moeder. Misschien is het beter als jij het haar komt vertellen.” Vader was dood. Aan corona. En moeder lag in een bed naast hem te sterven. Ook aan corona. Natuurlijk ben ik meteen van Brussel naar Roeselare gereden.

Dicht bij corona

Die bewuste nacht kreeg Demeyer al het idee om erover te schrijven. “Ik had toen al het gevoel: ik zit hier zo dicht bij corona, ernaast zelfs. Als reporter probeer ik hier al 10 maanden over te schrijven, maar altijd met de neus aan het venster. Dichter kan ik nooit geraken. Dit kan bruikbaar zijn voor veel mensen en ze zelfs helpen. Ik was dan eigenlijk al mentaal notities aan het maken”, vertelt Demeyer.

2 weken voor hun dood raakten de ouders van Demeyer besmet met het coronavirus. “Het was dus erg plots. Je denkt ook dat ze daar immuun voor zijn. Tijdens de eerste golf hebben ze zelfs niet een keer gekucht. We vierden het nog samen dat ze die overleefd hadden. Mijn vader was 90, je denkt dan dat hij echt alles zal overleven. Maar helaas, na 14 dagen is het dan allemaal gedaan.”

Naast elkaar

Demeyers ouders zijn met 5 dagen verschil overleden. Zijn vader stierf naast zijn moeder. “Het woonzorgcentrum Vincenthove in Roeselare heeft dat schitterend gedaan”, zegt hij. “Toen ze wisten dat het einde nabij was, hebben ze vaders bed uit de mannencohorte naar de vrouwenafdeling gerold, zodat hij zijn laatste dag naast moeder kon liggen. Ik vind dat echt heel mooi dat ze dit zo konden timen. Ik ben hen daar heel dankbaar voor.”

Geen bomvolle kerk

De uitvaart zal helemaal anders lopen dan gepland. “Mijn vader is 10 jaar geleden al begonnen met zijn uitvaart te regelen. Hij had een rare relatie met de dood vind ik. Voor zijn pensioenfeest op zijn 65ste wou hij geen nieuwe schoenen. Voor de tijd dat ik hier nog ben, zei hij toen. Hij is 90 geworden!” lacht Demeyer luid.

“Hij had een heel scenario uitgeschreven. Dat stond al die tijd op de computer van mijn zus. Welke liederen er zouden gezongen worden en welke diepfilosofische Duitse teksten moesten voorgelezen worden, alles staat daarin. Ook de gastenlijst was gemaakt. Volgens zijn plannen zou de Sint-Michielskerk moeten uitgebreid worden, zoveel volk wou hij laten komen”, haalt Demeyer met plezier de herinneringen naar boven. “Maar helaas, amper 15 mensen kunnen afscheid nemen. Ik heb nog geprobeerd om tweemaal 15 mensen in de kerk te kunnen krijgen, omdat het een dubbele begrafenis is, maar dat mag ook niet. Dat vind ik wel moeilijk, want mijn vader verwachtte een bomvolle kerk”, besluit hij. 

Meest gelezen