Getty Images

Cafés en restaurants 100 dagen dicht: ook vaste klanten missen hun stamcafé

De horeca is al 100 dagen aan één stuk gesloten, dat is een bittere pil voor de restauranthouders en cafébazen, maar ook de vaste klanten missen hun café. Johan is stamgast in café In den Congo in Vossem bij Tervuren: “Ik mis het heel erg, een stuk van mijn leven is plots verdwenen.”

Op 19 oktober vorig jaar moest de horeca al voor een tweede keer sluiten door de coronacrisis. Nu, 100 dagen later, zijn er nog altijd maar weinig vooruitzichten. Restauranthouders en cafébazen hebben het moeilijk, maar ook de mensen die aan de andere kant van de toog staan, missen hun café. “Het is een sociaal gebeuren”, zegt Johan, vaste stamgast in café In den Congo in Vossem. “Ik ga niet op café om te drinken, maar om contact te hebben met de mensen. Iedereen kent hier iedereen. Jong en oud komt hier langs, fietsliefhebbers, wandelaars, mensen van het gemeentebestuur, jongeren. Er is heel veel diversiteit. Het café is ook altijd open en de pintjes kosten maar 1 euro.”

Mijn spraakvermogen gaat achteruit omdat ik bijna niet meer praat

Voor Johan weegt het zwaar door dat hij zijn stamcafé niet meer kan bezoeken: “Ik mis het heel erg. Ook heel wat vrienden en kennissen missen het café, het is een stuk uit ons dagelijks leven dat verdwenen is. Ik merk ook dat mijn spraakvermogen verloren gaat omdat ik bijna niet meer met mensen praat. Af en toe bel ik nog wel met vrienden. Maar ook dat is niet evident want je moet ook een verhaal te vertellen hebben, en aangezien er niets meer gebeurt, wat moet je dan vertellen?” 

“Veel mensen denken misschien: ze gaan op café voor hun dagelijkse pintjes, maar dat is slechts een alibi. Het is veel meer dan dat”, gaat Johan verder. “Met sommige mensen kan ik echt schaterlachen op café, gewoon daar een stomme opmerking of een gekke bek. Maar dat gaat niet langs de telefoon. Café is gewoon gezelligheid.”   

Johan houdt nog wel contact met de cafébazen van In den Congo. “Ook zij hebben het enorm moeilijk. Ook zij missen de klanten en het sociaal gebeuren, de ambiance, de sfeer. Ze werken echt elke dag, ik heb hen nog nooit op vakantie weten gaan. Nu lopen ze de muren op. Het moet goedkomen.”  

Meest gelezen