De bovenkant van de mummiekist van Takabuti.
University of Manchester

Egyptische vrouw werd 2.600 jaar geleden vermoord met een bijl terwijl ze wegvluchtte

De Egyptische vrouw Takabuti werd meer dan 2.600 jaar geleden waarschijnlijk vermoord met een militaire bijl. Ze werd van achteren aangevallen terwijl ze wegvluchtte van haar aanvaller, die mogelijk een Assyrisch soldaat was. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van de University of Manchester en Queen's University Belfast dat gepubliceerd is in een boek. 

Uit de inscripties op haar lijkkist blijkt dat Takabuti een getrouwde vrouw was die aan het hoofd stond van een aanzienlijk huishouden, waarschijnlijk in Thebe, het huidige Luxor. Ze leefde rond 650 v.C., op het einde van de 25e of Koesjietische dynastie, die door de Assyriërs uit Egypte verdreven werd. 

Haar mummie en mummiekist werd in 1834 aangekocht door Thomas Greg uit Holywood in het graafschap Down in Ierland en in 1835 werd de kist geopend en werden de zwachtels van de mummie weggehaald. Dat wekte veel belangstelling en ook nu nog, meer dan 180 jaar later, zijn haar beschilderde mummiekist en van windsels ontdane mummie populair bij de bezoekers van het Ulster Museum in Belfast. 

De onderzoekers in 1835 besloten aan de hand van wonden op haar lichaam dat ze was omgekomen door messteken en dat ze tussen 20 en 30 jaar oud moet geweest zijn toen ze stierf. 

De mummie zonder een deel van haar windsels vooraan en de bovenkant van de mummiekist achteraan.
University of Manchester

Een bijl

Teams van de University of Manchester en Queen's University Belfast hebben nu de mummie opnieuw onderzocht met verschillende technieken, onder meer DNA-analyse, röntgenfotografie, CT-scans, analyses van het haar en het materiaal dat bij de mummificering is gebruikt, koolstofdatering en proteomisch onderzoek - onderzoek naar het proteoom, het geheel van alle eiwitten. 

Uit de CT-scan van haar lichaam bleek dat ze nog een jonge vrouw was toen ze stierf, achteraan in de 20 of vooraan in de 30. Uit het proteomisch onderzoek bleek dat ze gezond was, er waren geen aanwijzingen voor het feit dat ze een ziekte zou gehad hebben. 

Uit het onderzoek bleek ook dat het meest waarschijnlijke moordwapen een bijl was, en niet een mes zoals eerder gedacht werd. Dat wapen, dat een blad had met een half cirkelvormige scherpe rand van minstens zeven centimeter lang, komt overeen met de wonde op haar lichaam. 

"Omdat we de vorm van de wonde en de hoek waarin het moordwapen is binnengedrongen, hebben kunnen identificeren, denken we dat het een bijl was", zei professor Rosalie David, een biomedisch egyptoloog aan de University of Manchester. 

"Het is echter moeilijk om absoluut zeker te zijn aangezien de morfologie van de wonde aanzienlijk vervormd is", zei ze. 

De moordenaar kan een Assyrische soldaat geweest zijn, zeggen de teams, hoewel een bijl ook een belangrijk wapen was in het Egyptische leger, dus ze kan ook het slachtoffer geworden zijn van een van haar eigen mensen. Takabuti werd van achteren aangevallen, waarschijnlijk terwijl ze wegvluchtte van haar aanvaller. 

Vermoedelijk is ze snel gestorven, zeggen de onderzoekers, want de moordenaar moet vreselijke wonden veroorzaakt hebben door met gebogen armen - om maximaal kracht te kunnen zetten - met de bijl in haar ribben te hakken.     

Een bijl uit de periode waarin Takabuti leefde.
University of Manchester

Zekere troost

"Het biedt een zekere troost te weten dat Takabuti's dood - hoewel ze gewelddadig was - snel was en dat de vrouw waarschijnlijk niet lang geleden heeft", zei professor David. 

"Maar Egyptenaren overleefden vaak tot middelbare leeftijd, en dus is haar dood op zo'n jonge leeftijd een echte tragedie. We hebben zo lang met haar gewerkt, dat het moeilijk is je niet verbonden met haar als persoon te voelen."

"En waarschijnlijk was ze zeer geliefd bij haar familie: haar lichaam was met veel zorg behandeld na haar dood, haar haar was netjes gekapt en zorgvuldig gekruld en gestyled", zei David. 

De bevindingen van de teams zijn in een boek gegoten dat is uitgegeven door Liverpool University Press. 

"Dit boek is het resultaat van verschillende jaren van nauwgezet onderzoek. Het leert ons meer niet alleen over Takabuti, maar ook over de ruimere historische context van de periode waarin ze leefde", zei professor Eileen Murphy van Queen's University Belfast die samen met David het boek heeft uitgegeven. "En de moderne wetenschappelijk analyses die we uitgevoerd hebben, tonen aan dat nieuwe informatie nog toegankelijk is duizenden jaren na iemands dood."

Dit artikel is gebaseerd op een persmededeling van de University of Manchester. 

Meest gelezen