Videospeler inladen...

Ontgoochelende donorconferentie voor Syrië: “Het geweld neemt af, het lijden neemt toe”

80 landen en organisaties hebben op een donorconferentie 5,4 miljard euro toegezegd voor hulp aan Syriërs die zwaar lijden onder de oorlog. Het doel was 8,5 miljard euro maar het lukte niet om het nodige geld samen te brengen. Vooral hulporganisaties reageren ontgoocheld: “Na 10 jaar oorlog is het geweld minder geworden, maar het lijden van de Syriërs neemt alleen maar toe”, zegt VN-coördinator Noodhulp Mark Lowcock. VRT NWS was de voorbije dagen in het zuiden van Turkije waar miljoenen Syriërs proberen om een nieuw leven op te bouwen.

Ahmad is 27 en vluchtte 4 jaar geleden met zijn familie uit Aleppo. Met 13 leven ze op 4 kamers in Gaziantep. Een eigen plek voor elk gezin is onbetaalbaar. "We zijn al een week te laat met ons huurgeld, we hebben het gewoon niet", zegt Ahmad. Hij is ontgoocheld en ontmoedigd. Hoe langer hij spreekt, hoe bozer hij wordt. "Zelf heb ik drie kinderen. Hoe moet het verder met hen? Hoe kunnen zij ooit studeren? Ik werk elke dag als elektricien, maar ik verdien niet genoeg. Ik ben zo kwaad vanbinnen, ik ben radeloos. Ik voel me moe. De voorbije zeven jaar is er niet één zorgeloze dag geweest." Steun van buitenaf krijgt Ahmad niet.

Ik ben radeloos, ik voel me moe. De voorbije zeven jaar is er niet één zorgeloze dag geweest.
Ahmad (27), vluchteling uit Aleppo

Wanneer je in de grote Syrische wijk van Gaziantep loopt, hoor je het ene verhaal na het andere. De buurman van Ahmad was apotheker in Aleppo. Hier is zijn diploma niet geldig. "Om mijn diploma hier te kunnen gebruiken, moet ik vier jaar terug naar school, in het Turks, dat is niet haalbaar op mijn vijftigste." De man doet hier en daar wat klusjes om toch wat geld te verdienen, hij moet zijn plan alleen trekken.

Vluchtelingenkampen gesloten

Vandaag zijn er nog altijd 3,6 miljoen Syrische vluchtelingen in Turkije. Steden als Sanliurfa, Gaziantep en Hatay hebben elk zowat een half miljoen Syriërs in hun stad. In Gaziantep is nu 1 op de 4 inwoners een Syriër. De meeste vluchtelingenkampen zijn gesloten. Nog 58.000 mensen leven in kampen. Dat is 1,6% van alle vluchtelingen hier. Het is de bedoeling dat de Syriërs zich integreren in de Turkse steden. Massaal zoeken ze naar werk en een plaats om te wonen. 

Van Aleppo naar Gaziantep

Er zijn 'succesverhalen', al zijn ze schaars. Saad Chouihna startte in Gaziantep zijn fabriek Saad Plastics op. Zijn vader had het bedrijf in 1982 opgericht in Aleppo. Na een aanval, in 2011 door het Syrische regeringsleger, zijn ze uit Aleppo vertrokken. "We begonnen hier in Gaziantep met 5", vertelt Saad, "nu werken er 30 mensen." De werknemers zijn Turks en Syrisch, want zo moet het van de Turkse overheid. “Eigenlijk moet je 90% Turken in dienst nemen en 10% Syriërs. Maar hier in Gaziantep mag het anders, omdat hier zoveel Syriërs zijn. Je mag 20 of 30% Syriërs in dienst nemen. Een precies percentage is er niet. Je registreert je nieuwe werknemers. Soms keuren ze het goed, soms niet.”

Syrische vluchtelingen in Gaziantep vertellen in deze reportage in Terzake over hun nieuwe leven in Turkije. Lees verder onder de video.

Videospeler inladen...

Syriërs en Turken werken samen

De Turkse boer Mehmet kan dankzij een VN-programma van de Voedsel- en Landbouworganisatie FAO Turkse en Syrische arbeiders in dienst nemen die door de FAO betaald worden. Samen plukken, wassen, sorteren en binden ze de verse look. De Turken spreken al wat Arabisch, de Syriërs leren Turks. 

Samir, uit Idlib, werkte na zijn vlucht eerst in de bouw. Tot hij bij Mehmet terecht kwam. Samir houdt van het werk, buiten in de open lucht. Hij kan het bijzonder goed vinden met Mehmet. De twee zijn vrienden geworden en vertrouwen op elkaar. Ook Maha is Syrisch, haar man stierf tijdens de oorlog. Zij kwam eerst in een vluchtelingenkamp terecht. Nu is ze blij dat ze hier kan werken. Mehmet stimuleert haar om Turks te spreken, zodat ze zich meer thuis voelt.

In Het Journaal vertellen Mehmet en zijn arbeiders over het integratieproject van de FAO. Lees verder onder de video.

Videospeler inladen...

Donorgeld is ontoereikend

Om al die Syriërs te begeleiden is geld nodig, veel geld. Geld dat er niet voldoende kwam op de donorconferentie. Iedereen wil dat de Syriërs in hun eigen regio blijven en niet naar Europa of andere landen trekken. Het kostenplaatje daarbij ligt moeilijker.

Iedereen wil dat de Syriërs in de regio blijven. Het kostenplaatje dat daarbij hoort, ligt moeilijker.

De noden nemen nochtans niet af, ze nemen toe. 24 miljoen Syriërs binnen en buiten Syrië hebben hulp nodig. Dat zijn er 4 miljoen meer dan vorig jaar. Duitsland is gul met 1.74 miljard euro aan hulpgeld. De Verenigde Staten en het Verenigde Koninkrijk geven met respectievelijk 510 miljoen euro en 240 miljoen euro minder dan vorig jaar. België zegt met 18 miljoen euro ook minder toe.

De Syrische vluchtelingen verwachten niet dat ze snel terug kunnen naar hun land. “We denken constant aan Syrië”, vertelt Saad, “maar we kunnen niet terug. Ik ben een optimist maar een toekomst voor ons land zie ik  vandaag helaas niet.” Ahmad, de electricien, zou liever naar een ander land trekken. “Ik wil naar Canada, naar Duitsland of een ander Europees land, hier is het geen leven, maar overleven”. 

Meest gelezen