Foto Kurt

Opgeloste verdwijningszaak in Brugge is lichtpuntje voor Kristel uit Menen: "Hoop om mijn vader na 37 jaar te vinden"

Het nieuws van een verdwijningszaak van ruim 30 jaar geleden die is opgelost nadat de politie een autowrak in de Damse Vaart in Brugge heeft ontdekt, wekt hevige emoties op bij Kristel Vandewalle uit Menen. "Mijn vader is al vermist sinds 1984", liet ze weten via de app van Radio 2. Vandaag deed ze haar verhaal bij Cathérine Vandoorne in "De madammen". 

“Mijn vader was zelfstandig steenkapper", vertelt Kristel. "De fabriek waar hij werkte, lag naast het huis van zijn moeder. Terwijl de machines opwarmden, ging hij nog een koffie drinken bij zijn moeder. Daarna heeft nooit nog iemand iets van hem gehoord. Hij is nooit meer thuis gekomen. Dat is nu bijna 37 jaar geleden."

“Mijn moeder bleef alleen achter met zes kinderen. Ik was toen 12 jaar en ik zat die dag op school. Ik herinner het mij nog allemaal, maar mijn jongste broer en zus hebben helemaal geen herinnering meer aan die dag. Ik wist dat papa veel op café zat en hij had wel een beetje schulden, maar we weten niet wat er is gebeurd.”

Het heeft me terug hoop gegeven om ooit mijn vader terug te vinden.

Het nieuws van de opgeloste verdwijningszaak volgde Kristel dus ook met extra veel aandacht. “Het nieuws van gisteren kwam ook bij mij binnen. Het heeft me weer hoop gegeven om ooit mijn vader terug te vinden."

“Nadat het nieuws van het wrak in de Damse Vaart was bekend geraakt, kreeg ik berichten van kennissen: "We hebben vandaag aan jou en je vader gedacht". De mensen zijn er nog mee bezig. Mijn verhaal is een bekend verhaal in Menen.”

Je wilt nog altijd weten wat er is gebeurd

Vandaag wordt niet meer naar Kristels vader gezocht. "Maar mijn gevoel zegt dat hij nog leeft. Misschien zit hij in het buitenland, ik weet het niet. Ik ben een aantal keren op vakantie al mannen tegengekomen die op hem leken, dezelfde blik hadden en dezelfde voornaam hadden. En ik vroeg dan ook elke keer of hij het was. Maar het was nooit hij. Ik weet niet hoe ik ga reageren als ze hem op een dag terugvinden, of als hij ooit in levende lijve voor mij staat."

“Het is nu zoveel jaren geleden en ik heb al een groot deel verwerkt, maar je wilt nog altijd weten wat er is gebeurd.  Dat is de enige manier om het ooit een plaats kunnen geven.”

Meest gelezen