Mahsa (21) verliet Iran op zoek naar gelijke rechten. “Ik studeer voor vroedvrouw, het mooiste beroep ter wereld.”

De 21-jarige Mahsa Esfandiaripour verhuisde drie jaar geleden naar België om haar recht op gelijke kansen hier te verzilveren. Ze oefende haar Nederlands en begon aan de opleiding vroedkunde aan de PXL in Hasselt. “Een geboorte mogen bijwonen is het mooiste wat er is. Elke baby zou met dezelfde rechten ter wereld moeten komen”, vertelde de vroedvrouw in spe in het middagprogramma van Radio 2 Limburg. 

Mahsa droomde altijd al van een beroep met kinderen. Maar ook van een leven waarin elk kind zich kan wapenen met gelijke kansen. “De meeste meisjes in Iran gaan maar tot hun achttiende naar school”, vertelt de jonge vrouw die intussen in Lanaken woont met haar ouders. “Daarna wacht hen een bestaan vervuld van huishoudelijke taken en de zorg voor een gezin. Het dragen van een lange jurk met mouwen is verplicht, net zoals een hoofddoek. Maar niet alleen de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen is groot, er is ook een kapitale kloof tussen arm en rijk. Een klein deel van de bevolking bezit alles, terwijl de meerderheid de eindjes met moeite aan elkaar knoopt. Veel mensen wonen op straat.”

“Na zes maanden in België deed ik mijn hoofddoek af.”

De stiefvader van Mahsa vluchtte 20 jaar geleden weg uit Iran en ging in Nederland wonen.  Mahsa en haar moeder volgden in het kader van gezinshereniging 3 jaar geleden. “Ik genoot een moderne opvoeding, maar moest alles stiekem doen”, vertelt ze. “De moraalpolitie controleert het openbare leven met de harde hand. Het leven in Iran verschilt in alle opzichten van dat in België. Hier ga ik op een normale manier om met mannen en draag ik moderne jurken. Daar was in Iran geen sprake van. Nadat ik verhuisd ben heeft het zes maanden geduurd voor ik zonder hoofddoek op straat kwam. Ik moest er even aan wennen. Maar nu het voelt heel vrij en goed.” 

Voorkeur voor een keizersnede

Om zo snel mogelijk aan haar studie vroedkunde te kunnen beginnen, was Nederlands leren een topprioriteit. “Ik heb al geboortes mogen bijwonen tijdens mijn stage, en was keer op keer ontroerd. Vroedvrouw zijn is het mooiste beroep ter wereld! Of er een groot verschil is tussen een geboorte in Iran of in België? Wel ja, de ongelijkheid vertaalt zich ook in de manier waarop vrouwen bevallen. Gek genoeg kiezen vrouwen met geld massaal voor een keizersnede omdat ze als de dood zijn voor de pijn. In België geven artsen de voorkeur aan een natuurlijke bevalling. En daar sta ik helemaal achter. Een keizersnede is namelijk een erg zware ingreep. “

Meest gelezen