Twee artsen blikken terug, 1 jaar na de eerste coronadode in België: "We wisten niet wat op ons afkwam”

Het is een jaar geleden dat de eerste coronadode in België viel. Ondertussen heeft het virus ons nog steeds in zijn greep. Longarts Eva Van Braeckel (UZ Gent) en intensiviste Jasperina Dubois (Jessa Ziekenhuis) getuigden in "De wereld vandaag" over het intense jaar dat ze hebben doorstaan. "Je voelde dat de ziekenhuiscapaciteit heel snel bereikt zou worden. Het was een beetje dweilen met de kraan open."

Het is een jaar geleden dat het coronavirus de wereld op zijn kop zette. Op 10 maart 2020, exact een jaar geleden, viel de eerste Belgische dode. Die gaf het begin aan van de eerste golf en een woelig jaar. 

Beluister hier het eerste deel van het gesprek met Eva Van Braeckel en Jasperina Dubois in "De wereld vandaag" en/of lees verder:

Voor longarts Eva Van Braeckel (UZ Gent) lijken die eerste weken immens lang geleden. "We hebben die periode in een waas beleefd", getuigt ze in "De wereld vandaag". "We hadden één doel voor ogen: die zorg zo goed mogelijk organiseren."

"In het begin was het wachten op iets dat niet leek te komen", zegt intensivist Jasperina Dubois (Jessa Ziekenhuis Hasselt). "We waren het ook niet gewoon om te werken met exponentiële curves. En dan kwam die eerste patiënt. En dan kwamen de patiënten plots met vier of vijf. Ineens voel je dat de ziekenhuiscapaciteit heel snel bereikt zal worden. Het was een beetje dweilen met de kraan open."

Wat doe je als je nog maar één bed hebt, maar wel drie patiënten die in aanmerking komen?

Jasperina Dubois, intensivist Jessa Ziekenhuis

Op 2 april 2020 was Eva Van Braeckel te gast in "Het Journaal" om te benadrukken hoe belangrijk het is om de curve onder controle te houden. Bekijk hier haar passage en/of lees verder.

Videospeler inladen...

"Ik weet nog dat we tijdens de eerste week met twee op de afdeling stonden", zegt Van Braeckel. "We dachten dat we het zo wel zouden halen. We wisten niet wat op ons afkwam. We hadden geen idee van het aantal patiënten, maar we wisten ook niet wat de ziekte zelf was. Je merkte snel dat niets van je opgebouwde klinische intuïtie nog klopte. Het ene moment lijkt alles nog goed te gaan met een patiënt, het andere moment gaat het plots heel slecht. Dat was heel vreemd."

Soms moest je patiënten die wél ontwaken het slechte nieuws geven dat hun partner de strijd helaas niet heeft gehaald

Eva Van Braeckel, longarts UZ Gent

Het allermoeilijkste moment voor Dubois was de eerste keer dat ze een beademingsbuis moest inbrengen bij een patiënt. "Die persoon was ervan overtuigd dat hij ging sterven", zegt Dubois. "Ik kon hem op geen enkele manier geruststellen. Wij zijn opgeleid om mensen te helpen. In normale situaties lukt dat ook, of kunnen we een slechte afloop aan zien komen, maar dat konden we toen niet. Mijn uiterste best was geen garantie op een goed verloop."

Beluister hier het tweede deel van het gesprek met Eva Van Braeckel en Jasperina Dubois in "De wereld vandaag" en/of lees verder:

"Die eerste golf was, in tegenstelling tot de tweede golf, niet zo gestructureerd vanuit de overheid", zegt Dubois. "We hadden een heel onbehaaglijk gevoel. Gelukkig zijn wij nooit beland in Italiaanse taferelen. Want wat doe je als je nog maar één bed hebt, maar wel drie patiënten die in aanmerking komen? Gelukkig hebben we op tijd aan de alarmbel getrokken, patiënten verwezen naar andere provincies en nooit zulke beslissingen hoeven te maken."

Partner telefonisch informeren

"Daar komt nog bij dat je de familie telefonisch moest informeren", zegt Dubois. "Mensen bellen met het nieuws dat hun partner de komende uren niet gaat halen, dat is heel erg."

"Wat er ook bijzonder vaak gebeurde, was dat verschillende familieleden tegelijk corona hadden", voegt Van Braeckel toe. "En dan moest je patiënten die wél ontwaken het slechte nieuws geven dat hun partner de strijd helaas niet heeft gehaald."

Hoewel het voor beide dokters een zwaar jaar was, is het werk nog zeker niet voorbij. "Wij hebben dagelijks nog heel wat instroom", zegt Van Braeckel. "Het blijft spannend. Het is altijd een kwestie van enkele patiënten om te weten of we een nieuwe afdeling moeten openen."

Meest gelezen