Radio 2

Volk of niet, ook nu zorgen moeder en dochter voor piekfijne Duitse militaire begraafplaats in Langemark

Ook al komt er geen kat, Christina en haar dochter Shana zorgen er élke dag voor dat de Duitse militaire begraafplaats van Langemark er piekfijn blijft uitzien. Al 90 jaar lang zorgt de familie voor de begraafplaats en dat op vrijwillige basis. 

Nooit eerder lag de Duitse militaire begraafplaats van Langemark er zo verlaten bij. "In plaats van af- en aanrijdende bussen, hoor je nu het geluid van de vogels en de waaiende wind", vertelt Shana. Ze praat met liefde over de begraafplaats. Want het zijn haar vader Gilbert én grootvader Arthur die al 90 jaar instonden voor het dagdagelijkse onderhoud van de begraafplaats. Haar vader is een jaar geleden overleden en nu zet ze samen met haar moeder het werk verder. 's Morgens doen ze de ingang open en tegen valavond sluiten ze die opnieuw af. Ze vegen de paden, nemen oude kransen weg en doen kleine klusjes. Grotere werken melden ze. 

Zelfs op onze trouwdag liep hij 's avonds even weg om de begraafplaats af te sluiten

Christina Louwyck, weduwe van Gilbert

De man van Christina Louwyck werkte al meer dan 40 jaar vrijwillig op de begraafplaats. "Van zodra hij boven de machine kon kijken, maaide hij met zijn pa het gras af", vertelt Christina. "Hij deed tot drie keer per dag een toertje op de begraafplaats, om te kijken of alles in orde was. Elke dag, jaar in, jaar uit. We gingen nooit op reis, zelfs geen twee dagen. Op onze trouwdag kneep hij er 's avonds even tussenuit om de begraafplaats af te sluiten.

Shana is 27 jaar en zet het werk van haar vader met plezier verder. "Ik doe dit voor papa", zegt ze. "Hij heeft het nooit moeten vragen. Hij wist dat ik dit zou doen." Dat er bijna geen volk is in deze coronatijden, maakt haar weinig uit. "De begraafplaats moet netjes blijven. En wij helpen daar aan mee, zolang we kunnen."

Radio 2

Meest gelezen