Tandarts Christl Verbiest  uit Lommel identificeerde slachtoffers aanslagen 22 maart: “We wilden de families snel duidelijkheid geven”

De aanslagen van 22 maart maakten 32 dodelijke slachtoffers. Vandaag werden ze allemaal herinnerd in officiële plechtigheden. Maar om slachtoffers te erkennen moeten ze eerst herkend worden. De identificatie was een loodzware taak voor forensisch tandarts Christl Verbiest en haar team.

Het nieuws van de aanslagen was nog erg vers en Christl Verbiest wist meteen dat het geen gewone werkdag zou worden. “Ik heb me meteen als standby opgegeven, ben naar het mortuarium in het UZ van Leuven gereden en daar hebben we dan alles klaargemaakt om snel te kunnen starten met de identificatie. Eens we met die voorbereiding waren begonnen heb ik me afgesloten voor alle nieuwsberichten. Op dat moment telt alleen maar je eigen job en daar focus ik me dan op. De eerste lichamen zijn dan rond 16u bij ons aangekomen.”

Juist versus snel

Snelheid is belangrijk, maar juist zijn is nog belangrijker. “Je moet alles doen om te zorgen dat familieleden snel duidelijkheid hebben. Maar de identificatie moet juist zijn. Je kan je geen fout veroorloven. Ik heb het er wel moeilijk mee gehad dat je een dag na de aanslagen berichten leest over de zoektocht naar iemand, terwijl je al weet dat die persoon wellicht in je mortuarium ligt. Maar dan blijft het feit dat je echt 100% zeker moet zijn over je zaak vooraleer je kan communiceren.”

Veel gewonden van toen, en ook hulpverleners zoals militairen, brandweermannen en agenten kampen met posttraumatische stress. Dat heeft Christl Verbiest niet. “Ik sluit me op in mijn werkruimte, en probeer alles zo methodisch mogelijk te benaderen. Het is mijn werk, en te veel gevoelens toelaten zou mijn werk hinderen. En daar hebben de nabestaanden niets aan. Zij verwachten dat we snel uitsluitsel kunnen geven.”

Meest gelezen