""Always look on the bright side of life" blijft een van de beste liedjes om te horen als je gekruisigd wordt, niet?"

Een groot commercieel succes was het alleszins niet, toen "Always look on the bright side of life" van Monty Python 40 jaar geleden bij ons in de hitparade terechtkwam. Het nummer hield het hooguit een 4-tal weken uit en dan nog in de onderste regionen, met een weinig indrukwekkende plaats 30 als hoogste notering. Zo leek het eindlied uit het bioscoopsucces "Monty Python’s Life of Brian", net als in andere landen, ook in Vlaanderen een roemloze dood te sterven. Maar uiteindelijk groeide de film, onder meer door de aanhoudende protesten ertegen, uit tot cultstatus, en daardoor veranderde ook de status van het eindlied "van ironisch naar iconisch". En misschien nog belangrijker, "Always look…" vond ook zijn weg naar de sportwereld, om supporters van verliezende ploegen te pesten, en werd het een veel gedraaide plaat op begrafenissen.

"Monty Python’s Life of Brian" uit 1979 was een persiflage op het leven van Jezus, waarbij een onbekende Jood, Brian Cohen, door een misverstand beschouwd werd als de Messias. Uiteindelijk wordt hij gekruisigd en het is daar dat 'buurman' Mr Cheeky "Always look on the bright side of life" aanheft. De film, die door sommige gelovigen als "smerig, walgelijk en godslasterlijk" werd omschreven, werd in verschillende landen verboden. Toch werd hij een succes, want zoals BBC-journalist Nicholas Barber het in augustus 2019 formuleerde: "Hoe oprecht de protesten tegen een film ook mogen zijn, protesten tegen religieuze films hebben zelden het effect waar de demonstranten op gehoopt hadden." Of zoals John Cleese ooit zei: "De demonstranten hebben mij rijk gemaakt. Ik zou hen eigenlijk met champagne willen bedanken."

Maar het eindlied "Always look…" had het moeilijker om een succes te worden. Monty Python-lid Eric Idle, die het nummer schreef: "Tijdens het brainstormen over het eindlied kwamen we al snel terecht bij zo’n uitbundig musicallied, met zingen en dansen, met uitzinnige blijheid, zoals Disney wel eens doet. Waarbij alles dus vanuit een positief standpunt bekeken werd. Dat idee heb ik dan thuis uitgewerkt. Na een uur liet ik het resultaat horen aan mijn 3-jarige zoon toen. Hij vond het geweldig." (Promo-interview nav Idles boek, oktober 2018)

Idle stond aan de kant te genieten als zo’n supertrotse vader

"De vraag die we ons tijdens een brainstorm stelden was: iedereen wordt uiteindelijk gekruisigd, hoe kunnen we zo’n einde in een komische film gieten? Mijn suggestie was om dan maar met een lied te eindigen, zo’n soort Disneylied dat iedereen kan meezingen. Het moest dus plezant en vrolijk zijn. Eens terug thuis, heb ik "Always look…" op een uur tijd geschreven. De volgende dag heb ik het aan de anderen voorgelegd." (Vanity Fair, augustus 2019)

Monty Python-lid Michael Palin: "We vonden het lied niet zo speciaal. Idle moest er luid om lachen. "Jullie reageren altijd nogal snobistisch op hetgeen ik schrijf", zei hij." (Boek "The Python years", november 2008)

Maar toen het tijdens de opnames in Tunesië gespeeld werd, bleken de cast en crew wel enthousiast. Monty Python-auteur Kim 'Howard' Johnson zag het gebeuren en besloot: "Idle stond aan de kant te genieten als zo’n supertrotse vader."

Toch slaagde het lied er eind jaren 70, begin jaren 80 nauwelijks in in de hitparades te scoren. Tot vooral voetbalsupporters er in de jaren 80 de ideale manier in vonden om tegenstanders uit te dagen, zeker na een nederlaag van de ploeg van deze laatsten. Radio-dj’s pikten het lied opnieuw op en zo slaagde "Always look…" er in 1991 alsnog in een top 3-notering in Groot-Brittannië te halen.

Idle: "Iedere week klom het lied in BBC-hitparade, zelfs tot nummer 3, nadat ik een vrij chaotisch optreden in het BBC-programma "Top of the Pops" gegeven had. Volgens radio-dj Simon Mayo steeg het nummer niet hoger, juist door dat optreden, en wellicht was het ook wel daarom. Maar het lied kwam wel op 1 terecht in Ierland, waar de vertoning van de film eind jaren 70 nochtans verboden was en de soundtrack zelfs uit de rekken gehaald werd na protesten. De wraak kon niet gepaster zijn!" (Boek "Always look on the bright side of life: a Sortabiography" van Eric Idle, 2018)

Het verheugt me dat ze het lied voor begrafenissen gebruiken

Bovendien vond "Always look…" zijn weg naar begrafenissen. Idle: "Het lied is optimistisch, maar met een wrange bijklank wanneer het op begrafenissen gespeeld wordt. Aan de ene kant doet het de aanwezigen lachen, aan de andere kant ontroert het hen. Ik vind het vooral een gezonde manier van afscheid nemen, omdat je weet dat we uiteindelijk allemaal zullen sterven." (WBUR-FM, oktober 2018)

"Mensen van over de hele wereld blijven me schrijven dat ze het nummer gespeeld hebben op de begrafenis van een van hun ouders. Het verheugt me dat ze het lied daarvoor gebruiken. Net zoals het lied belangrijk kan zijn in oorlogstijden, zoals tijdens de Falkland-oorlog en de Golfoorlog." (Vanity Fair)

"Het blijft alleszins een van de beste liedjes om te horen als je gekruisigd wordt, niet?", is het besluit van Idle alvast. Ook al nam het lied 40 jaar geleden ook in Vlaanderen een eerder aarzelende start. Maar intussen is "Always look at the bright side of life" ook bij ons uitgegroeid tot "een van de vrolijkste meezingers aller tijden":

Meest gelezen